Verordening maatschappelijke ondersteuning, jeugdhulp en schulddienstverlening Noordenveld 2026

Artikel 1. Begripsbepalingen

In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:

Voorzieningen;

• a.

  algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking, die daadwerkelijk beschikbaar is, een passende bijdrage levert aan het realiseren van zelfredzaamheid of participatie en financieel kan worden gedragen met een inkomen op minimumniveau;

• b.

  algemene voorziening: voorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 Wmo 2015 en jeugdhulpvoorziening die vrij toegankelijk is zonder voorafgaand diepgaand onderzoek naar de behoeften en persoonskenmerken van de inwoner, jeugdige of zijn ouders;

• c.

  Andere voorziening: voorziening niet vallend onder de Wmo 2015 of de Jeugdwet, op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning of werk en inkomen.

• d.

  collectieve maatwerkvoorziening: maatwerkvoorziening die in collectieve vorm wordt verstrekt;

• e.

  individuele voorziening: jeugdhulpvoorziening, toegesneden op de jeugdige of diens ouder(s) en niet-vrij toegankelijk;

• f.

  maatwerkvoorziening: niet-vrij toegankelijke voorziening, op de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van een persoon afgestemd, als bedoeld in artikel 1.1.1. van de Wmo,

• g.

  Overige;

• h.

  adl: algemene dagelijkse levensverrichtingen;

• i.

  adviseur: iemand die door of namens het college wordt ingeschakeld om te adviseren bij het onderzoek op basis van een hulpvraag;

• j.

  besluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 of Besluit Jeugdwet, door het Rijk vastgesteld;

• k.

  bijdrage: bijdrage in de kosten als bedoeld in artikel 2.1.4, eerste lid en artikel 2.1.4a van de Wmo en artikel 8.2.1 van de Jeugdwet;

• l.

  budgethouder: de persoon die een pgb ontvangt op grond van de wet;

• m.

  cliëntondersteuning: onafhankelijke ondersteuning met informatie, advies en algemene ondersteuning die bijdraagt aan het versterken van de zelfredzaamheid en participatie en het verkrijgen van een zo integraal mogelijke dienstverlening op het gebied van maatschappelijke ondersteuning, preventieve zorg, zorg, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen;

• n.

  college: college van burgemeester en wethouders van de gemeente Noordenveld;

• o.

  eigen kracht: het vermogen van de jeugdige, ouder(s) of cliënt om, al dan niet met ondersteuning van het sociale netwerk, zelf bij te dragen aan de oplossing van opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen, stoornissen, of aan het verbeteren van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen of opvang.

• p.

  fout: het onbedoeld onjuist handelen en daarmee oneigenlijk gebruik maken van maatwerkvoorzieningen, individuele voorzieningen of pgb als gevolg van onduidelijkheid, vergissing of onoplettendheid;

• q.

  fraude: het opzettelijk onjuist handelen, en daarmee handelen in strijd met de regelgeving, met het oogmerk op eigen of andermans (financieel) gewin.

• r.

  gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten;

• s.

  huiselijke kring: een familielid, een huisgenoot, de echtgenoot of voormalig echtgenoot of een mantelzorger.

• t.

  hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de Wmo of behoefte van een jeugdige of zijn ouder(s) aan jeugdhulp in verband met opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen en stoornissen als bedoeld in artikel 2.3, eerste lid van de Jeugdwet;

• u.

  hulpvrager: cliënt als bedoeld in de Wmo en jeugdige of zijn ouders als bedoeld in de Jeugdwet;

• v.

  ingezetene: cliënt die blijkens de Basisregistratie Personen dan wel op grond van feitelijk verblijf het hoofdverblijf heeft in de gemeente;

• w.

  mantelzorg: hulp ten behoeve van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen, opvang, jeugdhulp, het opvoeden en opgroeien van jeugdigen en zorg en overige diensten als bedoeld in de Zorgverzekeringswet, die rechtstreeks voortvloeit uit een tussen personen bestaande sociale relatie en die niet wordt verleend in het kader van een hulpverlenend beroep;

• x.

  melding: kenbaar maken van de hulpvraag, als bedoeld in dit artikel onder m, aan het college;

• y.

  nadere regels: uitvoeringsbesluit maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp, vastgesteld door college van burgemeester en wethouders van de gemeente Noordenveld;

• z.

  niet integer handelen: Misbruik maken van voorkennis, persoonlijke en medische informatie van cliënten. Zich laten beïnvloeden in zijn oordeel als gevolg van een persoonlijke relatie, sociale status, uiterlijk, sekse en bevolkingsgroep. Iemand te bewegen door bedreiging, het aanbieden van geld of diensten of andere voordelen, door het uitoefenen van lichamelijke of psychische druk, dan wel het hanteren van listige kunstgrepen of door een samenweefsel van verdichtsels, met als doel een maatwerkvoorziening, individuele voorziening, of overeenkomst te verkrijgen op grond van de Wmo 2015 en/of Jeugdwet.

• aa.

  Pgb: persoonsgebonden budget: als bedoeld in artikel 1.1.1. Wmo, zijnde een door het college verstrekt budget dat de cliënt in staat stelt de diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot de maatwerkvoorziening behoren, van derden te betrekken, of; als bedoeld in artikel 8.1.1 Jeugdwet, zijnde een door het college verstrekt budget aan een jeugdige of zijn ouders/verzorgers, dat hen in staat stelt de jeugdhulp die tot de individuele voorziening behoort van derden te betrekken;

• ab.

  pgb-aanbieder: een derde die in opdracht van een cliënt dan wel diens vertegenwoordiger diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot een individuele- dan wel maatwerkvoorziening behoren uitvoert.

• ac.

  pgb-beheerder: beheerder van de pgb, dit kan zowel de cliënt zelf zijn dan wel diens vertegenwoordiger.

• ad.

  professional: iemand die beroepsmatig ondersteuning biedt;

• ae.

  resultaat: het doel dat bereikt moet worden;

• af.

  resultatenplan: plan waarin staat beschreven welke haalbare resultaten de cliënt dan wel de jeugdige of zijn ouders wil/ willen, kan/kunnen bereiken en alle ondersteuning die ingezet wordt om dit mogelijk te maken, op het gebied van zelfredzaamheid, maatschappelijke participatie, gezondheid en veiligheid;

• ag.

  sociaal netwerk: personen uit de huiselijke kring of andere personen met wie de hulpvrager een sociale relatie onderhoudt;

• ah.

  schulddienstverlening: het ondersteunen bij het vinden van een adequate oplossing gericht op de aflossing van schulden indien redelijkerwijs is te voorzien dat een natuurlijke persoon niet zal kunnen voortgaan met het betalen van zijn schulden of indien hij in de toestand verkeert dat hij heeft opgehouden te betalen, alsmede de nazorg.

• ai.

  vertrouwenspersoon: persoon die jeugdigen, ouders of pleegouders op hun verzoek ondersteunt in aangelegenheden die samenhangen met de wettelijke taken en verantwoordelijkheden van het college, de jeugdhulpaanbieder, de gecertificeerde instelling en het advies- en meldpunt huiselijk geweld en kindermishandeling, of; persoon die beroepsmatig of niet incidenteel als vrijwilliger personen die bij een melding aan een Veilig Thuis-organisatie betrokken zijn op hun verzoek ondersteunt bij de uitoefening van hun rechten jegens Veilig Thuis;

• aj.

  ii. zin: zorg in natura;

• ak.

  zin-aanbieder: rechtspersoon die jegens het college, op grond van de met aanbieder gesloten (raam-)overeenkomst, gehouden is een algemene voorziening, maatwerk- of individuele voorziening te leveren.

Voor zover niet anders bepaald, hebben begrippen in deze verordening en de daarop gebaseerde nadere regels en beleidsregels dezelfde betekenis als in de wet.

Het college kan middels nadere regels verdere invulling geven aan het bepaalde in de voorgaande leden.

Artikel 2. Toegang maatschappelijke ondersteuning, jeugdhulp en schulddienstverlening

Het college stelt, rekening houdend met de regels in de artikelen 2.3.1. tot en met 2.3.5. van de Wmo, artikel 2.3. van de Jeugdwet en artikel 4. van de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening, via specifieke voorschriften vast hoe in overleg met de persoon die hulp nodig heeft wordt bepaald of hij in aanmerking komt voor een op maat gemaakte voorziening of individuele voorziening.

Inwoners die hulp nodig hebben kunnen zich melden bij de gemeente. De inwoner kan deze melding schriftelijk, mondeling en/of telefonisch doen. Het is ook mogelijk dat iemand anders een melding namens de inwoner doet. De gemeente zorgt ervoor, dat inwoners goed worden geïnformeerd over de mogelijkheden om een melding te doen.

Artikel 3. Toegang beschermd wonen, begeleid kamerwonen en thuiswonen

• 1.

  De cliënt met een hulpvraag over het zich handhaven in de samenleving, woonachtig binnen de regio van de centrumgemeente meldt zich bij de gemeente waar hij/zij ingeschreven staat. Deze gemeente onderzoekt of, en zo ja welke, ondersteuning via de Wmo nodig is, of er voorliggende oplossingen zijn, en stelt indien van toepassing de indicatie.

• 2.

  Het college van de centrumgemeente Assen is door regiogemeenten gemandateerd om ondersteuning op het gebied van beschermd wonen, begeleid kamerwonen en thuiswonen (en de bijbehorende begeleiding en eventueel dagbesteding) toe te kennen en draagt zorg voor financiering vanuit de Wmo.

• 3.

  Bij een melding van een hulpvraag over het zich handhaven in de samenleving, van een persoon woonachtig buiten de regio van de centrumgemeente, stelt de gemeente waar de cliënt zich meldt vast waar deze persoon het beste kan wonen. Hierbij handelt de gemeente in de geest van de uitgangspunten en modelregels in het Convenant Landelijke Toegang Beschermd Wonen en de bijbehorende handreiking.

• 4.

  De lokale regels van de centrumgemeente op het gebied van beschermd wonen, begeleid kamerwonen en thuiswonen gelden als uitgangspunt voor de toekenning van een maatwerkvoorziening.

Artikel 4. Toegang jeugdhulp via de huisarts, medisch specialist of jeugdarts

Het college draagt zorg voor de inzet van jeugdhulp na een verwijzing door de huisarts, medisch specialist en jeugdarts naar een jeugdhulpaanbieder, als een voor zover genoemde jeugdhulpaanbieders van oordeel is dat inzet van jeugdhulp nodig is.

Artikel 5. Maatwerkvoorzieningen

• 1.

  Een voorziening in het kader van de Wmo wordt toegekend op basis van de vier domeinen: veilig, zelfredzaam, meedoen en gezondheid. Deze domeinen zijn uitgewerkt in de volgende resultaatgebieden:

  • a.

    Veilige huiselijke relatie

  • b.

    Zelfstandig wonen

  • c.

    Financiën op orde

  • d.

    Omgang met instanties op orde

  • e.

    Algemene dagelijkse levensverrichtingen (ADL) op orde

  • f.

    Sociaal netwerk

  • g.

    Maatschappelijke participatie

  • h.

    Gezondheid

  • i.

    Verslaving

• 2.

  De ondersteuning die passend is bij het vastgestelde resultaatgebied wordt geboden in de vorm van één of meer van de onderstaande producten. De precieze vorm, aard en omvang van de ondersteuning wordt nader bepaald door het college:

  • a.

    Ambulante begeleiding

    • i.

      Begeleiding basis

    • ii.

      Begeleiding basis plus

    • iii.

      Begeleiding specialistisch

  • b.

    Huishoudelijke ondersteuning

    • i.

      Schoon en leefbaar huis

    • ii.

      Schoon en leefbaar huis met regie

  • c.

    Dagbesteding

    • i.

      M1: Dagbesteding gericht op ontwikkeling en toeleiding naar (on)betaald werk

    • ii.

      M2: Dagbesteding gericht op ontwikkeling en toeleiding naar onderwijs

    • iii.

      M3: Dagbesteding gericht op ontwikkeling en behouden van een zinvolle dag invulling en sociale participatie

  • d.

    Logeeropvang

  • e.

    Verblijf in het kader van de Wmo, waaronder:

    • i.

      Beschermd wonen

      • 1.

        Beschermd wonen nabij

      • 2.

        Beschermd wonen toezicht

    • ii.

      Begeleid kamerwonen

      • 1.

        Begeleid kamerwonen exclusief wooncomponent

      • 2.

        Begeleid kamerwonen inclusief wooncomponent

    • iii.

      Thuiswonen

      • 1.

        Thuiswonen licht

      • 2.

        Thuiswonen intensief

    • iv.

      Aanvullende begeleiding

      • 1.

        Dagbesteding

      • 2.

        Begeleiding complex

• 3.

  Een maatwerkvoorziening in de vorm van:

  • a.

    een woningaanpassing heeft als resultaat dat de door de hulpvrager ondervonden aantoonbare beperkingen in het normale gebruik van de woning worden opgeheven of verminderd;

  • b.

    een vervoersvoorziening heeft als resultaat dat de hulpvrager zich lokaal of regionaal kan verplaatsen;

  • c.

    een hulpmiddel heeft als resultaat dat de belemmeringen die de hulpvrager ondervindt in het dagelijks leven worden opgeheven dan wel worden verminderd;

  • d.

    huishoudelijke hulp heeft als resultaat dat er een schoon en leefbaar huis is.

• 4.

  Het college stelt nadere regels ter uitwerking van de in lid 1 en lid 2 genoemde ondersteuning op de resultaatgebieden uit een van de domeinen veilig (V), zelfredzaam (Z), meedoen (M) en gezond (G) en de in lid 3 genoemde maatwerkvoorzieningen.

Artikel 6. Vervoer

• 1.

  Uitgangspunt is dat de cliënt zelf verantwoordelijk is voor het vervoer naar en van de locatie waar de maatwerkvoorziening wordt geleverd.

• 2.

  Vervoer wordt uitsluitend verstrekt als onderdeel van een maatwerkvoorziening ter ondersteuning van de zelfredzaamheid en participatie van de cliënt, wanneer deze voorziening noodzakelijk is om gebruik te kunnen maken van de toegekende ondersteuning.

• 3.

  Het college verstrekt een vervoersvoorziening alleen als naar zijn oordeel is aangetoond dat de cliënt geen mogelijkheden heeft om op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van het sociale netwerk het vervoer te organiseren.

• 4.

  Het college beoordeelt in elke individuele situatie of er sprake is van omstandigheden waardoor de eigen mogelijkheden en diens probleemoplossend vermogen van de cliënt en diens omgeving ontoereikend zijn om zelf in vervoer te voorzien.

Artikel 7. Beoordeling aanwezigheid gebruikelijke hulp na melding

• 1.

  In aansluiting op de artikelen 1.2.1, onder a. en 2.3.5 lid 3 van de wet wordt geen maatwerkvoorziening verstrekt voor zover de cliënt de problematiek waarvoor in het gegeven geval een maatwerkvoorziening wordt aangevraagd, kan verminderen of wegnemen:

  • a.

    door gebruik te maken van zijn eigen kracht;

  • b.

    met gebruikelijke hulp van huisgenoten;

  • c.

    met mantelzorg of hulp van anderen uit zijn sociale netwerk;

  • d.

    door gebruik te maken van algemene voorzieningen;

  • e.

    door gebruik te maken van algemeen gebruikelijke zaken of diensten.

• 2.
  • a.

    Bij het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 4. onder b. van de wet beoordeelt het college of er gebruikelijke hulp van huisgenoten als bedoeld in artikel 1.1.1 lid 1 Wmo 2015 beschikbaar is.

  • b.

    Huisgenoten van de cliënt zijn verplicht, als zij daarom gevraagd worden, aan het college de medewerking te verlenen die redelijkerwijs nodig is voor de uitvoering van het onder a. genoemde onderzoek, alsmede bij heronderzoek als bedoeld in artikel 2.3.9 van de wet.

• 3.

  3. Bij de beoordeling als bedoeld in het tweede lid, onder a. wordt, voor zover daartoe aanleiding is, rekening gehouden met:

  • a.

    de samenstelling van de leefeenheid van de cliënt en diens huisgenoot of huisgenoten;

  • b.

    de aard van de relatie tussen de cliënt en diens huisgenoten;

  • c.

    de inhoudelijke aard, de omvang en de complexiteit van de ondersteuningsbehoefte van de cliënt;

  • d.

    de beschikbaarheid en de praktische, lichamelijke en geestelijke mogelijkheden van de huisgenoot of de huisgenoten voor het ondersteunen van de cliënt bij diens zelfredzaamheid en participatie dan wel het zich handhaven in de samenleving;

  • e.

    de mate waarin en de wijze waarop de cliënt voorafgaand aan de melding is ondersteund door diens huisgenoot of huisgenoten op het terrein van zelfredzaamheid en participatie dan wel het zich handhaven in de samenleving;

  • f.

    overige relevante omstandigheden van de huisgenoot of huisgenoten van de cliënt die redelijkerwijs van invloed kunnen zijn op de mogelijkheid om de cliënt hulp te bieden op het terrein van zelfredzaamheid en participatie dan wel het zich handhaven in de samenleving.

Artikel 8. Onderzoek en advies en functiescheiding

• 1.

  Het college vraagt een daartoe door hem aangewezen onafhankelijk adviseur om advies, indien dat advies naar het oordeel van het college nodig is voor een zorgvuldig onderzoek rond een melding, aanvraag of heronderzoek;

• 2.

  De adviseur moet, afhankelijk van de vereisten van het in lid 1 bedoelde onderzoek, aantoonbaar beschikken over:

  • a.

    Sociaal-medische kennis op het niveau van een arts;

  • b.

    Ergonomische kennis;

  • c.

    Bouwkundige/technische kennis;

  • d.

    Gedragswetenschappelijke kennis.

• 3.

  Indien de adviseur zelf niet beschikt over de in lid 2 benoemde kennis en deze kennis wel noodzakelijk is voor het onderzoek, wint de adviseur deze in bij personen die over de benodigde deskundigheid beschikken.

• 4.

  In gevallen waarin Wmo-uitvoeringstaken extern zijn belegd, ofwel de besluitvorming op Wmo-aanvragen wordt gemandateerd aan andere bestuursorganen of aanbieders, draagt het college zorg voor het voorkomen van een rolvermenging bij advisering, gemandateerde besluitvorming en levering van maatwerkvoorzieningen door deze partijen.

Artikel 9. Voorwaarden voor maatwerkvoorziening

Vraagt de inwoner een maatwerkvoorziening aan via de Wmo, dan gelden in ieder geval de volgende voorwaarden.

• 1.

  Een hulpvrager komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening:

  • a.

    ter compensatie van de beperkingen, chronische psychische of psychosociale problemen, als gevolg waarvan hulpvrager niet voldoende in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en voor zover de hulpvrager deze beperkingen naar het oordeel van het college niet kan verminderen of wegnemen

    • i.

      op eigen kracht;

    • ii.

      met gebruikelijke hulp;

    • iii.

      met mantelzorg;

    • iv.

      met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk;

    • v.

      met gebruikmaking van algemeen gebruikelijke voorzieningen of

    • vi.

      met gebruikmaking van algemene voorzieningen.

    • vii.

      De maatwerkvoorziening levert, rekening houdend met de uitkomsten van het gesprek als bedoeld in artikel 2.3.2., eerste lid van de Wmo, een passende bijdrage aan het realiseren van een situatie waarin de hulpvrager in staat wordt gesteld tot zelfredzaamheid of participatie en zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving kan blijven.

  • b.

    ter compensatie van de problemen bij het zich handhaven in de samenleving van de hulpvrager met psychische of psychosociale problemen en de hulpvrager die de thuissituatie heeft verlaten, al dan niet in verband met risico's voor zijn veiligheid als gevolg van huiselijk geweld, voor zover de hulpvrager deze problemen naar het oordeel van het college niet kan verminderen of wegnemen

    • i.

      op eigen kracht;

    • ii.

      met gebruikelijke hulp;

    • iii.

      met mantelzorg;

    • iv.

      met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk of

    • v.

      met gebruikmaking van algemene voorzieningen.

    • vi.

      De maatwerkvoorziening levert, rekening houdend met de uitkomsten van het in het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2. van de Wmo, een passende bijdrage aan het voorzien in de behoefte van de hulpvrager aan beschermd wonen of opvang en aan het realiseren van een situatie waarin de hulpvrager in staat wordt gesteld zich zo snel mogelijk, naar vermogen, weer op eigen kracht te handhaven in de samenleving.

• 2.

  Als er recht op een maatwerkvoorziening bestaat, verstrekt het college de goedkoopst compenserende voorziening.

• 3.

  Het college kan nadere regels stellen ter verdere uitwerking van de hier bovengenoemde voorwaarden.

Artikel 10. Weigeringsgronden voor maatwerkvoorzieningen

• 1.

  Er wordt geen maatwerkvoorziening verstrekt:

  • a.

    voor zover de hulpvrager aanspraak kan maken op een andere voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling;

  • b.

    voor zover de hulpvrager op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk de beperkingen kan wegnemen;

  • c.

    voor zover de hulpvrager met gebruikmaking van algemene voorzieningen de beperkingen kan wegnemen;

  • d.

    indien de voorziening voor een persoon als de hulpvrager algemeen gebruikelijk is;

  • e.

    als de hulpvrager de gevraagde voorziening voor de melding heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij er sprake is van een acute noodsituatie waardoor het voor de hulpvrager dringend noodzakelijk was de voorziening te treffen;

  • f.

    indien het een voorziening betreft die de hulpvrager na de melding en vóór datum van de aanvraag of het besluit heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft verleend;

  • g.

    voor zover de aanvraag betrekking heeft op een voorziening die aan hulpvrager al eerder is verstrekt in het kader van enige wettelijke bepaling of regeling en de normale afschrijvingstermijn van de voorziening nog niet verstreken is, tenzij de eerder vergoede of verstrekte voorziening verloren is gegaan als gevolg van omstandigheden die niet aan de hulpvrager zijn toe te rekenen, of tenzij hulpvrager geheel of gedeeltelijk tegemoetkomt in de veroorzaakte kosten;

  • h.

    voor zover de aanvraag betrekking heeft op een voorziening die al eerder aan de hulpvrager is verstrekt in het kader van enige wettelijke bepaling of regeling en de normale afschrijvingsduur van de voorziening nog niet is verstreken, tenzij de eerder vergoede of verstrekte voorziening verloren is gegaan;

  • i.

    indien de noodzaak tot ondersteuning is ontstaan als gevolg van omstandigheden die in de risicosfeer van de hulpvrager liggen of anti-revaliderend werkt;

  • j.

    voor zover deze niet in overwegende mate op het individu is gericht;

  • k.

    indien de voorziening voorzienbaar was, en van de hulpvrager redelijkerwijs verwacht kon worden maatregelen te hebben getroffen waardoor de hulpvraag overbodig zou zijn geworden;

  • l.

    als deze niet langdurig noodzakelijk is;

  • m.

    indien de hulpvrager geen inwoner van de gemeente Noordenveld is;

  • n.

    als deze niet als goedkoopst compenserende voorziening wordt aangemerkt;

  • o.

    indien de cliënt recht heeft op een voorziening op grond van de Wet langdurige zorg (Wlz) en ervoor kiest dit recht niet te benutten.

• 2.

  Er wordt geen woonvoorziening verstrekt:

  • a.

    voor zover de beperkingen voortvloeien uit de aard van de in de woning gebruikte materialen;

  • b.

    ten behoeve van hotels/pensions, trekkerswoonwagens, tweede woningen, vakantie- en recreatiewoningen en gehuurde kamers;

  • c.

    voor zover het voorzieningen in de gemeenschappelijke ruimten betreft, zoals trapliften, automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders;

  • d.

    indien de noodzaak het gevolg is van een verhuizing van een adequate naar een inadequate woning waarvoor geen aanleiding bestaat op grond van beperkingen bij het normale gebruik van de woning en er geen belangrijke reden voor verhuizing aanwezig is;

  • e.

    indien hulpvrager niet is verhuisd naar de voor zijn of haar beperkingen op dat moment meest geschikte beschikbare woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijke toestemming is verleend door het college;

  • f.

    de inwoner woont in een woning die specifiek gericht is op een bepaalde groep mensen waartoe de inwoner behoort, bijvoorbeeld een complex voor ouderen, en de voorziening is bedoeld voor in een gemeenschappelijke ruimte;

  • g.

    als de noodzaak tot het treffen van een woonvoorziening het gevolg is van achterstallig onderhoud dan wel slechts strekt ter renovatie van de woning om deze in overeenstemming te brengen met de eisen die redelijkerwijs aan de woning mogen worden gesteld;

  • h.

    Bij de noodzaak van een bouwkundige woningaanpassing of herinrichting van de woning ter compensatie van de beperkingen bij het normale gebruik van de woning geldt het primaat van verhuizen.

• 3.

  Er wordt geen persoonsgebonden budget verstrekt:

  • a.

    voor zover de kosten van het betrekken van diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen van derden hoger zijn dan de kosten van de maatwerkvoorziening in natura of;

  • b.

    indien het college eerder toepassing heeft gegeven aan artikel 2.3.10, eerste lid, onder a, d en e van de wet.

Artikel 11. Beschikking

Het college legt zijn besluit vast in een beschikking, die aan de inwoner wordt toegezonden. In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening, wordt aangegeven of deze als voorziening in natura of als persoonsgebonden budget wordt verstrekt.

• 1.

  Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura vermeldt de beschikking in ieder geval:

  • a.

    welke maatwerkvoorziening verstrekt wordt en wat het beoogde resultaat daarvan is. Het resultatenplan maakt integraal onderdeel uit van de beschikking;

  • b.

    Het aantal geïndiceerde uren of dagdelen per week of maand;

  • c.

    de ingangsdatum en duur van de verstrekking;

  • d.

    of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten, zoals de kostprijs van de voorziening.

• 2.

  Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van persoonsgebonden budget vermeldt de beschikking in aanvulling op het vermelde onder lid 1:

  • a.

    welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het persoonsgebonden budget;

  • b.

    wat de hoogte van het persoonsgebonden budget is en hoe dit tot stand is gekomen;

  • c.

    de ingangsdatum en duur van de verstrekking;

  • d.

    de wijze van verantwoording van de besteding van het persoonsgebonden budget.

Artikel 12. Persoonsgebonden budget

• 1.

  De hoogte van een pgb:

  • a.

    wordt bepaald aan de hand van een door de hulpvrager opgesteld plan over hoe hij het pgb gaat besteden;

  • b.

    is toereikend om veilige, doeltreffende en kwalitatief goede diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot de maatwerkvoorziening behoren, van derden te betrekken, en wordt indien nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud, reparatie en verzekering;

  • c.

    bedraagt niet meer dan de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst adequate individuele voorziening in natura.

• 2.

  De hoogte van het pgb wordt als volgt bepaald:

  • a.

    voor diensten;

    • i.

      voor een professional aan de hand van een percentage van het tarief voor zorg in natura. Dit percentage bedraagt 90% van het zorg in natura tarief;

    • ii.

      voor ondersteuning uit het sociaal netwerk (niet-professionals) geldt bij huishoudelijke hulp: maximaal het uurloon dat afgeleid is van het wettelijk minimumloon (inclusief vakantiegeld en vakantie-uren).

    • iii.

      voor ondersteuning uit het sociaal netwerk (niet-professionals) geldt bij begeleiding: maximaal het uurloon dat afgeleid is van het wettelijk minimumloon (inclusief vakantiegeld en vakantie-uren).

    • iv.

      voor logeren bedraagt de tegemoetkoming voor een hulp uit het sociaal netwerk als bedoeld in artikel 2 en 2ab van de Uitvoeringsregeling Wmo 2015;

    • v.

      voor hulpmiddelen en woningaanpassingen na consultatie in de markt en tot het maximum van de kostprijs van de in de situatie van de hulpvrager goedkoopst compenserende voorziening.

• 3.

  Het college bepaalt bij nadere regeling welke voorwaarden gesteld worden aan de verstrekking van een persoonsgebonden budget, waaronder de voorwaarden voor het betrekken van ondersteuning van een persoon die behoort tot het sociale netwerk.

Artikel 13. Bijdrage in de kosten

• 1.

  Een hulpvrager is een eigen bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura dan wel een persoonsgebonden budget, zolang de hulpvrager van de voorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt.

• 2.

  De hoogte van de bijdrage wordt bepaald door:

  • a.

    'De bijdrage, bedoeld in artikel 2.1.4 en 2.1.4a van de WMO dan wel het totaal van de bijdragen, is gelijk aan de kostprijs, tot aan ten hoogste de landelijk vastgestelde bijdrage per bijdrageperiode voor de hulpvrager of de gehuwde hulpvragers tezamen, tenzij overeenkomstig artikel 2.1.4., derde lid van de Wet maatschappelijke ondersteuning geen of een lagere bijdrage is verschuldigd.

  • b.

    Wanneer er onvoldoende betalingscapaciteit is bij een hulpvrager kan er, tijdelijk, worden afgezien van het opleggen van een bijdrage.

  • c.

    Er wordt geen bijdrage opgelegd als dit nadelige gevolgen heeft voor de ondersteuning die wordt gegeven op grond van de Wmo 2015.

  • d.

    Er wordt geen bijdrage opgelegd voor de maatwerkvoorziening met hoofdresultaat M1 arbeidsmatige dagbesteding, en met hoofdresultaat M2 educatieve dagbesteding.

• 3.

  Een hulpvrager is een bijdrage verschuldigd in de kosten voor het gebruik van collectief vervoer. De specifieke hoogte van deze bijdrage is beschikbaar op de officiële website van Publiek Vervoer onder de sectie 'spelregels per gemeente'. De bedragen worden ieder opvolgend kalenderjaar gewijzigd aan de hand van ontwikkelingen van de indexering van de landelijke OV-tarieven. Het OV-bureau Groningen-Drenthe indexeert jaarlijks ook het bedrag per gereden kilometer. Dit bedrag wordt door de gemeente als referentie gebruikt om de prijs per gereden kilometer voor het Wmo-vervoer te bepalen.

• 4.

  Als de bijdrage voor een maatwerkvoorziening of pgb ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige hulpvrager is verschuldigd, is de bijdrage verschuldigd door de onderhoudsplichtige ouders, daaronder begrepen degene tegen wie een op artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk wetboek gegrond verzoek is afgewezen, en degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een hulpvrager.

• 5.

  De kostprijs van een maatwerkvoorziening wordt bepaald:

  • a.

    door aanbesteding;

  • b.

    na een consultatie in de markt, of

  • c.

    in overleg met de aanbieder.

Artikel 14. Vrijstelling bijdrage in de kosten

Het college kan vrijstelling geven in de bijdrage van de kosten voor een maatwerkvoorziening. Het college kan nadere regels hierover vaststellen.

Artikel 15. Waardering mantelzorgers

Het college bepaalt bij nadere regeling waaruit de jaarlijkse blijk van waardering voor mantelzorgers van hulpvragers in de gemeente bestaat.

Artikel 16. Tegemoetkoming meerkosten beperking of chronische problemen

• 1.

  Het college kan, in overeenstemming met het beleidsplan, bedoeld in artikel 2.1.2 van de Wmo, op aanvraag aan personen met een beperking of chronische psychische of psychosociale problemen die daarmee verband houdende aannemelijke meerkosten hebben, een tegemoetkoming verstrekken ter ondersteuning van de zelfredzaamheid en de participatie.

• 2.

  Het college kan bij nadere regeling bepalen in welke gevallen en in welke mate een tegemoetkoming kan worden verstrekt.

Artikel 17. Onafhankelijke cliëntenondersteuning

• 1.

  Het college zorgt ervoor dat ingezetenen een beroep kunnen doen op onafhankelijke, kosteloze cliëntondersteuning, waarbij het belang van de hulpvrager uitgangspunt is.

• 2.

  Het college wijst de hulpvrager en zijn mantelzorger voor het onderzoek, bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de Wmo, op de mogelijkheid gebruik te maken van gratis cliëntondersteuning.

Artikel 18. Vormen van jeugdhulp

• 1.

  Een individuele voorziening wordt toegekend op basis van de vier domeinen: veilig, zelfredzaam, meedoen en gezondheid. Deze domeinen zijn uitgewerkt in de volgende resultaatgebieden:

  • a.

    Veilige huiselijke relatie

  • b.

    Zelfstandig wonen

  • c.

    Financiën op orde

  • d.

    Omgang met instanties op orde

  • e.

    Algemene dagelijkse levensverrichtingen (ADL) op orde

  • f.

    Sociaal netwerk

  • g.

    Maatschappelijke participatie

  • h.

    Gezondheid

  • i.

    Verslaving

• 2.

  De ondersteuning die passend is bij het vastgestelde resultaatgebied wordt geboden in de vorm van één of meer van de onderstaande individuele voorzieningen. De precieze vorm, aard en omvang van de ondersteuning wordt nader bepaald door het college:

  • a.

    Ambulante begeleiding

    • •

      Begeleiding basis

    • •

      Begeleiding basis plus

    • •

      Begeleiding specialistisch

  • b.

    Dagbesteding

    • •

      M1: Dagbesteding gericht op ontwikkeling en toeleiding naar (on)betaald werk

    • •

      M2: Dagbesteding gericht op ontwikkeling en toeleiding naar onderwijs

    • •

      M3: Dagbesteding gericht op ontwikkeling en behouden van een zinvolle daginvulling en sociale participatie

  • c.

    Logeeropvang

  • d.

    Behandeling

    • •

      G1 Basis GGZ

    • •

      G1 Specialistische GGZ

    • •

      G1 Hoog specialistische GGZ

    • •

      G1 Medicatiecontrole

    • •

      G2 Behandeling verslaving

    • •

      G3 Vaktherapie

    • •

      G3 Intensieve ambulante gezinsbehandeling

    • •

      G3 Intensieve ambulante gezinsbehandeling instellingen

    • •

      G3 Medisch Orthopedisch Centrum (MOC)

    • •

      M6 Kinderdagcentrum (KDC)

  • e.

    Verblijf

    • •

      G1 Verblijf met behandeling GGZ

    • •

      G1 Verblijf met behandeling LVB

    • •

      G1 Verblijf met behandeling Drie-milieus voorziening

    • •

      G2 Verblijf met behandeling Verslavingsproblematiek

    • •

      G3 Verblijf met behandeling Opvoedingsproblematiek

    • •

      G3 Verblijf met intensieve begeleiding

    • •

      G3 Begeleid kamer wonen

    • •

      G3 Verblijf met intensieve begeleiding

    • •

      G3 Verblijf met begeleiding

    • •

      Gezinshuis

    • •

      Gezinshuis plus

    • •

      Buitenland trajecten

    • •

      Gezinspsychiatrie 3-Noord

  • f.

    Dyslexiezorg

    • •

      Dyslexie diagnose

    • •

      Dyslexie behandeling

  • g.

    Babythuiszorg

• 3.

  Het college stelt nadere regels ter uitwerking van de in lid 1 en lid 2 genoemde ondersteuning op de resultaatgebieden uit een van de domeinen veilig (V), zelfredzaam (Z), meedoen (M) en gezond (G).

Artikel 19. Interventieniveaus

1. Ondersteuning op de volgende interventieniveaus is vrij toegankelijk:

• •

  Interventieniveau 1: universele preventie;

• •

  Interventieniveau 2: selectieve preventie;

• •

  Interventieniveau 3: kortdurende ondersteuning.

2. Ondersteuning op de volgende interventieniveaus is niet vrij- toegankelijk:

• •

  Interventieniveau 4: ondersteuning laagfrequent ingezet en bij een enkelvoudig te behalen resultaat;

• •

  Interventieniveau 5: ondersteuning die frequent wordt ingezet;

• •

  Interventieniveau 6: ondersteuning die hoogfrequent wordt ingezet;

• •

  Interventieniveau 7: ondersteuning, exclusief verblijf (bijv, dagbesteding, thuiswonen +);

• •

  Interventieniveau 8: ondersteuning in combinatie met verblijf en wordt 24 uur per dag geboden.

Artikel 20. Vervoer

• 1.

  Uitgangspunt is dat ouder(s) of verzorger(s), in eerste instantie zelf verantwoordelijk zijn voor vervoer van de jeugdige van en naar de jeugdhulpaanbieder.

• 2.

  Een vervoersvoorziening wordt alleen verstrekt aan de jeugdige ten behoeve van het vervoer van de jeugdige naar en van de locatie waar de jeugdhulp plaatsvindt.

• 3.

  Een vervoersvoorziening wordt alleen aan de jeugdige toegekend als naar het oordeel van het college is aangetoond dat er een noodzaak bestaat tot inzet van deze voorziening.

• 4.

  Het college beoordeelt per individuele situatie of er sprake is van bijzondere omstandigheden die maken dat het vervoer niet door of met behulp van de cliënt of diens omgeving georganiseerd kan worden.

• 5.

  Als naar het oordeel van het college een passende voorziening beschikbaar is waarvoor geen vervoer geïndiceerd hoeft te worden, is deze voorziening voorliggend op een indicatie waarvoor wel vervoer geïndiceerd moet worden.

Artikel 21. Onderzoek, advies en functiescheiding

• 1.

  Het college zet voor het onderzoek naar aanleiding van een aanvraag voor jeugdhulp de daarvoor benodigde specifieke deskundigheid in en zorgt ervoor dat de deskundigheid bekend is bij de aanvrager.

• 2.

  Het in het eerste lid bedoelde advies, met inachtneming van artikel 2.1 van het Besluit Jeugdwet, wordt uitgebracht door of onder verantwoordelijkheid van een adviseur die beschikt over een registratie als professional:

  • a.

    Bij de Stichting Kwaliteitsregister Jeugd (SKJ) in het kwaliteitsregister jeugd;

  • b.

    Bij het Nederlands Instituut voor Psychologen in het register Kinder- en Jeugdpsychologen; of

  • c.

    Op grond van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg in het BIG-register.

• 3.

  Afhankelijk van de vereisten van het in lid 1 bedoelde onderzoek moet de adviseur aantoonbaar beschikken over:

  • a.

    Sociaal-medische kennis op het niveau van een arts;

  • b.

    Ergonomische kennis;

  • c.

    Bouwkundige/technische kennis; of

  • d.

    Gedragswetenschappelijke kennis.

• 4.

  Indien de adviseur zelf niet beschikt over de in lid 3 benoemde kennis en deze kennis wel noodzakelijk is voor het onderzoek, wint de adviseur deze in bij personen die over de benodigde deskundigheid beschikken.

• 5.

  In gevallen waarin de uitvoeringstaken voor de Jeugdwet extern zijn belegd, ofwel de besluitvorming op Jeugdaanvragen wordt gemandateerd aan andere bestuursorganen of aanbieders, draagt bij het college zorg voor het voorkomen van een rolvermenging bij advisering, gemandateerde besluitvorming en levering van maatwerkvoorzieningen door deze partijen.

Artikel 22. Voorwaarden en weigeringsgronden voor individuele voorzieningen

• 1.

  Jeugdigen of ouders kunnen slechts in aanmerking komen voor een individuele voorziening voor zover:

  • a.

    zij op eigen kracht, met gebruikelijke zorg of met hulp van andere personen uit het sociale netwerk geen oplossing kunnen vinden voor de hulpvraag;

  • b.

    zij geen oplossing kunnen vinden voor de hulpvraag door gebruik te maken van een algemene voorziening, of;

  • c.

    zij geen oplossing kunnen vinden voor de hulpvraag door gebruik te maken van een andere voorziening.

• 2.

  Geen individuele voorziening wordt verstrekt indien het een voorziening betreft die de hulpvrager vóór datum van besluit heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk alsnog toestemming verleent of de noodzaak achteraf nog kan worden vastgesteld.

• 3.

  Het college kan nadere regels stellen ter verdere uitwerking van de algemene criteria, zoals genoemd in het eerste lid, of ter bepaling van specifieke criteria voor bepaalde individuele voorzieningen.

Artikel 23. Beoordeling eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen

• 1.

  Een individuele voorziening wordt niet verstrekt als naar het oordeel van het college uit het onderzoek blijkt dat de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de jeugdige of zijn ouder(s) toereikend zijn om binnen de eigen mogelijkheden, zo nodig met inzet van het sociale netwerk of met ondersteuning van andere (hulpverlenende) instellingen, de hulp te bieden die passend is bij de hulpvraag van de jeugdige of zijn ouder(s).

• 2.

  Tot de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen behoort in elk geval het aanspreken van een aanvullende zorgverzekering als die is afgesloten.

• 3.

  Bij de beoordeling van de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen, bedoeld in het eerste lid, neemt het college, gelet op het bepaalde in de artikelen 82 en 247, van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek, tot uitgangspunt dat de verantwoordelijkheid voor het gezond en veilig opgroeien van jeugdigen, ook als sprake is van psychische problemen of stoornissen, psychosociale problemen, gedragsproblemen of beperkingen, allereerst bij de ouder(s) zelf ligt en dat de hulp die daarvoor nodig is in beginsel ook door hen geleverd kan worden. Uit het onderzoek kan evenwel blijken dat de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de ouder(s) tekortschiet, omdat sprake is van:

  • a.

    geobjectiveerde beperkingen om noodzakelijke hulp te bieden;

  • b.

    een gebrek aan kennis of vaardigheden om noodzakelijke hulp te bieden; of

  • c.

    overbelasting of dreigende overbelasting, waardoor geen noodzakelijke hulp kan worden verwacht totdat deze belasting of dreigende overbelasting is opgeheven.

• 4.

  Bij de beoordeling van het derde lid, onder c, wordt ook vastgesteld welke mogelijkheden de ouder(s) hebben om de overbelasting of dreigende overbelasting op te heffen. Hierbij houdt het college ook rekening met:

  • a.

    de leeftijd, behoefte en mogelijkheden van de jeugdige;

  • b.

    de duur van de inzet, waarbij als uitgangspunt geldt dat kortdurende inzet niet tot overbelasting leidt;

  • c.

    de planbaarheid van de hulp;

  • d.

    de benodigde ondersteuningsintensiteit;

  • e.

    de samenstelling van het gezin en de woonsituatie;

  • f.

    de noodzaak van de ouder(s) om in een inkomen te voorzien;

  • g.

    de mogelijkheid om gebruik te maken van voorliggende (wettelijke) voorzieningen;

  • h.

    overige relevante omstandigheden van de jeugdige en de ouders die redelijkerwijs van invloed kunnen zijn op de mogelijkheid om de benodigde hulp zelf te bieden.

Artikel 24. Regeling zak- en kleedgeld

• 1.

  Het college kan ten behoeve van de jeugdige die verblijft in een jeugdhulpvoorziening, met uitzondering van pleegzorg, een vervangende bijdrage ter beschikking stellen dat overeenkomstig is met de Nibud-norm van zak- en kleedgeld, als aan de volgende criteria is voldaan:

  • a.

    de kosten zijn noodzakelijk en bijzonder;

  • b.

    er is sprake van een voogdijmaatregel of de jeugdige is onder toezicht gesteld en op grond van een machtiging uit huis geplaatst;

  • c.

    voor deze kosten kan geen vergoeding op grond van een andere regeling worden verstrekt;

  • d.

    de kosten zijn redelijkerwijs niet te verhalen op de onderhoudsplichtige ouders.

• 2.

  De bijdrage zoals bedoeld in lid 1 wordt uitbetaald aan de voogd van de jeugdige of de instelling waar de jeugdige verblijft. De voogd of de instelling dient aan te tonen dat zij voldoende heeft getracht de ouders aan te spreken op hun onderhoudsplicht, waarop door de ouders geen bijdragen zijn voldaan.

Artikel 25. Beschikking

• 1.

  In de beschikking tot verstrekking van een individuele voorziening, wordt aangegeven of deze als voorziening in natura of als persoonsgebonden budget wordt verstrekt.

• 2.

  Bij het verstrekken van een individuele voorziening in natura vermeldt de beschikking in ieder geval:

  • a.

    welke individuele voorziening verstrekt wordt en wat het beoogde resultaat daarvan is en de specifieke afspraken hierover. Het resultatenplan maakt integraal onderdeel uit van de beschikking;

  • b.

    Het aantal geïndiceerde uren of dagdelen per week of maand.

  • c.

    de ingangsdatum en duur van de verstrekking.

• 3.

  Bij het verstrekken van een individuele voorziening in de vorm van persoonsgebonden budget vermeldt de beschikking in aanvulling op het vermelde onder lid 2:

  • a.

    welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het persoonsgebonden budget;

  • b.

    wat de hoogte van het persoonsgebonden budget is en hoe dit tot stand is gekomen;

  • c.

    de wijze van verantwoording van de besteding van het persoonsgebonden budget

Artikel 26. Persoonsgebonden budget

• 1.

  De hoogte van een pgb:

  • a.

    wordt bepaald aan de hand van een door de jeugdige en/of zijn ouders opgesteld plan over hoe hij het pgb gaat besteden;

  • b.

    is toereikend om veilige, doeltreffende en kwalitatief goede jeugdhulp in te kopen en

  • c.

    bedraagt niet meer dan de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst adequate individuele voorziening in natura.

• 2.

  De hoogte van het pgb tarief wordt als volgt bepaald:

  • a.

    voor diensten

    • i.

      voor een professional aan de hand van een percentage van het tarief voor zorg in natura. Dit percentage bedraagt 90% van het zorg in natura tarief;

    • ii.

      Voor ondersteuning uit het sociaal netwerk (niet-professionals) geldt maximaal het uurloon dat afgeleid is van het wettelijk minimumloon (inclusief vakantiegeld en vakantie-uren).

    • iii.

      het tarief voor logeren door een hulp uit het sociaal netwerk bedraagt de tegemoetkoming zoals bedoeld in artikel 8 en 8ab van de Regeling Jeugdwet.

• 3.

  Het college bepaalt bij nadere regeling welke voorwaarden gesteld worden aan de verstrekking van een persoonsgebonden budget, waaronder de voorwaarden voor het betrekken van ondersteuning van een persoon die behoort tot het sociale netwerk.

  • a.

    Bij de inzet van een persoon uit het sociaal netwerk, dient de jeugdige en/of dienen ouders gemotiveerd aan te geven dat die inzet leidt tot goede ondersteuning, die minimaal zo efficiënt en doelmatig is als het betrekken van jeugdhulp van een persoon buiten het sociaal netwerk, gelet op:

  • b.

    de frequentie van de hulp;

  • c.

    het type hulp;

  • d.

    de aard van de hulpvraag waaraan met de verstrekking van het pgb wordt tegemoetgekomen;

  • e.

    de duur van die hulpvraag;

  • f.

    de mate van verplichting die voortvloeit uit het pgb en de daaraan verbonden voorwaarden voor de persoon van wie de jeugdhulp betrokken wordt

Artikel 27. Vertrouwenspersoon

De vertrouwenspersoon kan de inwoner (jeugdige, ouder of pleegouder) op verzoek ondersteunen bij problemen, klachten en vragen in verband met de hulpverlening door de gemeente, de jeugdhulpaanbieder, de gecertificeerde instelling jeugdbescherming en jeugdreclassssering en het advies- en meldpunt huiselijk geweld en kindermishandeling (Veilig Thuis).

• 1.

  Het college zorgt ervoor dat jeugdigen, ouders en pleegouders een beroep kunnen doen op een onafhankelijke vertrouwenspersoon.

• 2.

  Het college wijst jeugdigen en ouders erop dat zij zich desgewenst kunnen laten bijstaan door een onafhankelijke vertrouwenspersoon.

Het is beter financiële problemen te voorkomen, dan op te lossen. Inwoners kunnen met vragen over geld en geldproblemen terecht bij de toegang van het sociaal domein in Noordenveld. Nadat de inwoner zich heeft gemeld, bespreekt een medewerker van de gemeente met de inwoner welk effect hij met zijn hulpvraag wil bereiken. Wat is er nodig? Hoe is de situatie van de inwoner? Wat kan de inwoner zelf doen om zijn financiële situatie te verbeteren? Welke (andere) voorzieningen zijn er mogelijk? De gemeente werkt samen met andere organisaties om te voorkomen dat inwoners problematische schulden opbouwen.

Artikel 28. Beschikking

De beschikking tot schulddienstverlening of de afwijzing ervan, bedoeld in artikel 4a, eerste lid, van de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening, wordt genomen binnen een termijn van maximaal 8 weken na de dag waarop het eerste gesprek, bedoeld in artikel 4, eerste lid, van die wet, heeft plaatsgevonden. Het streven is om de feitelijke beslistermijn voor de inwoner zo kort mogelijk te houden.

Artikel 29. Wijzigingen, herziening en intrekking

• 1.

  De inwoner dan wel diens vertegenwoordiger doet aan het college op verzoek of onverwijld uit eigen beweging mededeling van alle feiten en omstandigheden waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat zij aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de Wmo 2015.

• 2.

  De jeugdige en zijn ouders doen aan het college op verzoek of onverwijld uit eigen beweging mededeling van alle feiten en omstandigheden waarvan hun redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing aangaande een persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 8.1.1. van de Jeugdwet.

• 3.

  Het college kan een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de Wmo 2015 en/of artikel 8.1.1. van de Jeugdwet herzien dan wel intrekken, indien het college vaststelt dat:

  • a.

    de cliënt dan wel diens vertegenwoordiger en/of zijn ouders onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid;

  • b.

    De cliënt en/of zijn ouders niet langer op de maatwerkvoorziening, individuele voorziening of pgb is aangewezen;

  • c.

    De maatwerkvoorziening, individuele voorziening of pgb niet meer toereikend is te achten;

  • d.

    De cliënt en/of zijn ouders niet voldoet aan de aan maatwerkvoorziening, individuele voorziening of pgb verbonden voorwaarden;

  • e.

    De cliënt en/of zijn ouders de maatwerkvoorziening, individuele voorziening of pgb voor een ander doel gebruikt.

• 4.

  Een beslissing tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken voor zover blijkt dat het pgb niet is aangewend voor de bekostiging van de maatwerkvoorziening of individuele voorziening waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden.

• 5.

  Het college kan besluiten geheel of gedeeltelijk van de herziening en/of intrekking af te zien.

Artikel 30a. Opschorting betaling uit het pgb

Het college kan de Sociale verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken te beslissen tot een gehele of gedeeltelijke opschorting van betalingen uit het pgb voor ten hoogste dertien weken als er ten aanzien van een cliënt een ernstig vermoeden is gerezen dat sprake is van een omstandigheid als bedoeld in artikel 2.3.10, eerste lid, onder a, d of e Wmo.

Artikel 30b. Terugvordering

• 1.

  Als het college een beslissing op grond van artikel 21 lid 3 onder a van deze verordening heeft ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het college van de cliënt en diegene die daaraan opzettelijk zijn medewerking heeft verleend geheel of gedeeltelijk de geldwaarde vorderen van een ten onrechte genoten maatwerkvoorziening, individuele voorziening of pgb.

• 2.

  Indien de aanbieder van pgb en/of zin op grond van de Wmo 2015 aantoonbaar opzettelijk ondoelmatig en/of onrechtmatig ondersteuning heeft verleend, dan kan geheel of gedeeltelijk de geldwaarde gevorderd worden van de ten onrechte genoten voorziening bij de pgb- en/of zin-aanbieder.

• 3.

  Indien de aanbieder van pgb en/of zin op grond van de Jeugdwet aantoonbaar ondoelmatig en/of onrechtmatig ondersteuning heeft verleend, dan kan geheel of gedeeltelijk de geldwaarde gevorderd worden van de ten onrechte genoten voorziening bij de pgb- en/of zin- aanbieder.

• 4.

  Het college kan tot terugvordering overgaan indien:

  • a.

    cliënt voor de einddatum van de pgb naar een andere gemeente verhuist of overlijdt. Dit naar rato van de resterende volle maanden tot aan de einddatum van het pgb;

  • b.

    voor zover een cliënt het budget of een deel daarvan niet kan verantwoorden;

  • c.

    de pgb- en/of zin-aanbieder geld heeft ontvangen voor zorg die (gedeeltelijk) niet is verleend of niet (geheel) conform de gestelde voorwaarden is verleend;

  • d.

    voor zover cliënt wist of heeft kunnen weten dat het pgb ten onrechte is betaald, dan wel de maatwerkvoorziening of individuele voorziening ten onrechte is verstrekt;

  • e.

    het recht op een in eigendom verstrekte maatwerkvoorziening is ingetrokken;

  • f.

    het recht op een in bruikleen verstrekte maatwerkvoorziening is ingetrokken;

  • g.

    een in bruikleen verstrekte maatwerkvoorziening is toegeëigend, vervreemd of verpand;

  • h.

    een maatwerkvoorziening of individuele voorziening zonder toestemming van het college in het buitenland is ingezet.

• 5.

  Indien het toegekende pgb-budget niet of niet geheel verantwoord kan worden, wordt het bedrag dat onvoldoende verantwoord kan worden, teruggevorderd.

• 6.

  Het college kan besluiten geheel of gedeeltelijk van de terug- en/of invordering af te zien.

Artikel 31. Kwaliteit

• 1.

  Alle aanbieders zorgen voor een goede kwaliteit van voorzieningen, waaronder voldoende deskundigheid van beroepskrachten daaronder begrepen, door:

  • a.

    het afstemmen van voorzieningen op de persoonlijke situatie van de hulpvrager;

  • b.

    het afstemmen van voorzieningen op andere vormen van zorg;

  • c.

    erop toe te zien dat beroepskrachten tijdens hun werkzaamheden in het kader van het leveren van voorzieningen handelen in overeenstemming met de professionele standaard

  • d.

    te voldoen aan het meest recente Toetsingskader NMD Wmo en Jeugdzorg en, voor wat betreft de gecontracteerde aanbieders, tevens aan de contracteisen.

• 2.

  Het college kan nadere regels stellen over verdere eisen aan de kwaliteit van voorzieningen, eisen met betrekking tot de deskundigheid van beroepskrachten daaronder begrepen.

• 3.

  Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van deze eisen door periodieke overleggen met de aanbieders, een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek en het zo nodig in overleg met de hulpvrager ter plaatse controleren van de geleverde voorzieningen.

Artikel 32. Verhouding prijs en kwaliteit levering dienst door derden

• 1.

  Ter waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering van een dienst door een derde als bedoeld in artikel 2.6.4 van de Wmo 2015 en de eisen die gesteld worden aan de kwaliteit van de dienst stelt het college vast:

  • a.

    een vaste prijs, die geldt voor een inschrijving als bedoeld in de Aanbestedingswet 2012 en het aangaan van een overeenkomst met een derde; of

  • b.

    een reële prijs die geldt als ondergrens voor:

  • c.

    1°. een inschrijving en het aangaan overeenkomst met de derde, en

  • d.

    2°. de vaste prijs, bedoeld in onderdeel a.

• 2.

  Het college stelt de prijzen, bedoeld in het eerste lid, vast:

  • a.

    overeenkomstig de eisen aan de kwaliteit van die dienst, waaronder de eisen aan de deskundigheid van de beroepskracht, als bedoeld in artikel 2.1.3, tweede lid, onderdeel c, van de wet, en

  • b.

    rekening houdend met de continuïteit in de hulpverlening, bedoeld in artikel 2.6.5, tweede lid, van de Wmo 2015, tussen degenen aan wie de dienst wordt verstrekt en de betrokken hulpverleners.

• 3.

  Het college baseert de vaste prijs of de reële prijs op de volgende kostprijselementen:

  • a.

    de kosten van de beroepskracht;

  • b.

    redelijke overheadkosten;

  • c.

    kosten voor niet productieve uren van de beroepskrachten als gevolg van verlof, ziekte, scholing, werkoverleg;

  • d.

    reis en opleidingskosten;

  • e.

    indexatie van de reële prijs voor het leveren van een dienst;

  • f.

    overige kosten als gevolg van door de gemeente gestelde verplichtingen voor aanbieders waaronder rapportageverplichtingen en administratieve verplichtingen.

• 4.

  Het college kan het eerste lid, onderdeel b, buiten beschouwing laten indien bij de inschrijving aan de derde de eis wordt gesteld een prijs voor de dienst te hanteren die gebaseerd is op hetgeen gesteld is in het tweede en derde lid. Daarover legt het college verantwoording af aan de gemeenteraad.

• 5.

  Het college bepaalt met welke derde als bedoeld in het eerste lid hij een overeenkomst aangaat.

Artikel 33. Toezicht en handhaving

• 1.

  Het college bepaalt bij nadere regels op welke wijze toezicht wordt gehouden op de rechtmatigheid en integere uitvoering van maatwerk- en individuele voorzieningen (Wmo 2015 en Jeugdwet).

• 2.

  Het college bepaalt bij nadere regels op welke wijze toezicht wordt gehouden op de kwaliteit en doelmatigheid van maatwerkvoorzieningen (Wmo 2015).

• 3.

  Voor de uitvoering van het toezicht als bedoeld in lid 1 en lid 2 wijst het college toezichthoudende ambtenaren aan.

• 4.

  Een toezichthoudend ambtenaar belast met het toezichthouden op de rechtmatigheid kan tevens worden aangesteld als buitengewoon opsporingsambtenaar.

• 5.

  Het college bepaalt bij nadere regels op welke wijze wordt gehandhaafd indien er sprake is van niet voldoen aan de gestelde kwaliteitseisen, onrechtmatigheid, niet integer handelen, fouten of fraude.

• 6.

  Het college bepaalt bij nadere regels op welke wijze rapporten van bevindingen opgesteld door een toezichthoudend ambtenaar over de kwaliteit van maatwerkvoorzieningen verstrekt op grond van de Wmo 2015 openbaar worden gemaakt.

Artikel 34. Controle maatwerk- en individuele voorzieningen

• 1.

  Het college onderzoekt periodiek – al dan niet op basis van een vooraf vastgesteld programma, signalen en/of steekproefsgewijs – het gebruik van maatwerk, individuele voorzieningen en pgb's met het oog op de beoordeling van de kwaliteit en recht- en doelmatigheid daarvan.

• 2.

  Het college monitort het gebruik van maatwerk, individuele voorzieningen en pgb's en de behaalde resultaten in relatie tot de gestelde doelen.

Artikel 35a. Tegengaan oneigenlijk gebruik

Het college spant zich in om fouten bij het gebruik van maatwerk- en individuele voorzieningen te voorkomen en fraude te bestrijden. Tot deze maatregelen behoren in ieder geval:

• a.

  Het college informeert cliënten of hun vertegenwoordigers en aanbieders in begrijpelijke bewoordingen over de rechten en plichten die aan het ontvangen of uitvoeren van een maatwerkvoorziening, individuele voorziening of pgb's zijn verbonden en over de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet.

• b.

  Het college zoekt waar mogelijk samenwerking met andere gemeenten, organisaties die zich ook bezighouden met de kwaliteit, het tegengaan van niet integer handelen, fouten en fraude op het terrein van de zorg of aanverwante terreinen.

• c.

  Het college verricht zo nodig onderzoek bij zorgverleners van maatwerk-, algemene of individuele voorzieningen die een subsidie- of contractrelatie met de gemeente Noordenveld hebben of die ondersteuning verlenen op grond van een pgb aan inwoners van Noordenveld. Deze partijen zijn verplicht om (kosteloos) hun medewerking te verlenen.

• d.

  Het college maakt afspraken met aanbieders van voorzieningen over de facturatie, resultaatsturingen, (accountants)controles, zodat declaraties en uitbetalingen in overeenstemming zijn met de contractuele afspraken, de leveringsopdracht, de prestatieafspraken en de feitelijk geleverde prestaties.

• e.

  Het college controleert, al dan niet steekproefsgewijs, of de gemaakte afspraken zoals genoemd in het voorgaande lid worden nagekomen.

Artikel 35b. Meldpunt kwaliteit en rechtmatigheid

Het college draagt zorg voor een meldpunt waar signalen over onvoldoende kwaliteit, oneigenlijk gebruik, niet integer handelen en fraude kunnen worden gemeld in het kader van uitvoering van de Wmo 2015 en Jeugdwet.

Artikel 36. Meldingsregeling calamiteiten en geweld

Voor de maatwerk- en individuele voorzieningen:

• 1.

  treft het college een regeling voor het melden van calamiteiten en geweldsincidenten bij de levering van een voorziening door een aanbieder en wijst een toezichthoudend ambtenaar aan;

• 2.

  melden aanbieders iedere calamiteit en ieder geweldsincident dat zich heeft voorgedaan bij de verstrekking van een voorziening onverwijld aan de toezichthoudend ambtenaar;

• 3.

  onderzoekt de toezichthoudend ambtenaar, bedoeld in artikel 6.1, van de Wmo, de calamiteiten en geweldsincidenten en adviseert het college over het voorkomen van verdere calamiteiten en het bestrijden van geweld.

Artikel 37. Klachtregeling

• 1.

  Het college beschikt over een regeling voor de afhandeling van klachten ten aanzien van het in behandeling nemen van meldingen en aanvragen zoals bedoeld in deze verordening.

• 2.

  Aanbieders dienen te beschikken over een regeling voor de afhandeling van klachten van hulpvragers ten aanzien van zowel algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen.

• 3.

  Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van deze eisen door periodieke overleggen met de aanbieders en een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek.

Artikel 38. Medezeggenschap

• 1.

  Aanbieders dienen te beschikken over een regeling voor de medezeggenschap van hulpvragers over voorgenomen besluiten van de aanbieder die voor de gebruikers van belang zijn ten aanzien van maatwerkvoorzieningen.

• 2.

  Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van deze eisen door periodieke overleggen met de aanbieders en een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek.

Artikel 39. Betrekken van ingezetenen bij het beleid

• 1.

  Het college betrekt ingezetenen van de gemeente, waaronder in ieder geval hulpvragers of hun vertegenwoordigers, bij de voorbereiding van het beleid betreffende maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp, overeenkomstig de krachtens artikel 150 van de Gemeentewet gestelde regels met betrekking tot de wijze waarop inspraak wordt verleend.

• 2.

  Het college stelt ingezetenen, en vertegenwoordigers van cliëntgroepen vroegtijdig in de gelegenheid voorstellen voor het beleid betreffende maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp te doen, advies uit te brengen bij de besluitvorming over verordeningen en beleidsvoorstellen betreffende maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp, en voorziet hen van ondersteuning om hun rol effectief te kunnen vervullen.

• 3.

  Het college zorgt ervoor dat ingezetenen kunnen deelnemen aan periodiek overleg, waarbij zij onderwerpen voor de agenda kunnen aanmelden, en dat zij worden voorzien van de voor een adequate deelname aan het overleg benodigde informatie en ondersteuning.

• 4.

  Het college stelt nadere regels vast ter uitvoering van het tweede en derde lid.

• 5.

  Het college wijst de ingezetenen op de mogelijkheid initiatieven, zoals een right to challenge te ontplooien die het uitvoeren van taken van het college op grond van de Wmo betreffen, zoals vastgelegd in artikel 2.6.7 van de Wmo.

• 6.

  Het college kan nadere regels stellen omtrent de in lid 5 beschreven mogelijkheid om initiatieven te ontplooien.

• 7.

  Ter uitvoering van lid 5 wordt aangesloten bij het gemeentelijk subsidie- en inkoopbeleid.

Artikel 40. Nadere regels, beleidsregels en hardheidsclausule

• 1.

  In gevallen, de uitvoering van deze verordening betreffend, waarin deze verordening niet voorziet, beslist het college.

• 2.

  Het college kan nadere regels stellen met betrekking tot het gestelde in deze verordening.

• 3.

  Het college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de hulpvrager afwijken van de bepalingen van deze verordening indien toepassing van de verordening tot onbillijkheden van overwegende aard leidt.

Artikel 41. Intrekking oude verordening en overgangsrecht

• 1.

  De verordening maatschappelijke ondersteuning, jeugdhulp en schulddienstverlening Noordenveld 2024 wordt ingetrokken.

• 2.

  Een hulpvrager houdt recht op een lopende voorziening verstrekt op grond van de verordening maatschappelijke ondersteuning, jeugdhulp en schulddienstverlening Noordenveld 2024 totdat het college een nieuwe beslissing heeft genomen. Het nieuwe besluit wordt genomen met inachtneming van de geldende wet- en regelgeving.

• 3.

  Op aanvragen die zijn ingediend vóór het tijdstip van inwerkingtreding van de verordening maatschappelijke ondersteuning, jeugdhulp en schulddienstverlening 2026, wordt de verordening maatschappelijke ondersteuning, jeugdhulp en schulddienstverlening 2024 toegepast, tenzij toepassing van de verordening maatschappelijke ondersteuning, jeugdhulp en schulddienstverlening 2026 gunstiger is voor de hulpvrager.

• 4.

  Beslissen op bezwaarschriften tegen een besluit op grond van de verordening maatschappelijke ondersteuning, jeugdhulp en schulddienstverlening Noordenveld 2024, geschiedt op grond van die verordening. Deze behoudt ten aanzien van de betreffende zaak zijn rechtskracht.

• 5.

  Van het in lid 4 gestelde kan ten gunste van de hulpvrager worden afgeweken.

Artikel 42 Evaluatie

Het door het gemeentebestuur gevoerde beleid wordt jaarlijks geëvalueerd. Het college stuurt hiertoe telkens per jaar, na de inwerkingtreding van de verordening aan de gemeenteraad een verslag over de doeltreffendheid en de effecten van de verordening in de praktijk.

Artikel 43 Inwerkingtreding en citeertitel

• 1.

  Deze verordening treedt in werking op 4 maart 2026.

• 2.

  Deze verordening kan worden aangehaald als Verordening maatschappelijke ondersteuning, jeugdhulp en schuldhulpverlening gemeente Noordenveld 2026.