Verordening kwijtschelding waterschapsbelastingen waterschap Zuiderzeeland 2027

Ondertekening

Toelichting Verordening kwijtschelding waterschapsbelastingen Zuiderzeeland 2027

Algemeen

Wettelijk kader

Artikel 144 van de Waterschapswet bepaalt dat voor het verlenen van gehele of gedeeltelijke kwijtschelding van waterschapsbelastingen de regels gelden die zijn gesteld bij of krachtens artikel 26 van de Invorderingswet 1990. Deze regels zijn uitgewerkt in de Uitvoeringsregeling Invorderingswet 1990 en de Regeling kwijtschelding belastingen medeoverheden.

Op grond van deze regelgeving kan kwijtschelding worden verleend aan belastingplichtigen die niet in staat zijn hun belastingschuld te betalen zonder dat dit leidt tot onaanvaardbare financiële gevolgen. Het verlenen van kwijtschelding is geen verplichting, maar een bevoegdheid van het waterschap.

Het algemeen bestuur kan binnen het wettelijk kader nadere regels stellen. Daarbij kan worden bepaald:

• •

  voor welke belastingen kwijtschelding mogelijk is;

• •

  dat voor bepaalde belastingen geen kwijtschelding wordt verleend;

• •

  dat ruimere kwijtschelding wordt toegepast door afwijking van de rijksregels ten aanzien van kosten van bestaan en vermogen.

De landelijke regelgeving bevat uniforme voorschriften voor de berekening van inkomen en vermogen. Afwijkingen zijn alleen toegestaan voor zover de wet dat uitdrukkelijk mogelijk maakt en alleen indien deze leiden tot een ruimere toepassing van kwijtschelding.

Uitgangspunten van het kwijtscheldingsbeleid

Het kwijtscheldingsbeleid van waterschap Zuiderzeeland is gericht op het bieden van financiële verlichting aan inwoners met een inkomen op of rond het sociaal minimum, voor zover zij onvoldoende betalingscapaciteit hebben om de waterschapsbelastingen te voldoen. Daarbij wordt aangesloten bij de Uitvoeringsregeling Invorderingswet 1990 en de Regeling kwijtschelding belastingen medeoverheden.

Het algemeen bestuur van waterschap Zuiderzeeland heeft in zijn opiniërende vergadering van 10 februari 2026 beraadslaagd over de evaluatie van het kwijtscheldingsbeleid. Daarbij heeft het algemeen bestuur afgewogen wat rechtvaardig is voor de betreffende doelgroepen en wat rechtvaardig is voor de overige belastingbetalers. Vervolgens heeft het algemeen bestuur in zijn besluitvormende vergadering van 24 maart 2026 deze verordening vastgesteld. De verordening bevat een aantal verruimende bepalingen, zijnde:

• •

  toepassing van de 100%-norm bij de berekening van de kosten van bestaan;

• •

  het hanteren van het netto-ouderdomspensioen in plaats van de bijstandsnorm voor de kosten van bestaan van pensioengerechtigden;

• •

  verruiming van de vermogensnorm;

• •

  rekening houden met netto kosten van kinderopvang;

• •

  kwijtschelding aan ondernemers voor de heffingen die geen verband houden met de uitoefening van het bedrijf of beroep (privébelastingen).

Hiermee wordt binnen de wettelijke mogelijkheden een ruimhartig en zorgvuldig kwijtscheldingsbeleid gevoerd.

Het waterschap heeft voor de belastingheffing en –invordering een gemeenschappelijke regeling opgericht. Het waterschap werkt met andere waterschappen en gemeenten samen in de Gemeenschappelijke regeling GBLT. De uitvoering van de regels in deze verordening vindt plaats door GBLT.

Artikelsgewijze toelichting

Artikel 1 Kwijtschelding

In dit artikel is bepaald dat aan natuurlijke personen kwijtschelding kan worden verleend voor de in dit artikel genoemde heffingen.

Artikel 2 Geen kwijtschelding

In dit artikel is ten overvloede bepaald welke heffingen en leges niet voor kwijtschelding in aanmerking kunnen komen.

Artikel 3 Berekeningswijze kosten van bestaan

De Uitvoeringsregeling Invorderingswet 1990 gaat uit van een norm van 90% van de toepasselijke bijstandsnorm voor de vaststelling van de kosten van bestaan. Op grond van artikel 2 van de Regeling kwijtschelding belastingen medeoverheden mag het waterschap een hoger percentage hanteren, tot maximaal 100%. In deze verordening is gekozen voor toepassing van deze 100%-norm.

Voor pensioengerechtigden wordt voor de berekening van de kosten van bestaan, op grond van artikel 3 van de Regeling kwijtschelding belastingen medeoverheden, uitgegaan van het netto-ouderdomspensioen in plaats van de bijstandsnorm.

Artikel 4 Netto kosten kinderopvang

Art. 28 lid 3 van de Uitvoeringsregeling Invorderingswet 1990 bepaalt dat de nettokosten van kinderopvang als noodzakelijke uitgaven kunnen worden meegenomen bij de beoordeling van het recht op kwijtschelding. In deze verordening wordt gebruikgemaakt van deze mogelijkheid.

Het betreft de kosten van kinderopvang na aftrek van ontvangen kinderopvangtoeslag en eventuele tegemoetkomingen. Door deze kosten mee te nemen wordt voorkomen dat huishoudens met jonge kinderen financieel worden benadeeld bij de beoordeling van hun betalingscapaciteit.

Artikel 5 Extra toegestane financiële middelen

De Uitvoeringsregeling Invorderingswet 1990 bepaalt welk bedrag aan financiële middelen buiten beschouwing blijft bij de vermogensvaststelling. Art. 4 van de Regeling kwijtschelding belastingen medeoverheden biedt de mogelijkheid dit bedrag te verhogen (extra toegestane financiële middelen).

In deze verordening wordt gebruikgemaakt van deze mogelijkheid. Hierdoor mogen belastingplichtigen een hoger bedrag aan financiële middelen aanhouden zonder dat dit gevolgen heeft voor het recht op kwijtschelding. De hoogte van de verruiming is afhankelijk van de leefsituatie (echtgenoten, alleenstaande, alleenstaande ouder).

Artikel 6 Kwijtschelding aan ondernemers

Art. 28 lid 1 onder b van de Uitvoeringsregeling Invorderingswet 1990 bepaalt dat natuurlijke personen die een bedrijf of zelfstandig beroep uitoefenen in aanmerking kunnen komen voor kwijtschelding van belastingen die geen verband houden met hun onderneming (privébelastingen). In deze verordening wordt gebruik gemaakt van deze mogelijkheid. De beoordeling vindt plaats volgens de regels van de Uitvoeringsregeling Invorderingswet 1990 en de regels in deze verordening.

Artikel 7 Intrekking Beleidsregels kwijtschelding Waterschap Zuiderzeeland 2009

Met dit artikel worden de eerdere beleidsregels uit 2009 ingetrokken. Op kwijtscheldingsverzoeken met betrekking tot belastingschulden ontstaan vóór de inwerkingtreding van deze verordening blijven de oude regels van toepassing. Hiermee wordt overgangsrecht geregeld en rechtszekerheid geboden.

Artikel 8 Inwerkingtreding

Dit artikel regelt de datum van inwerkingtreding van de verordening. De verordening treedt in werking op 1 januari 2027.