Besluit van het college van Peel en Maas tot vaststelling van de beleidsregel bijzondere bijstand Participatiewet gemeente Peel en Maas

1. In deze beleidsregel en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder

• a.

  Bankkosten : Bankkosten zijn de kosten die een bank in rekening brengt voor het aanhouden en gebruiken van een bankrekening

• b.

  Belanghebbende : degene wiens belang rechtstreeks bij een besluit betrokken is

• c.

  Bijstandsnorm : de norm zoals bedoeld in artikel 5 sub c Participatiewet toepasselijke bijstandsnorm verminderd met de van toepassing zijnde verlaging conform de beleidsregel uitkering in verband met de woonsituatie, schoolverlaters en inkomsten uit commerciële verhuur Participatiewet

• d.

  Bijzondere bijstand : de bijstand, bedoeld in artikel 35, eerste lid Participatiewet

• e.

  College : het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Peel en Maas

• f.

  Collectieve Zorgverzekering: Gemeentepolis VGZ waarvoor het college een bijdrage levert voor de kosten van de aanvullende ziektekostenverzekering

• g.

  Inkomen : het inkomen zoals bedoeld in de artikelen 31, 32 en 33 a Participatiewet

• h.

  Inrichting : de instelling als bedoeld in artikel 1 sub f Participatiewet;

• i.

  Nutsvoorzieningen : voorzieningen die noodzakelijk zijn voor het gebruik van een woning, zoals gas, elektriciteit, water en verwarming. Deze voorzieningen vallen onder de levering van energie en water zoals geregeld in de Energiewet (voorheen Gaswet en Elektriciteitswet) en de Drinkwaterwet.

• j.

  Wet : Participatiewet

• k.

  Woning : een woning, woonwagen of woonschip

2. Voor zover niet anders is bepaald, worden begrippen in deze beleidsregel gebruikt in dezelfde betekenis als in de wet en de Algemene wet bestuursrecht (Awb).

1. Het college kan bijzondere bijstand verstrekken als in het individuele geval bijzondere omstandigheden leiden tot noodzakelijke kosten van het bestaan, waarin het inkomen niet voorziet en die niet gedekt worden door voorliggende voorzieningen.

2. Bijzondere bijstand is maatwerk op het gebied van noodzakelijke kosten. Niet de aard van de kosten, maar de individuele omstandigheden van personen bepalen de bijzonderheid van bestaanskosten.

3. Bijzondere bijstand wordt niet bij voorschot verstrekt.

1. Het college stelt het recht op bijzondere bijstand op schriftelijke aanvraag vast, waarbij voor de aanvraag gebruik wordt gemaakt van een door het college vastgesteld aanvraagformulier.

2. De bijstand wordt door de gehuwden of daarmee gelijkgestelde, zoals bedoeld in artikel 3 van de wet gezamenlijk aangevraagd, of door één van hen met schriftelijke toestemming van de ander.

3. Het college kan het recht op bijstand in bijzondere omstandigheden ambtshalve vaststellen.

4. Een aanvraag bijzondere bijstand moet worden ingediend zo spoedig mogelijk doch uiterlijk binnen de termijn van 3 maanden gerekend vanaf de datum van de factuur. Bij duurzame gebruiksgoederen geldt gelet op artikel 10 lid 3 een afwijkende regeling.

5. Bankkosten die verband houden met bewindvoering of curatele worden niet vergoed als de totale kosten per jaar lager zijn dan het drempelbedrag genoemd in artikel 35, lid 2 van de van de wet. Blijven de kosten onder dit drempelbedrag, dan kan één keer per jaar in januari een aanvraag voor bijzondere bijstand worden ingediend. Als de kosten voldoen aan de voorwaarden voor bijzondere bijstand, kan deze worden verstrekt.

1. Het college maakt gebruik van zijn bevoegdheid te bepalen in hoeverre het inkomen en vermogen in aanmerking wordt genomen bij de beoordeling van het recht op bijzondere bijstand, het begin en de duur van de periode waarover het inkomen en vermogen in aanmerking wordt genomen, zoals bedoeld in artikel 35 lid 1 van de wet. We spreken hierbij over draagkracht.

2. De draagkracht op het inkomen is:

• a.

  nihil bij een inkomen tot 120% van de van toepassing zijnde bijstandsnorm.

  Er is dan geen sprake van draagkracht en het volledige bedrag waarvoor bijzondere bijstand is aangevraagd, kan voor vergoeding in aanmerking komen.

• b.

  100% bij een inkomen dat hoger is dan 120% van de van toepassing zijnde bijstandsnorm, gedurende de draagkrachtperiode zoals bedoeld in artikel 6 van deze beleidsregel.

  Er is dan sprake van gedeeltelijk draagkracht waarbij alleen dát deel van de noodzakelijke kosten voor vergoeding in aanmerking kan komen, dat hoger is dan het verschil tussen 120% van de geldende bijstandsnorm en het inkomen.

• c.

  In afwijking van sub b geldt voor de tegemoetkoming in de premie aanvullende ziektekostenverzekering zoals bedoeld in artikel 9 van deze beleidsregel een inkomensgrens van 120% zoals bedoeld in sub a.

3. De draagkracht op het inkomen wordt vastgesteld rekening houdende met de middelen zoals bedoeld in artikel 31, 32 en 33 van de wet.

4. Bij de berekening van het inkomen als bedoeld in het tweede lid wordt uitgegaan van het netto besteedbaar inkomen als:

• a.

  belanghebbende zich in een schuldsanering bevindt in het kader van een saneringskrediet, minnelijk traject (MSNP) of de Wet Schuld Sanering Natuurlijke Personen (WSNP); én

• b.

  bij de vaststelling van het vrij te laten bedrag geen rekening is gehouden met de kosten waarvoor bijzondere bijstand wordt aangevraagd.

5. De kostendelersnorm, zoals bedoeld in artikel 22a van de wet, wordt toegepast voor de bepalingen in deze beleidsregel, met uitzondering van de collectieve zorgverzekering.

6. De individuele inkomenstoeslag, zoals bedoeld in artikel 36 en 36b Van de wet, worden voor de vaststelling van de draagkracht niet in aanmerking genomen.

7. De draagkracht uit vermogen dat hoger is dan het vrij te laten vermogen, zoals bedoeld in artikel 34 lid 3 van de Wet, wordt volledig meegenomen voor de vaststelling van de draagkracht. De datum van aanvraag is hierbij bepalend.

8. Voor belanghebbenden die de pensioengerechtigde leeftijd hebben bereikt of ouder, die geen begrafenis of crematie voorziening hebben getroffen, wordt als uitzondering op hetgeen onder lid 7 van dit artikel gesteld, een bedrag van maximaal € 4.000,- per persoon vrijgelaten op de van toepassing zijnde vermogensgrens als reservering voor kosten van begrafenis of crematie.

9. Eenmaal vastgestelde draagkracht van inkomen blijft ongewijzigd gedurende de draagkrachtperiode. Bij een stijging of daling van het inkomen vanaf 15% kan dit worden herzien.

1. Bij de vaststelling van het maandinkomen worden voor:

• a.

  inkomsten op basis van een vast aantal gewerkte uren en loon uitgegaan van de betalingsperiode voorafgaande aan het tijdstip waarop de in artikel 6 van deze beleidsregel aangegeven periode van een jaar aanvangt;

• b.

  wisselende inkomsten wordt de som van deze inkomsten over de drie maanden voorafgaande aan de in artikel 6 genoemde periode aanvangt, gedeeld door drie.

2. Bij de toepassing van het eerste lid, kan al rekening worden gehouden met een wijziging van omstandigheden die binnen de in artikel 6 aangegeven periode zal optreden.

1. De hoogte van de bijzondere bijstand wordt vastgesteld op basis van de meest actuele NIBUD-prijzengids en voor zover de gevraagde kosten niet vermeld staan op deze lijst wordt de hoogte vastgesteld op individuele basis.

2. In voorkomende gevallen wordt een mogelijke besparing van kosten die algemeen gebruikelijk zijn op de bijzondere bijstand in mindering gebracht.

3. Bij de vaststelling van de hoogte van de bijstand wordt uitgegaan van:

• a.

  de goedkoopst mogelijke adequate voorziening én;

• b.

  tot een maximum bedrag van 5% van de van toepassing zijnde norm maal 60 maanden (leenbijstand).

1. Medische kosten kunnen als bijzondere kosten worden aangemerkt als deze kosten hoger zijn dan de vergoedingen op basis van de aanvullende ziektekostenverzekering 'Compleet' van VGZ (Gemeentepakket).

2. De kosten die vallen onder de polisvoorwaarden zoals genoemd in lid 1 van dit artikel, worden aangemerkt als noodzakelijke en bijzondere kosten. Dit geldt ook wanneer deze kosten slechts gedeeltelijk door de zorgverzekeraar worden vergoed. De noodzaak van deze kosten moet worden aangetoond door een verklaring van een huisarts, medisch specialist of tandarts.

1. Voor de kosten van de premie voor de aanvullende ziektekostenverzekeringen ‘VGZ GemeentePakket’ verstrekt het college bijzondere bijstand.

2. De onder eerste lid genoemde bijdrage bedraagt per maand per verzekerde:

• a.

  het volledige bedrag van de aanvullende verzekering met een maximum van € 25,00 voor het pakket Compact;

• b.

  € 30,00 voor het pakket Compleet (exclusief meeverzekeren verplicht eigen risico);

• c.

  € 45,00 voor het pakket Compleet + ER (inclusief meeverzekeren verplicht eigen risico).

3. Het college verstrekt bijzondere bijstand voor deze kosten gedurende het volledige kalenderjaar.

1. Voor de salariskosten van beschermingsbewind kan het college bijzondere bijstand verstrekken, overeenkomstig de beschikking van de kantonrechter.

2. Schuldhulpverlening zoals bedoeld in de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening (Wgs) en door het college aangeboden budgetbeheer zijn voorliggende voorziening.

3. Ingeval van aanwezige (problematische) schulden, vergoedt het college de kosten van beschermingsbewind alleen dan, nadat het college heeft vastgesteld dat er geen andere voorliggende voorzieningen beschikbaar en toereikend zijn.

1. Het college kan bijzondere bijstand verstrekken voor de eigen bijdragen het griffierecht en andere bijkomende kosten die nodig zijn om de gerechtelijke procedure in te stellen, als een advocaat op grond van de Wet op rechtsbijstand is toegevoegd.

2. Geen bijstand wordt versterkt voor:

• a.

  De veroordeling in de proceskosten, tenzij er sprake is van zeer bijzondere omstandigheden

• b.

  De kosten die worden gemaakt in een bezwaarfase

• c.

  Vertaal kosten

• d.

  Reiskosten voor het bijwonen van rechtszittingen van bestuursrechters. Hiervoor bestaat een voorliggende voorziening, namelijk het Besluit proceskostenbestuursrecht.

1. Het college kan bijzondere bijstand verstrekken voor de reiskosten van medische (dag)behandeling door specialisten als de afstand tussen woonadres en behandeladres groter is dan 10 kilometer.

2. Reiskosten in verband met ziekenbezoek van familieleden in de eerste en tweede graad kunnen voor maximaal 2 dagen per week worden vergoed. Bij terminale patiënten is een hogere frequentie mogelijk. Als bewijs voor betaling wordt het (ziekenhuis-)bewijs van opname(n) en ontslag(en) gehanteerd.

3. Vergoedingen vanuit de eigen (aanvullende) ziektekostenverzekering voor de onder lid 1 en 2 genoemde kosten worden in mindering gebracht op de bijzondere bijstand.

4. Reiskosten in verband met het bezoeken van familieleden in de eerste en tweede graad in detentie (in Nederland) worden voor maximaal 1 dag per week vergoed.

5. Reiskosten in verband met scholing bij de Internationale Schakel Klas (ISK) of speciaal onderwijs, zoals bedoeld in de Wet op de expertisecentra worden vergoed.

6. De vergoeding vindt plaats op basis van het goedkoopste openbaar vervoerstarief, tenzij het openbaar vervoer geen reëel alternatief is. Dan geldt een kilometervergoeding.

1. Het college kan bijzondere bijstand verlenen voor de doorbetaling van de vaste lasten (huur, vast recht voor gas, water en elektra en netwerkkosten) voor de duur van maximaal 1 jaar

• a.

  tijdens een tijdelijk verblijf in een inrichting zoals als bedoeld in artikel 1 sub f van de wet of ziekenhuis en;

• b.

  vanaf het moment dat dit een wijziging van de norm tot gevolg heeft.

2. Als vooraf vaststaat dat de opname geldt voor onbepaalde tijd kan het college bijzondere bijstand verlenen voor de periode van huuropzegging.

1. Het college kan bijzondere bijstand verlenen voor de eerste volledige maandhuur, administratiekosten en inrichtingskosten, ook wel overbruggingsuitkering genoemd, als belanghebbende hiervoor redelijkerwijs niet heeft kunnen reserveren.

2. Tot de in het eerste lid genoemde belanghebbenden behoren in ieder geval personen die:

• a.

  de opvang in een Asielzoekerscentrum (AZC) verlaten; of

• b.

  langdurig verblijf in een inrichting verlaten en die een inkomen hadden op basis van zak- en kleedgeld.

3. Als er sprake is van gezinshereniging, wordt de al uitbetaalde overbruggingsuitkering aangevuld tot maximaal de hoogte van een overbruggingsuitkering naar de norm gehuwden exclusief vakantietoeslag minus het actuele bedrag aan basishuur.

4. Inwonende kinderen van 18 jaar of ouder hebben geen recht op de overbruggingsuitkering omdat het derde lid van dit artikel hierin al voorziet.

5. De eerste volledige maandhuur en de administratiekosten worden om niet verstrekt.

6. De inrichtingskosten wordt verstrekt in de vorm van een renteloze lening, waarbij de aflossing conform artikel 20 van deze beleidsregel wordt vastgesteld.

1. Het college kan gedurende maximaal 12 maanden een woonkostentoeslag verlenen als:

• a.

  belanghebbende de woning huurt of bezit en bewoont; én

• b.

  er sprake is van een onverwachte terugval in de inkomens- en/of vermogenssituatie én

• c.

  belanghebbende niet in staat is de volledige woonkosten te betalen; én

• d.

  de woonkosten niet volledig worden vergoed via de Wet op de Huurtoeslag (WHT).

2. De woonkostentoeslag wordt verstrekt als aanvullende bijzondere bijstand voor het deel van de woonkosten dat niet door de huurtoeslag wordt vergoed. De hoogte van de woonkostentoeslag wordt berekend op basis van de rekensystematiek van de Wet op de huurtoeslag.

3. De gemeente erkent woonkosten als noodzakelijk tot de maximale huurgrens zoals vastgesteld in artikel 13 van de Wet op de huurtoeslag. Als de woonlasten hoger zijn dan deze grens, kan het college aanvullende voorwaarden stellen zoals een verhuisplicht op grond van artikel 55 van de Wet. Deze verplichting wordt alleen opgelegd als verhuizen aantoonbaar realistisch is, rekening houdend met de woningmarkt en persoonlijke omstandigheden.

1. Het college geeft in het besluit de vorm aan waarin de bijstand wordt verleend, zijnde om niet, renteloze geldlening of op borgtocht.

2. Het college verleend de bijstand om niet tenzij de wet of deze beleidsregel anders bepaalt.

1. De hoogte van de aflossing is 5% van de van toepassing zijnde bijstandsnorm, zoals bedoeld in de artikelen 20, 21, 22, 22a, 23 en 24 Van de wet.

2. Een eenmaal vastgestelde aflossing wijzigt alleen:

• a.

  bij wijziging van de wettelijke norm (indexeringen); of

• b.

  als de leefomstandigheden veranderen, waardoor de belanghebbende gaat behoren tot een andere categorie zoals bedoeld in de artikelen 21 en 24 Van de wet.

3. De maandelijkse aflossing duurt maximaal 60 maanden.

4. Als gedurende 60 aaneengesloten maanden is voldaan aan de aflossingsverplichting en er resteert nog leenbijstand, dan wordt dit restantbedrag omgezet naar bijstand om niet.

5. Bij beëindiging van de uitkering binnen 60 maanden, wordt het aflossingsbedrag opnieuw vastgesteld op basis van artikel 475d van Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering.

1. Aanvragen die bij het college zijn ingediend voor de inwerkingtreding van deze beleidsregel en waarop nog niet is beslist bij de inwerkingtreding van deze beleidsregel, worden afgehandeld volgens deze beleidsregel.

2. Op bezwaarschriften tegen een besluit waarop de oude beleidsregel van toepassing was bij aanvraag en afhandeling van de aanvraag, wordt beslist met inachtneming van de beleidsregel die toen geldend was tenzij de toepassing van deze nieuwe beleidsregel gunstiger is voor de bezwaarmaker.

1. Deze beleidsregel wordt aangehaald als Beleidsregel bijzondere bijstand Participatiewet gemeente Peel en Maas.

2. De beleidsregel treedt in werking op de eerste dag na de dag van bekendmaking.

3. De Beleidsregel bijzondere bijstand Participatiewet gemeente Peel en Maas zoals vastgesteld op 8 juli 2025 wordt ingetrokken met ingang van de datum zoals vermeld in lid 2 van dit artikel.