Verordening Wmo Son en Breugel 2026

Artikel 1. Begripsbepalingen

In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:

• •

  aanvraag: het formele verzoek van een inwoner aan het college om een besluit te nemen over maatschappelijke ondersteuning;

• •

  algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die niet speciaal bedoeld is voor mensen met een beperking, die daadwerkelijk beschikbaar is, die naar algemeen aanvaardbare opvattingen gangbaar is onder de bevolking financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau en een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt tot zelfredzaamheid of participatie in staat is;

• •

  andere voorziening: voorziening die de cliënt kan ontvangen op grond van andere wet- en regelgeving dan de Wmo 2015, bijvoorbeeld de Zorgverzekeringswet of de Wet langdurige zorg;

• •

  beschikking: het formele besluit dat het college neemt over de aanvraag;

• •

  bijdrage: bijdrage als bedoeld in artikel 2.1.4 en 2.1.4a van de wet;

• •

  budgetbeheerder: de vertegenwoordiger die namens de budgethouder het pgb beheert;

• •

  budgethouder: de cliënt die op een pgb ontvangt en daarmee zelf zorg of ondersteuning inkoopt;

• •

  cliënt: persoon die gebruik maakt van een algemene voorziening of aan wie een maatwerkvoorziening is verstrekt of door wie of namens wie een melding is gedaan als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid van de wet;

• •

  CMD (Centrum voor Maatschappelijke Deelname): een netwerkorganisatie waar inwoners van Son en Breugel bij één loket terecht kunnen met alle vragen en opmerkingen op het terrein van welzijn, wonen, werk en zorg (inclusief ondersteuning van vrijwilligers en mantelzorgers);

• •

  college: college van burgemeester en wethouders van Son en Breugel;

• •

  eigen kracht: de mate waarin een aanvrager zelfstandig, al dan niet met hulp van het sociale netwerk, mantelzorg, (boven)gebruikelijke hulp, algemeen gebruikelijke voorziening of algemene voorziening in staat is tot zelfredzaamheid en participatie of wordt voorzien in de behoefte aan beschermd wonen of opvang, waarbij in beginsel verwacht wordt dat de aanvrager – mits daartoe in staat - meewerkt aan het verminderen of wegnemen van de beperkingen;

• •

  financiële tegemoetkoming: een maatwerkvoorziening in de vorm van een geldbedrag die de inwoner in staat stelt om de goedkoopst compenserende voorziening te bekostigen, mits dit een passende bijdrage levert aan de zelfredzaamheid en participatie van de aanvrager;

• •

  formele aanbieder: een onderneming als bedoeld in artikel 5, onderdelen a, b, c, d of e van de Handelsregisterwet 2007 waarvan de activiteiten blijkens de inschrijving van het handelsregister, bedoeld in artikel 2 van die wet, geheel of gedeeltelijk bestaan uit het verlenen van zorg en die meerdere werknemers in dienst heeft of die toebehoort aan een zelfstandige zonder personeel;

• •

  gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders/verzorgers, inwonende kinderen of andere huisgenoten en waarvoor geen maatwerkvoorziening wordt verstrekt indien gebruikelijke hulp daadwerkelijk beschikbaar is en in de gegeven omstandigheden verwacht kan worden;

• •

  gesprek: gesprek in het kader van het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet;

• •

  hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de persoon met beperkingen zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft;

• •

  hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet;

• •

  huisgenoot: partners, ouders en kinderen die met elkaar in een huis wonen zijn huisgenoten. Ook anderen kunnen als huisgenoot worden aangemerkt als zij feitelijk met de cliënt in hetzelfde huis wonen en uit factoren blijkt dat zij in een bepaalde mate (sociaal en/of financieel) een relatie onderhouden met de cliënt waardoor van hen in redelijkheid mag worden verwacht dat zij gebruikelijke hulp bieden aan de cliënt. Als anderen een commerciële huurrelatie hebben met cliënt, zijn zij geen huisgenoot in de zin van de Wmo;

• •

  hulpmiddel: roerende zaak die bedoeld is om beperkingen in de zelfredzaamheid of de participatie te verminderen of weg te nemen;

• •

  informele hulpverlener: een persoon die al dan niet binnen het eigen sociale netwerk, aan een ouder of familielid zorg levert, die niet voldoet aan de voorwaarden en kwaliteitseisen zoals die door de gemeente in deze verordening zijn gesteld;

• •

  inwoner: cliënt die hoofdverblijf heeft in de gemeente Son en Breugel;

• •

  maatwerkvoorziening: diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen, die zijn afgestemd op de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van een inwoner in het belang van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen en opvang;

• •

  mantelzorg: kosteloze hulp ten behoeve van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen of opvang, rechtstreeks voortvloeiend uit een tussen personen bestaande sociale relatie en die niet wordt verleend in het kader van een hulpverlenend beroep. Ook minder intensieve hulp, de hulp aan huisgenoten en de hulp aan bewoners in een Wmo woonvorm zijn meegenomen. Mantelzorg is hulp die verder gaat dan de zogenoemde ‘gebruikelijke hulp';

• •

  melding: het kenbaar maken van de hulpvraag een inwoner of iemand uit het netwerk van de inwoner aan het college;

• •

  nadere regels: een praktische uitwerking van deze verordening;

• •

  onderzoek: het college voert een onderzoek uit om de hulpvraag en de benodigde ondersteuning te beoordelen. Het onderzoek wordt uitgevoerd na het indienen van een melding. Het college heeft hiervoor zes weken de tijd. Na het onderzoek kan een inwoner een aanvraag indienen;

• •

  participatie: deelnemen aan het maatschappelijke verkeer. Dit wil zeggen dat iemand, ondanks zijn lichamelijke en of verstandelijke beperking(en) en/ of psychische/psychosociale aandoening(en), op gelijke voet anderen in redelijke mate kan ontmoeten, contacten kan onderhouden, boodschappen kan doen, zich kan verplaatsen en aan maatschappelijke activiteiten kan deelnemen;

• •

  persoonlijk plan: plan waarin de cliënt de omstandigheden, bedoeld in artikel 2.3.2., vierde lid onderdeel a tot en met g van de wet, beschrijft en aangeeft welke maatschappelijke ondersteuning naar zijn mening het meest is aangewezen;

• •

  persoonsgebonden budget (pgb): bedrag waaruit namens het college betalingen worden gedaan door de budgetbeheerder voor diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot een maatwerkvoorziening behoren welke een cliënt van derden heeft betrokken;

• •

  pgb-plan: door cliënt en/of zijn vertegenwoordiger opgesteld plan waarin is opgenomen hoe het persoonsgebonden budget wordt besteed en met een concrete invulling van de te ontvangen ondersteuning;

• •

  sociaal netwerk: personen uit de huiselijke kring of andere personen met wie de cliënt een sociale relatie onderhoudt;

• •

  verslag: schriftelijke weergave van het gesprek;

• •

  vertegenwoordiger: een persoon die namens een inwoner optreedt bij de aanvraag en het beheer van Wmo ondersteuning. Dit kan een wettelijk vertegenwoordiger zijn, zoals een curator of mentor, maar ook een gemachtigde of een door de persoon zelf aangewezen vertegenwoordiger.

• •

  vervoersvoorziening: ondersteuning die betrekking heeft op het compenseren van een vervoersbeperking, en/of ondersteuning ten behoeve van het maatschappelijk participeren voor een persoon die beperkingen ondervindt in het verplaatsen en voor wie het gebruiken en/of bereiken van het openbaar vervoer niet mogelijk is;

• •

  wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015;

• •

  woonvoorziening: roerende zaak dan wel bouwkundige of woon-technische aanpassing van een woning of voorziening voor verhuis- en inrichtingskosten;

• •

  zelfredzaamheid: het in staat zijn tot het (uit)voeren van de noodzakelijke algemene dagelijkse levensverrichtingen en een gestructureerd huishouden.

Artikel 1.2 Doelgroep van deze verordening

Deze verordening richt zich op personen:

• a.

  die hun hoofdverblijf hebben in Son en Breugel, en

• b.

  die hun zelfredzaamheid en/of maatschappelijke participatie willen behouden of verbeteren en daar ondersteuning bij nodig hebben, of

• c.

  die, al dan niet woonachtig in Son en Breugel, als mantelzorger ondersteuning aan een inwoner van Son en Breugel bieden.

Artikel 1.3 Algemene voorziening

• 1.

  Een algemene voorziening kan ingericht zijn voor alle inwoners van Son en Breugel of voor een specifieke doelgroep, en is rechtstreeks toegankelijk zonder een toegangsbeoordeling, of op basis van een beperkte toegangsbeoordeling.

• 2.

  Het college kan nadere regels stellen.

Artikel 2.1 Melding van de hulpvraag

• 1.

  Een behoefte aan maatschappelijke ondersteuning kan door of namens een inwoner worden gemeld bij het CMD. Dit kan schriftelijk of digitaal (e-mail of het webformulier), telefonisch en fysiek via het inloopspreekuur.

• 2.

  Indien een verzoek om informatie wordt ingediend zonder dat hierop een melding volgt, zal nader onderzoek achterwege blijven, tot alsnog een melding wordt gedaan.

• 3.

  Het college bevestigt de ontvangst van een melding schriftelijk of digitaal.

• 4.

  Het college informeert de inwoner over de gang van zaken bij het gesprek, diens rechten en plichten en over de vervolgprocedure.

• 5.

  In spoedeisende gevallen als bedoeld in artikel 2.3.3 van de wet treft het college na de melding onverwijld een tijdelijke maatwerkvoorziening in afwachting van de uitkomst van het onderzoek.

• 6.

  De inwoner of degene die namens hem de melding doet wordt gewezen op de mogelijkheid zich tijdens het onderzoek te laten bijstaan door iemand uit het eigen netwerk of een kosteloze onafhankelijke cliëntondersteuner.

Artikel 2.2 Cliëntondersteuning

Het college zorgt ervoor dat de cliënt met een ondersteuningsbehoefte een beroep kan doen op kosteloze en onafhankelijke cliëntondersteuning, waarbij het belang van de cliënt uitgangspunt is.

Artikel 2.3 Onderzoek

• 1.

  Het college voert uiterlijk binnen 6 weken het onderzoek uit zoals bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid van de wet. Als deze termijn niet haalbaar is, wordt de cliënt hierover geïnformeerd.

• 2.

  Ten behoeve van het gesprek verschaft de cliënt de volgende gegevens:

• a.

  alle gegevens en bescheiden die naar het oordeel van het college voor het onderzoek nodig zijn en waarover de cliënt redelijkerwijs de beschikking kan krijgen, rekening houdend met de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG);

• b.

  een identificatiedocument als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage.

• 3.

  Als de cliënt al bekend is bij het college (de in het eerste en tweede lid genoemde gegevens zijn bekend en er is geen wijziging in diens leefsituatie), kan het college in overeenstemming met de cliënt afzien van een onderzoek als bedoeld in het eerste en tweede lid.

• 4.

  Het college brengt de cliënt op de hoogte van de mogelijkheid om zelf een persoonlijk plan als bedoeld in artikel 2.3.2, tweede lid, van de wet op te stellen en stelt hem gedurende 7 dagen na de melding in de gelegenheid het plan in te dienen (digitaal of fysiek). Wanneer cliënt dit persoonlijk plan heeft ingediend, wordt dit betrokken bij het onderzoek.

• 5.

  Het college onderzoekt in een gesprek met de cliënt, dan wel diens vertegenwoordiger en waar mogelijk met mantelzorger(s) en desgewenst familie, zo spoedig mogelijk en voor zover nodig:

• a.

  de ondersteuningsbehoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de cliënt;

• b.

  het beoogde resultaat van het verzoek om ondersteuning;

• c.

  of het verzoek om ondersteuning leidt tot versterking of behoud van zelfredzaamheid, participatie, opvang of beschermd wonen;

• d.

  de mogelijkheden voor de cliënt om op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met algemene (gebruikelijke) voorzieningen, andere voorzieningen of door het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten de zelfredzaamheid of de participatie te handhaven of te verbeteren, zodat de cliënt zo min mogelijk een beroep hoeft te doen op een maatwerkvoorziening;

• e.

  de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp van andere personen uit het sociaal netwerk te komen tot verbetering van de zelfredzaamheid of participatie, zodat de cliënt zo min mogelijk een beroep hoeft te doen op een maatwerkvoorziening;

• f.

  de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de cliënt;

• g.

  de mogelijkheden om samen met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en andere partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen, te voorzien in de behoefte aan maatschappelijke ondersteuning;

• h.

  de wijze waarop de zelfredzaamheid en participatie, al dan niet door middel van het verstrekken van een maatwerkvoorziening, kan worden versterkt;

• i.

  welke bijdragen in de kosten de cliënt, op basis van artikel 2.1.4 van de wet, verschuldigd zal zijn;

• j.

  de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een pgb, waarbij de cliënt in begrijpelijke bewoordingen wordt ingelicht over de gevolgen van deze keuze.

• 6.

  Het college kan een door hem daartoe aangewezen adviesinstantie om advies vragen indien het dit van belang acht voor de beoordeling van de melding. Het college betrekt de cliënt en zijn eventuele vertegenwoordiger of mantelzorger bij de adviesaanvraag en informeert hen over de uitkomsten daarvan.

Artikel 2.4 Weergave van het onderzoek

• 1.

  Het college is verantwoordelijk voor een schriftelijke weergave van het onderzoek.

• 2.

  Cliënt krijgt de gelegenheid te reageren op het verslag.

• 3.

  Opmerkingen van de cliënt worden aan het dossier toegevoegd.

• 4.

  Indien het verslag dient als aanvraag tekent cliënt en/of zijn vertegenwoordiger het verslag voor gezien of akkoord en zorgt ervoor dat een getekend exemplaar binnen 10 werkdagen wordt geretourneerd aan de contactpersoon van het CMD met wie hij het gesprek heeft gevoerd.

• 5.

  Als de cliënt en/of zijn vertegenwoordiger tekent voor gezien, kan hij daarbij tevens aangeven wat de reden is waarom hij niet akkoord is.

• 6.

  Als de cliënt en/of zijn vertegenwoordiger van mening is dat hij in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening, kan hij dit aangeven op het door hem ondertekende verslag.

Artikel 2.5 Aanvraag

• 1.

  Een cliënt/zijn vertegenwoordiger kan schriftelijk een aanvraag om een maatwerkvoorziening indienen bij het college door middel van:

• a.

  een door de cliënt ondertekend verslag als genoemd in artikel 2.4.4;

• b.

  een door het college vastgesteld aanvraagformulier dat expliciet door de contactpersoon van het CMD aan de cliënt is verstrekt;

• 2.

  Een cliënt/zijn vertegenwoordiger kan pas een aanvraag indienen nadat het onderzoek, als bedoeld in artikel 2.3.2 van de wet, is uitgevoerd, tenzij het onderzoek niet heeft plaatsgevonden binnen zes weken na melding.

• 3.

  Een onderzoeksverslag dat de cliënt/zijn vertegenwoordiger heeft ondertekend voor gezien of akkoord kan worden gezien als een complete aanvraag.

• 4.

  Het college neemt een beslissing op de aanvraag binnen de in de wet binnen artikel 2.3.5 tweede lid gestelde termijn van twee weken.

Artikel 2.6 Inhoud beschikking

• 1.

  In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening wordt in ieder geval aangegeven hoe deze wordt verstrekt (voorziening in natura, als financiële tegemoetkoming of pgb) en wordt tevens aangegeven hoe bezwaar tegen de beschikking kan worden gemaakt.

• 2.

  Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd:

• a.

  de voorziening en het beoogde resultaat;

• b.

  de ingangsdatum en duur van de verstrekking;

• c.

  of een bijdrage in de kosten verschuldigd is.

• 3.

  Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd:

• a.

  voor welk doel het pgb moet worden aangewend;

• b.

  welke (kwaliteits)eisen gelden voor de besteding van het pgb (programma van eisen);

• c.

  wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen;

• d.

  welke voorwaarden aan het pgb verbonden zijn;

• e.

  wat de duur is van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld;

• f.

  de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb, en

• g.

  of een bijdrage in de kosten verschuldigd is

• 4.

  Als sprake is van een te betalen eigen bijdrage wordt de cliënt daarover in de beschikking geïnformeerd.

Artikel 2.7 Verstrekkingsvormen

• 1.

  De maatwerkvoorziening die voldoet aan de criteria zoals opgenomen in deze verordening kan worden verstrekt in natura, als persoonsgebonden budget of als financiële tegemoetkoming.

• 2.

  Het college kan een maatwerkvoorziening, anders dan in de vorm van dienstverlening, in bruikleen of in eigendom verstrekken.

• 3.

  Een cliënt komt enkel in aanmerking voor een financiële tegemoetkoming voor zover:

• a.

  hiermee naar oordeel van het college een passende bijdrage wordt geleverd aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat wordt gesteld tot zelfredzaamheid of participatie en zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving kan blijven én:

• b.

  het betreft één van de volgende voorzieningen:

• i.

  verhuiskosten;

• ii.

  onderhoud van een traplift wanneer dit niet is geregeld via het contract met de gecontracteerde leverancier;

• iii.

  gebruik eigen (aangepaste) auto indien er geen gebruik gemaakt kan worden van het CVV;

• iv.

  een sportvoorziening;

• v.

  wanneer geen passende voorziening in natura beschikbaar is.

• 4.

  Bij een financiële tegemoetkoming overhandigt de cliënt een factuur en bewijs van betaling aan het college. Indien het voor cliënt niet mogelijk is om de benodigde voorziening voor te schieten, kan het college de financiële tegemoetkoming direct aan de leverancier worden voldaan.

• 5.

  Bij een financiële tegemoetkoming vindt een controle plaats door het college dat de financiële tegemoetkoming is aangewend voor de benodigde voorziening. Blijkt dat niet het geval, kan het college de financiële tegemoetkoming terugvorderen.

• 6.

  Het college kan nadere regels stellen over de hoogte van de financiële tegemoetkoming voor de voorzieningen zoals benoemd in lid 2.b.

Artikel 2.8 Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of terugvordering

• 1.

  Onverminderd artikel 2.3.8 van de wet is een cliënt of diens vertegenwoordiger die een aanvraag heeft ingediend of aan wie krachtens deze verordening een voorziening is verstrekt, verplicht zo spoedig mogelijk en schriftelijk aan het college mededeling te doen van feiten en omstandigheden, waarvan redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze van invloed kunnen zijn op het recht op een voorziening.

• 2.

  Onverminderd artikel 2.3.10 van de wet, herziet of trekt het college een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de wet in, als het college vaststelt dat:

• a.

  de cliënt onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid;

• b.

  de cliënt niet langer op de maatwerkvoorziening is aangewezen;

• c.

  de maatwerkvoorziening niet meer toereikend is te achten;

• d.

  de cliënt niet voldoet aan de aan de maatwerkvoorziening verbonden voorwaarden, of;

• e.

  de cliënt de maatwerkvoorziening niet, of voor een ander doel gebruikt;

• f.

  de cliënt langer dan 26 weken verblijft in een instelling als bedoeld in de Zorgverzekeringswet;

• g.

  de cliënt langer dan 8 weken verblijft in een instelling als bedoeld in de Wet langdurige zorg.

• 3.

  Als het college een beslissing heeft ingetrokken op grond van de opzettelijke verstrekking van onjuiste of onvolledige gegevens door de cliënt, vordert in beginsel het college van de cliënt (en degene die daaraan opzettelijk zijn medewerking heeft verleend), geheel of gedeeltelijk de geldswaarde van de ten onrechte genoten maatwerkvoorziening terug.

• 4.

  Als het recht op een in eigendom verstrekte voorziening is ingetrokken wordt deze voorziening teruggevorderd.

• 5.

  Als het recht op een in bruikleen verstrekte voorziening is ingetrokken wordt deze voorziening teruggevorderd.

Artikel 2.9 Voorwaarden voor de eigen bijdrage

• 1.

  Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening zolang de cliënt van de voorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor de voorziening wordt verstrekt.

• 2.

  Bij materiële voorzieningen is de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt gelijk aan de economische afschrijvingstermijn van de vergelijkbare in natura verstrekte voorzieningen.

• 3.

  In afwijking van het eerste lid is geen bijdrage verschuldigd voor volgende maatwerkvoorzieningen:

• a.

  rolstoelen;

• b.

  woningaanpassing voor een minderjarige cliënt;

• c.

  sportvoorzieningen;

• d.

  bezoekbaar maken van een woning;

• e.

  tijdelijke huisvesting;

• f.

  huurderving;

• g.

  het verwijderen van een woonvoorziening;

• h.

  woonsanering;

• i.

  verhuis- en herinrichtingskosten.

• 4.

  In afwijking van artikel 2.1.4a, vierde lid, van de wet is de cliënt met een indicatie voor het collectief vraagafhankelijk vervoer een bijdrage verschuldigd in de kosten voor het gebruik daarvan. Dit bestaat uit een opstaptarief en een bijdrage per kilometer op het niveau van het in de regio geldende standaardtarief van openbaar vervoer.

Artikel 3.1 Criteria voor een maatwerkvoorziening

• 1.

  Een maatwerkvoorziening is gericht op de individuele cliënt.

• 2.

  De maatwerkvoorziening wordt alleen verstrekt als deze gezien de beperkingen van de cliënt, veilig voor hemzelf en zijn omgeving is, geen gezondheidsrisico’s met zich meebrengt en niet anti-revaliderend werkt.

• 3.

  Het college neemt de conclusie van het onderzoek als uitgangspunt voor de beoordeling van een aanvraag om een maatwerkvoorziening.

• 4.

  Het college besluit, indien de cliënt op een maatwerkvoorziening is aangewezen, tot de goedkoopst compenserende beschikbare maatwerkvoorziening.

• 5.

  Een cliënt komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de beperkingen in zijn zelfredzaamheid of participatie als de cliënt de beperkingen niet kan verminderen of wegnemen door gebruik te maken van:

• a.

  Eigen kracht en/of;

• b.

  Gebruikelijke hulp en/of;

• c.

  Mantelzorg en/of;

• d.

  Hulp van andere personen uit het sociaal netwerk en/of;

• e.

  Algemeen gebruikelijke voorzieningen en/of;

• f.

  Algemene voorzieningen en/of;

• g.

  Andere voorzieningen.

• 6.

  Een cliënt met psychische of psychosociale problemen en een cliënt die vanwege huiselijk geweld of om een andere reden de thuissituatie heeft verlaten, komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de problemen bij het zich handhaven in de samenleving, als de cliënt de problemen niet kan verminderen of wegnemen door gebruik te maken van:

• a.

  Eigen kracht en/of;

• b.

  Gebruikelijke hulp en/of;

• c.

  Mantelzorg en/of;

• d.

  Hulp van andere personen uit het sociaal netwerk en/of;

• e.

  Algemeen gebruikelijke voorzieningen en/of;

• f.

  Algemene voorzieningen en/of;

• g.

  Andere voorzieningen.

De maatwerkvoorziening levert, rekening houdend met de uitkomsten van het door de gemeente ingestelde onderzoek zoals verwoord in artikel 2.3.2 van de wet, een passende bijdrage aan het voorzien in de behoefte van de cliënt aan beschermd wonen of opvang en aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat wordt gesteld zich zo snel mogelijk weer op eigen kracht te handhaven in de samenleving.

• 7.

  Een maatwerkvoorziening wordt niet verstrekt:

• a.

  indien de persoon geen inwoner is van de gemeente Son en Breugel;

• b.

  wanneer de cliënt op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk de beperkingen kan wegnemen;

• c.

  wanneer de cliënt met gebruikmaking van algemene voorzieningen de beperkingen kan wegnemen;

• d.

  indien de voorziening voor een persoon als cliënt algemeen gebruikelijk is;

• e.

  indien het een voorziening betreft die de cliënt heeft aangeschaft, gerealiseerd of geaccepteerd voordat een melding als in artikel 2.1 van deze verordening is gedaan, tenzij sprake is van een acute noodsituatie waardoor het voor de cliënt dringend noodzakelijk was de voorziening te treffen. Het college moet dan wel de noodsituatie, de goedkoopst passende voorziening en de gemaakte kosten achteraf nog kunnen beoordelen;

• f.

  wanneer aanspraak gemaakt kan worden op een andere wettelijke bepaling/regeling zoals onder meer de Wet Langdurige Zorg, Jeugdwet, Zorgverzekeringswet en eventuele verzekeringen.

• g.

  als deze niet in overwegende mate op het individu is gericht;

• h.

  de aanspraak niet is vast te stellen doordat de cliënt of zijn huisgenoten niet of onvoldoende voldoen aan de inlichtingen- en medewerkingsverplichting.

• i.

  Als deze niet langdurig noodzakelijk is.

• j.

  Als de noodzaak tot ondersteuning redelijkerwijs vermijdbaar en voorzienbaar was en van de cliënt verwacht had mogen worden dat hij maatregelen zou hebben getroffen die de gevraagde maatwerkvoorziening overbodig had gemaakt.

• 8.

  Een maatwerkvoorziening in de vorm van een woningaanpassing wordt niet verstrekt:

• a.

  indien het om voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten gaat, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte. Er kan dan wel een voorziening voor verhuizing en inrichting worden verstrekt;

• b.

  wanneer de beperkingen voortvloeien uit de aard van de in de woning gebruikte materialen;

• c.

  als de cliënt zijn hoofdverblijf niet heeft of zal hebben in de woning waaraan de voorziening wordt getroffen;

• d.

  ten behoeve van hotels/pensions, trekkerswoonwagens, kloosters, tweede woningen, vakantie- en recreatiewoningen, ADL-clusterwoningen en gehuurde kamers, met uitzondering van een voorziening voor verhuizing en inrichting;

• e.

  voor zover het voorzieningen in specifiek voor gehandicapten of ouderen bedoelde en/of feitelijk door deze beide doelgroepen bewoonde gebouwen betreft.

• f.

  indien de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding bestaat op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor verhuizing aanwezig is;

• g.

  indien de voorziening in het geval van nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kan worden;

• h.

  indien de cliënt niet is verhuisd naar de voor zijn of haar beperkingen op dat moment meest geschikte woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is verleend door het college.

• 9.

  Een maatwerkvoorziening ter vervanging van een eerder door het college verstrekte voorziening wordt slechts verstrekt:

• a.

  als de eerder verstrekte voorziening technisch is afgeschreven, tenzij de cliënt niet meer voldoet aan de voorwaarden voor het verkrijgen van een maatwerkvoorziening,

• b.

  als de eerder verstrekte voorziening niet langer een oplossing biedt voor de behoefte van de cliënt aan maatschappelijke ondersteuning.

• c.

  als de eerder verstrekte voorziening verloren is gegaan als gevolg van omstandigheden die niet aan de cliënt zijn toe te rekenen;

• d.

  wanneer de cliënt voordat tot vervanging/realisatie wordt overgegaan, dit heeft gemeld en het college de gelegenheid heeft gegeven onderzoek te doen naar de noodzaak ervan.

• 10.

  Het college kan aanvullende criteria vaststellen ten aanzien van de verstrekking van maatwerkvoorzieningen.

Artikel 3.2 Aanvullende criteria voor woonvoorzieningen

• 1.

  Het college kan het primaat van verhuizen hanteren. Dat betekent dat het college een vergoeding voor verhuiskosten verstrekt als sprake is van beperkingen bij het normale gebruik van de woning en verhuizen de goedkoopst compenserende oplossing is. Het college past het primaat van verhuizen niet toe, als de kosten van een te verstrekken woonvoorziening minder bedragen dan € 16.000,-.

• 2.

  Tijdens het onderzoek naar woningaanpassingen en de mogelijkheden voor verhuizen, houdt het college rekening met de wensen en de behoeften van de cliënt, de beschikbaarheid van geschikte woningen en de gevolgen van een verhuizing op het gebied van zorg en ondersteuning (zowel door formele als informele hulpverleners).

• 3.

  De tegemoetkoming voor verhuiskosten is gelijk aan de werkelijke kosten tot een maximum van € 3.000,-.

• 4.

  Als het verhuisprimaat wordt toegepast en de inwoner niet wenst te verhuizen, biedt het college de inwoner de mogelijkheid een tegemoetkoming te ontvangen tot maximaal € 16.000,- voor realisatie van de noodzakelijke woonvoorziening(en). Hierbij geldt de voorwaarde dat de woonvoorziening wordt uitgevoerd conform het door het college vastgestelde programma van eisen.

• 5.

  Het college kan nadere regels stellen.

Artikel 3.3 Aanvullende criteria voor vervoersvoorzieningen

• 1.

  Bij de te verstrekken vervoersvoorziening wordt alleen rekening gehouden met de verplaatsingen in de directe woon- en leefomgeving met een maximum van 2.200 kilometer op jaarbasis.

• 2.

  Het college kan nadere regels stellen.

Artikel 3.4 Aanvullende criteria voor hulp bij het huishouden

• 1.

  Bij de toekenning van ondersteuning bij het huishouden in de vorm van een maatwerkvoorziening richt het college zich op één of meerdere van de volgende resultaten:

• a.

  het schoon en leefbaar houden van de woning;

• b.

  het beschikken over schone kleding.

• 2.

  Voor het bepalen van de normtijden voor huishoudelijke ondersteuning hanteert het college het HHM Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning 2025.

• 3.

  Het schoon en leefbaar houden van de woning heeft uitsluitend betrekking op woonruimten binnen de woning die in gebruik zijn. Buitenruimten vallen hier niet onder.

• 4.

  Het college beoordeelt, in aanvulling op artikel 3.1, of de cliënt één of meerdere huisgenoten heeft die beschikbaar en in staat zijn werkzaamheden over te nemen in het kader van gebruikelijke hulp.

• 5.

  Het college kan nadere regels stellen.

Artikel 3.5 Aanvullende criteria voor opvang en beschermd wonen

Voor cliënten die een maatwerkvoorziening in de vorm van beschermd wonen nodig hebben, gelden conform de wettelijke bepalingen, de regels die zijn vastgelegd in de geldende Verordening Sociaal Domein van centrumgemeente Eindhoven.

Artikel 3.6 Kwaliteitseisen maatschappelijke ondersteuning

• 1.

  Aanbieders zorgen voor een goede kwaliteit van voorzieningen, eisen met betrekking tot de deskundigheid van beroepskrachten daaronder begrepen, door:

• a.

  het afstemmen van voorzieningen op de persoonlijke situatie van de cliënt;

• b.

  het afstemmen van voorzieningen op andere vormen van zorg (waaronder informele zorg);

• c.

  erop toe te zien dat beroepskrachten tijdens hun werkzaamheden in het kader van het leveren van voorzieningen handelen in overeenstemming met de professionele standaard.

• 2.

  Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van deze eisen door periodieke overleggen met de aanbieders, een jaarlijks cliënt-ervaringsonderzoek, en het zo nodig in overleg met de cliënt ter plaatse controleren van de geleverde voorzieningen.

Artikel 4.1 Regels voor een persoonsgebonden budget (pgb)

• 1.

  Het college verstrekt een pgb in overeenstemming met artikel 2.3.6. van de wet.

• 2.

  Het college verstrekt een pgb als:

• a.

  de cliënt dan wel zijn vertegenwoordiger zich gemotiveerd op het standpunt stelt dat hij de maatwerkvoorziening als persoonsgebonden budget geleverd wenst te ontvangen;

• b.

  uit de beoordeling van de pgb-vaardigheid met inachtneming van artikel 4.2 blijkt dat de budgethouder of, indien van toepassing, de budgetbeheerder in staat is uitvoering te geven aan de eisen die het beheer van een pgb met zich meebrengt; en

• c.

  naar het oordeel van het college met inachtneming van artikel 4.4 is gewaarborgd dat de ondersteuning die de cliënt dan wel zijn wettelijk vertegenwoordiger van het budget willen betrekken van goede kwaliteit is en in voldoende mate zal bijdragen aan het bereiken van het in het pgb-plan opgenomen beoogde resultaat.

• 3.

  Indien de cliënt ondersteuning of begeleiding wenst te betrekken van een persoon uit het sociale netwerk:

• a.

  wordt door de cliënt gemotiveerd aangegeven dat dit tot een gelijkwaardig, of beter resultaat leidt, dan bij de inzet van een professional;

• b.

  kan het college via een onafhankelijke en daartoe deskundige derde laten toetsen of deze persoon verantwoorde en passende ondersteuning kan leveren.

• 4.

  Het college verstrekt geen pgb als er twijfels zijn over de integriteit van de voorgenomen uitvoerder van de hulp, wat zich in ieder geval voordoet indien de voorgenomen uitvoerder van de hulp in de vier jaar voorafgaande aan de aanvraag:

• a.

  fraude, in de zin van opzettelijke misleiding om financieel voordeel te verkrijgen, heeft gepleegd;

• b.

  betrokken is geweest bij strafbare feiten of overtredingen heeft begaan die de veiligheid en de kwaliteit van de hulp in gevaar brengen;

• c.

  veroordeeld is wegens het plegen van strafbare feiten tot een gevangenisstraf;

• d.

  op basis van een Bibob-toets door het college is geweigerd als zorgaanbieder.

• 5.

  Het is verplicht om de modelovereenkomsten van de Sociale Verzekeringsbank te gebruiken, tenzij er sprake is van zorg verleend op basis van een verklaring conform artikel 4.5 lid 2.

• 6.

  Het college kan nadere regels stellen aan de beschikbaarheid tot en het gebruik van het persoonsgebonden budget.

Artikel 4.2 pgb-vaardigheid

• 1.

  Om aan de voorwaarden voor pgb-vaardigheid te voldoen dient de beoogd budgethouder, al dan niet met hulp vanuit het sociaal netwerk of, indien van toepassing, een budgetbeheerder, in ieder geval:

• a.

  een duidelijk beeld te geven van de hulpvraag;

• b.

  op de hoogte te zijn van de regels en verplichtingen die horen bij het pgb of deze zelf (online) weten te vinden;

• c.

  in staat te zijn om een overzichtelijke pgb-administratie bij te houden;

• d.

  voldoende vaardig te zijn om in de Nederlandse taal te communiceren met de gemeente, de SVB en de zorgverleners;

• e.

  in staat te zijn zelfstandig te handelen en onafhankelijk voor een zorgverlener te kiezen;

• f.

  in staat te zijn om afspraken te maken en vast te leggen en om dit te verantwoorden aan het college;

• g.

  in staat te zijn om te beoordelen en te beargumenteren of de geleverde zorg passend en kwalitatief goed is;

• h.

  in staat te zijn de inzet van zorgverleners te coördineren, waardoor de zorg door kan gaan, ook bij verlof en ziekte;

• i.

  in staat te zijn om als werk- of opdrachtgever de zorgverleners aan te sturen en aan te spreken op hun functioneren; en

• j.

  voldoende kennis te hebben over het werk- of opdrachtgeverschap of deze kennis weten te vinden.

• 2.

  Om in aanmerking te komen voor hulp in de vorm van een pgb dient de cliënt of zijn wettelijk vertegenwoordiger daartoe een pgb-plan in waarin in ieder geval uiteen is gezet:

• a.

  welke diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen of andere maatregelen die tot de maatwerkvoorziening behoren, de cliënt van het budget wil betrekken.

• b.

  dat het pgb redelijkerwijs toereikend is om tijdig veilige, doeltreffende en kwalitatief goede diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen of andere maatregelen die tot de maatwerkvoorziening behoren, van een formele hulpverlener te betrekken waarbij rekening is gehouden met redelijke overheadkosten.

• c.

  indien van toepassing dat het pgb toereikend is om diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen of andere maatregelen van een informele hulpverlener of persoon die behoort tot het sociale netwerk te betrekken.

• 3.

  Een budgethouder en een budgetbeheerder worden in beginsel niet in staat geacht de aan een pgb verbonden taken verantwoord te kunnen uitvoeren als sprake is van één of meer van de volgende omstandigheden:

• a.

  het beheer wordt verricht door de persoon of organisatie die ook de hulp levert aan de budgethouder.

• b.

  er is sprake van één of meer van de volgende omstandigheden:

• i.

  schuldenproblematiek;

• ii.

  ernstige verslavingsproblematiek;

• iii.

  aangetoonde fraude, in de zin van opzettelijke misleiding om financieel voordeel te verkrijgen, begaan in de vier jaar voorafgaand aan de aanvraag;

• iv.

  een aanmerkelijke verstandelijke beperking;

• v.

  een ernstig psychiatrisch ziektebeeld;

• vi.

  een vastgestelde, blijvende cognitieve stoornis;

• vii.

  het onvoldoende machtig zijn van de Nederlandse taal in woord en geschrift;

Artikel 4.3. Onderscheid formele en informele hulp

• 1.

  Van formele hulp is sprake als de hulp verleend wordt door onderstaande personen:

• a.

  Personen die werkzaam zijn bij een onderneming die ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken; of

• b.

  Personen die aangemerkt zijn als zelfstandige zonder personeel die ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken, en;

• c.

  Voldoet aan de kwaliteitseisen als geformuleerd in artikel 4.4 lid 2 van deze verordening.

• 2.

  Als de hulp geboden wordt door een bloed- of aanverwant in de eerste- of tweede graad van de budgethouder, is altijd sprake van informele hulp omdat zij onderdeel uitmaken van het sociale netwerk, ook als deze beschikt over de relevante diploma's die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken.

• 3.

  Als de hulp wordt verleend door een andere persoon dan beschreven in het eerste lid, onder a of b, en er niet voldaan is aan het tweede lid, is er sprake van informele hulp.

• 4.

  Het college bepaalt bij nadere regeling onder welke voorwaarden de persoon aan wie een pgb wordt verstrekt de hulp kan betrekken van een persoon die behoort tot het sociale netwerk of van anderen.

Artikel 4.4 Kwaliteitseisen gesteld aan diensten, hulpmiddelen en aanpassingen ingekocht met een persoonsgebonden budget

• 1.

  De kwaliteitseisen gesteld aan met persoonsgebonden budget ingekochte hulpmiddelen en aanpassingen, geleverd door een professionele organisatie, zijn gelijk aan de kwaliteitseisen die worden gesteld aan de gecontracteerde in natura leveranciers.

• 2.

  Voor kwaliteitseisen gesteld aan diensten die met een pgb worden ingekocht bij een formele hulpverlener geldt het volgende. De formele hulpverlener:

• a.

  staat als zzp’er of ondernemer ingeschreven bij de Kamer van Koophandel met de van toepassing zijnde SBI-code.

• b.

  heeft een opleiding succesvol afgerond gelijk aan de eisen die worden gesteld aan de medewerkers van de gecontracteerde in natura zorgaanbieders;

• c.

  heeft kennis van en ervaring met het bieden van de ondersteuning die een cliënt met problematiek van dergelijke zwaarte nodig heeft;

• d.

  maakt gebruik van een ondersteuningsplan of plan van aanpak;

• e.

  overlegt een Verklaring omtrent gedrag (art. 28 Wet justitiële en strafvorderlijke gegevens) aan het college;

• f.

  past de verplichte meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling toe (Besluit verplichte meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling).

• 3.

  Wanneer een zorgaanbieder aan de hiervoor vermelde voorwaarden voldoet, wordt hij beschouwd als formele zorgaanbieder of hulpverlener. Indien de aanbieder niet voldoet aan de voorwaarden spreken we van een informele hulpverlener.

• 4.

  Indien een cliënt een pgb wenst in te zetten voor diensten van een informele hulpverlener (bijvoorbeeld personen uit het sociaal netwerk) worden hieraan de volgende voorwaarden gesteld:

• a.

  de ondersteuning van de informele hulpverlener overstijgt de gebruikelijke hulp en inzet voor elkaar;

• b.

  de hulp wordt slechts ingezet indien de informele hulpverlener niet overbelast is en de te verlenen ondersteuning naar redelijke verwachting niet zal leiden tot overbelasting van de informele hulpverlener;

• c.

  er is geen druk op de ontvanger uitgeoefend bij de besluitvorming om de ondersteuning uit te laten voeren door de informele hulpverlener;

• d.

  er is een ondersteuningsplan of plan van aanpak opgesteld door de hulpverlener;

• e.

  de ondersteuning door de informele hulpverlener leidt naar het oordeel van het college aantoonbaar tot het beoogde resultaat.

Artikel 4.5 Hoogte van het pgb

• 1.

  De hoogte van een pgb wordt berekend op basis van een prijs of tarief:

• a.

  voor een hulpmiddel, dan wel woningaanpassing, op maximaal 100% van de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopste adequate in de gemeente tijdig beschikbare maatwerkvoorziening in natura, inclusief een vergoeding voor instandhouding en verzekeringen;

• b.

  voor individuele begeleiding en huishoudelijke hulp, geboden door een formele zorgaanbieder in de vorm van een professionele organisatie en als zodanig ingeschreven bij de Kamer van Koophandel, geldt een tarief van maximaal 100% van het tarief voor de geldende voorziening in zorg in natura.

• c.

  voor individuele begeleiding en huishoudelijke hulp, geboden door een formele hulpverlener in de vorm van een zzp-er, geldt een tarief van maximaal 90% van het tarief voor de geldende voorziening in zorg in natura. Hierbij gelden de kwaliteitseisen zoals genoemd in het voorgaande artikel, lid 2.

• d.

  voor individuele begeleiding en huishoudelijke hulp geboden door een informele hulpverlener, niet zijnde vanuit het sociaal netwerk, geldt een tarief van maximaal 75% van het tarief voor de geldende voorziening in zorg in natura. Hierbij gelden de voorwaarden zoals genoemd in het voorgaande artikel, lid 4.

• e.

  voor individuele begeleiding en huishoudelijke hulp waarbij het sociaal netwerk wordt ingezet geldt een tarief van minimaal 100% van het wettelijke minimumloon. Hierbij gelden de voorwaarden zoals genoemd in het voorgaande artikel, lid 4.

• 2.

  Bij maatschappelijke ondersteuning die wordt verleend op basis van een verklaring als bedoeld in artikel 2ab lid 1 Uitvoeringsregeling Wmo 2015 bedraagt het pgb:

• a.

  de maximale hoogte van de tegemoetkoming per kalendermaand voor een hulp uit het sociaal netwerk zoals opgenomen in artikel 2ab lid 1 van de Uitvoeringsregeling Wmo 2015, tenzij op basis van het budgetplan van de cliënt kan worden volstaan met een lagere tegemoetkoming en;

• b.

  de tegemoetkoming per kalendermaand voor schoonmaakmiddelen, levensmiddelen, kleding of reiskosten zoals bedoeld in artikel 2.a.b lid 1 van de Uitvoeringsregeling Wmo 2015. De tegemoetkoming wordt berekend aan de hand van de door het college vastgestelde vergoedingenlijst die waar mogelijk gebaseerd is op richtbedragen van het Nibud.

• 3.

  Voor een aantal voorzieningen geldt in aanvulling op bovenstaande leden voor het pgb het volgende:

• a.

  voor een woonvoorziening: een pgb voor een bouwkundige woningaanpassing in of aan een woonruimte kan worden verstrekt aan de eigenaar van een koopwoning of aan een huurder van een huurwoning;

• b.

  bij de aanpassing van de eigen auto kan een vergoeding voor instandhoudingskosten (noodzakelijk onderhoud, reparatie en accessoires) van de voorziening worden toegekend.

• c.

  voor overige vervoersvoorzieningen en hulpmiddelen: de vergoeding voor instandhoudingskosten (noodzakelijk onderhoud, reparatie en accessoires) wordt gebaseerd op de huurprijs van de gecontracteerde hulpmiddelenleverancier van de gemeente en is inclusief eventuele kosten voor reparatie, onderhoud en verzekering.

• 4.

  De tarieven voor het pgb worden jaarlijks geïndexeerd conform de indexatie voor aanbieders van zorg in natura.

• 5.

  Het pgb mag niet worden besteed aan:

• a.

  kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers;

• b.

  kosten voor het voeren van een pgb-administratie;

• c.

  kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb;

• d.

  kosten voor een feestdagenuitkering en een eenmalige uitkering;

• e.

  reiskosten van de zorgverlener;

• f.

  kosten voor een aanvraag van een Verklaring Omtrent het Gedrag.

• 6.

  Binnen het pgb is geen sprake van een verantwoordingsvrij bedrag.

• 7.

  Enkel geleverde zorg wordt uitbetaald. Om die reden is het niet toegestaan om een vast bedrag per maand aan de zorgverlener uit te laten betalen via de SVB.

• 8.

  Het college kan nadere regels stellen over de voorwaarden die worden verbonden aan het pgb.

Artikel 4.6 Weigeringsgronden pgb

• 1.

  Het college kan een persoonsgebonden budget weigeren dan wel intrekken wanneer gebleken is dat:

• a.

  de cliënt onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid;

• b.

  de cliënt het persoonsgebonden budget niet of voor een ander doel heeft gebruikt;

• c.

  er eerder een persoonsgebonden budget is verleend op grond van de verordening dan wel de hieraan voorafgaande verordening(en) en de cliënt zich niet heeft gehouden aan de bij de verlening van dat eerdere persoonsgebonden budget opgelegde verplichtingen;

• d.

  de cliënt geen overzicht van de voorgenomen besteding van het te verlenen persoonsgebonden budget (waaruit blijkt dat de ondersteuning veilig, cliëntgericht en doeltreffend is) kan overleggen.

• e.

  aanpassing van een hulpmiddel, dan wel woningaanpassing, of de dienst die de cliënt inkoopt met het persoonsgebonden budget [niet] adequaat, veilig, cliëntgericht en kwalitatief verantwoord is;

• f.

  er naar het oordeel van college het ernstige vermoeden bestaat dat de cliënt of degene die cliënt hierbij ondersteunt, problemen heeft bij het omgaan met een persoonsgebonden budget;

• g.

  de cliënt een mobiliteitshulpmiddel dan wel een roerende voorziening aanvraagt en in een Wlz- instelling verblijft.

• h.

  de cliënt niet voldoet aan de overige aan het pgb verbonden voorwaarden, genoemd in de Wmo, deze Verordening en/of de nadere regels.

• 2.

  Een beslissing tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken als blijkt dat het pgb binnen zes maanden na toekenning niet is aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden.

Artikel 4.7 Opschorting betaling uit het pgb

• 1.

  Het college kan de Sociale Verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken te beslissen tot een gehele of gedeeltelijke opschorting van betalingen uit het pgb voor ten hoogste dertien weken als er ten aanzien van een cliënt een ernstig vermoeden is gerezen dat sprake is van een omstandigheid als bedoeld in artikel 2.3.10, eerste lid, onder a, d of e, van de wet.

• 2.

  Het college stelt de persoon aan wie het pgb is verstrekt schriftelijk op de hoogte van een verzoek als bedoeld in het eerste lid.

Artikel 5.1 Onderzoek naar kwaliteit en recht- en doelmatigheid maatwerkvoorzieningen en pgb’s

• 1.

  Het college kan periodiek onderzoek instellen, al dan niet steekproefsgewijs, naar het gebruik van maatwerkvoorzieningen en pgb’s met het oog op de beoordeling van de kwaliteit en recht- en doelmatigheid daarvan.

• 2.

  Het college stelt onderstaande eisen vast voor de kwaliteit van maatwerkvoorzieningen. Deze zijn concreet uitgewerkt in de aanbestedingseisen. Aanbieders moeten bij inschrijving aantonen dat ze aan deze eisen voldoen en deze eisen actueel houden. Contractmanagement ziet hierop toe.

• a.

  Deskundig personeel op basis van opleiding, ervaring en benodigde registraties;

• b.

  De hulpverlener is de eerstverantwoordelijke ondersteuner als aanspreekpunt voor cliënt en directe omgeving;

• c.

  De hulpverlener stelt een ondersteuningsplan per cliënt op conform de gestelde doelen in het onderzoeksverslag;

• d.

  De hulpverlener stelt rapportages op over de resultaten van de geboden hulp;

• e.

  De zorgaanbieder onderzoekt jaarlijks de tevredenheid van cliënten en rapporteert dit aan contractmanagement;

• f.

  De zorgaanbieder stelt kwaliteitsbeleid op, conform de aanbestedingseisen.

Artikel 5.2 Calamiteiten en geweld

• 1.

  Het college treft een regeling voor het melden van calamiteiten en geweldsincidenten bij de verstrekking van een voorziening door een aanbieder en wijst hiervoor een toezichthouder aan.

• 2.

  Aanbieders melden iedere calamiteit en ieder geweldsincident dat zich heeft voorgedaan bij de levering van de dienst/dienstverlening of voorziening onverwijld aan de toezichthouder.

• 3.

  De toezichthouder, bedoeld in artikel 6.1 van de wet, doet onderzoek naar de calamiteiten en geweldsincidenten en adviseert het college over het voorkomen van verdere calamiteiten en het bestrijden van geweld.

• 4.

  Aanbieders dienen zich te houden aan de voor hen geldende wetgeving.

• 5.

  Aanbieders dienen cliënten te informeren over de wijze waarop zij calamiteiten en geweldsincidenten kunnen melden en hoe de procedure van het verwerken van meldingen van calamiteiten en geweldincidenten eruitziet in overeenstemming met de Wet kwaliteit, klachten en geschillen zorg (Wkkgz).

• 6.

  Het college kan nadere regels stellen.

Artikel 5.3 Verhouding prijs en kwaliteit levering voorzieningen door derden

• 1.

  Ter waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering van een voorziening door een derde als bedoeld in artikel 2.6.4 van de wet en de eisen die gesteld worden aan de kwaliteit van de dienst door een derde als bedoeld in artikel 2.6.4 van de wet en de eisen die gesteld worden aan de kwaliteit van de voorziening stelt het college – voor zover van toepassing- vast:

• a.

  een vaste prijs, die geldt voor een inschrijving als bedoeld in de Aanbestedingswet 2012 en het aangaan overeenkomst met derde; of

• b.

  een reële prijs die geldt als ondergrens voor:

• i.

  een inschrijving en het aangaan overeenkomst met de derde, en

• ii.

  de vaste prijs, bedoeld in onderdeel a.

• 2.

  Het college stelt de prijzen, bedoeld in het eerste lid, vast:

• c.

  overeenkomstig de eisen aan de kwaliteit van die dienst, waaronder de eisen aan de deskundigheid van de beroepskracht, bedoeld in artikel 2.1.3, tweede lid, onderdeel c, van de wet;

• d.

  rekening houdend met de continuïteit in de hulpverlening, bedoeld in artikel 2.6.5, tweede lid, van de wet, tussen degenen aan wie de dienst wordt verstrekt en de betrokken hulpverleners.

• 3.

  Het college baseert de vaste prijs of de reële prijs op de volgende kostprijselementen, voor zover deze van toepassing zijn:

• e.

  de kosten van de beroepskracht;

• f.

  redelijke overheadkosten;

• g.

  kosten voor niet-productieve uren van de beroepskrachten als gevolg van verlof, ziekte, scholing en werkoverleg;

• h.

  reis- en opleidingskosten;

• i.

  overige kosten als gevolg van door de gemeente gestelde verplichtingen voor aanbieders waaronder rapportageverplichtingen en administratieve verplichtingen.

• 4.

  Het college houdt in het belang van een goede prijs-kwaliteitverhouding bij de vaststelling van de tarieven die het hanteert voor door derden te leveren overige voorzieningen, in ieder geval rekening met:

• j.

  de marktprijs van de voorziening, en

• k.

  de eventuele extra taken die in verband met de voorziening van de leverancier worden gevraagd, zoals:

• i.

  aanmeten, leveren en plaatsen van de voorziening;

• ii.

  instructie over het gebruik van de voorziening;

• iii.

  onderhoud van de voorziening, en

• iv.

  verplichte deelname in bepaalde samenwerkingsverbanden.

Artikel 6.1 Jaarlijkse waardering mantelzorgers

Het college verzorgt jaarlijks een compliment voor mantelzorgers, bijvoorbeeld in de vorm van een tegoedbon. Het jaarlijkse compliment wordt gefaciliteerd door het Mantelzorgsteunpunt in het CMD. Als aanvulling hierop organiseert het Mantelzorgsteunpunt activiteiten voor mantelzorgers. Zo nodig legt het college in nadere regels vast waaruit de jaarlijkse blijk van waardering voor mantelzorgers van cliënten in de gemeente bestaat.

Artikel 6.2 Tegemoetkoming meerkosten voor personen met een beperking of chronische problemen

• 1.

  Het college kan op aanvraag aan personen met een beperking, of chronische problemen die daarmee verband houdende aannemelijke meerkosten hebben, een tegemoetkoming verstrekken ter ondersteuning van de zelfredzaamheid en de participatie.

• 2.

  Voor de uitwerking van het bepaalde onder lid 1 van dit artikel is door het college de “Regeling financiële tegemoetkoming t.b.v. personen met een chronische ziekte of beperking” vastgesteld.

Artikel 7.1 Klachtenregeling

• 1.

  Het college stelt een regeling vast voor de afhandeling van klachten van cliënten die betrekking hebben op de wijze van afhandeling van meldingen, verzoeken en aanvragen als bedoeld in deze verordening.

• 2.

  Alle aanbieders van algemene en maatwerkvoorzieningen dienen te beschikken over een effectieve en laagdrempelige klachtenregeling voor de afhandeling van klachten van cliënten, conform de Wet kwaliteit, klachten en geschillen zorg (Wkkgz) en zij dienen dit onder de aandacht te brengen van hun cliënten.

• 3.

  Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van de klachtenregelingen van aanbieders door periodieke overleggen met de aanbieders en een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek.

Artikel 7.2 Medezeggenschap bij aanbieders van maatschappelijke ondersteuning

• 1.

  Aanbieders stellen een regeling vast voor de medezeggenschap van cliënten over voorgenomen besluiten van de aanbieder welke voor de gebruikers van belang zijn ten aanzien van diensten en voorzieningen.

• 2.

  Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van de medezeggenschapsregelingen van aanbieders door periodieke overleggen met de aanbieders en een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek.

Artikel 7.3 Betrekken van inwoners bij het beleid

• 1.

  Het college betrekt inwoners van de gemeente, waaronder in ieder geval cliënten of hun vertegenwoordigers, bij de voorbereiding van het beleid betreffende maatschappelijke ondersteuning, overeenkomstig de krachtens artikel 150 van de Gemeentewet gestelde regels met betrekking tot de wijze waarop inspraak wordt verleend.

• 2.

  Het college stelt inwoners in de gelegenheid voorstellen voor het beleid te doen, advies uit te brengen bij de besluitvorming over verordeningen en beleidsvoorstellen, en voorziet hen van ondersteuning om hun rol effectief te kunnen vervullen.

• 3.

  Het college zorgt ervoor dat inwoners kunnen deelnemen aan periodiek overleg, waarbij zij onderwerpen voor de agenda kunnen aanmelden, en dat zij worden voorzien van de voor een adequate deelname aan het overleg benodigde informatie en ondersteuning.

• 4.

  Het college heeft ter uitvoering van het eerste, tweede en derde lid van dit artikel een convenant afgesloten met de Adviesraad Sociaal Domein Son en Breugel.

Artikel 7.4 Privacy

Het college draagt zorg voor een privacy protocol dat voldoet aan de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG).

Artikel 8.1 Hardheidsclausule

Het college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de cliënt afwijken van de bepalingen van deze verordening indien toepassing van deze verordening of bijbehorende documenten tot onbillijkheden van overwegende aard leidt.

Artikel 8.2 Intrekking oude verordening en overgangsrecht

• 1.

  De Verordening maatschappelijke ondersteuning Son en Breugel 2020 wordt ingetrokken met ingang van de datum waarop de Verordening maatschappelijke ondersteuning Son en Breugel 2026 in werking treedt.

• 2.

  Een cliënt houdt recht op een eerder door de gemeente Son en Breugel verstrekte voorziening, totdat het college een nieuw besluit heeft genomen waarbij het besluit waarmee deze voorziening is verstrekt, wordt beëindigd.

• 3.

  Aanvragen die zijn ingediend vóór inwerkingtreding van de Verordening maatschappelijke ondersteuning Son en Breugel 2026 en waarop nog niet is beslist bij het in werking treden van deze verordening, worden afgehandeld krachtens deze verordening.

• 4.

  Op bezwaarschriften tegen een besluit op grond van de Verordening maatschappelijke ondersteuning Son en Breugel 2020 wordt beslist met inachtneming van die verordening.

Artikel 8.3 Inwerkingtreding en citeertitel

• 1.

  Deze verordening treedt de dag na bekendmaking in werking.

• 2.

  Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening maatschappelijke ondersteuning Son en Breugel 2026.