Standplaatsenbeleid gemeente Vught 2012

Het huidige standplaatsenbeleid dateert uit 1992. Dit beleid is in 1993 en in 1997 slechts op kleine punten aangepast. Het beleid uit 1992 is sterk verouderd en biedt onvoldoende duidelijkheid over de mogelijkheden tot het innemen van een standplaats in de gemeente. Dit wordt deels veroorzaakt, doordat de openbare ruimte wijzigingen heeft ondergaan, maar ook door maatschappelijke ontwikkelingen en ontwikkelingen in regelgeving en jurisprudentie.

Artikel 5.2.3 van de Algemeen Plaatselijke Verordening Vught (hierna:APV) bepaalt dat een vergunning van het college van burgemeester en wethouders (hierna: het college) nodig is voor het innemen van een standplaats. Dit beleid biedt de actuele beleidsuitgangspunten met betrekking tot de ambulante handel in de vorm van standplaatsen. Deze zijn gebaseerd op de toetsingscriteria uit de APV.

Bij de beoordeling van een vergunningaanvraag dient een belangenafweging plaats te vinden tussen enerzijds de belangen van de ondernemers om zijn bedrijfsactiviteiten (ambulante handel) te kunnen uitoefenen en anderzijds het voorkomen van een inbreuk op de te beschermen belangen. (te weten: de openbare orde, de openbare veiligheid, de volksgezondheid en de bescherming van het milieu.) Met dit beleid wordt deze belangenafweging concreet en inzichtelijk gemaakt. Het beleidskader maakt de beoordeling van de aanvraag effectiever en efficiënter. Dit bevordert de rechtszekerheid en voorkomt willekeur.

Het vorige standplaatsenbeleid gaf in de praktijk niet meer voldoende houvast bij de beoordeling van vergunningaanvragen. Het oude beleid bevatte geen criteria om te bepalen, wanneer een locatie geschikt wordt geacht als standplaatslocatie, over de vraag of een vergunning op naam van meerdere personen kan staan en hoeveel ruimte maximaal mag worden ingenomen. Dit zijn enkele voorbeelden van vragen, waarover het bestaande beleid geen duidelijkheid geeft.

De onduidelijkheden hebben vooral tot gevolg dat de afhandeling van individuele aanvragen, verzoeken om wijziging van vergunningen en het beoordelen van eventueel nieuwe locaties relatief veel tijd kosten.

De belangrijkste beleidsuitgangspunten en de meeste van de bestaande standplaatslocaties, gebaseerd op het oude beleid, voldoen op een aantal punten nog steeds. In aanvulling op het oude beleid bevat het nieuwe standplaatsenbeleid een extra toetsingskader om inzicht te geven in de mogelijkheden van nieuwe standplaatslocaties voor het geval alle bestaande locaties bezet zijn.

3.1 Algemeen

In de APV zijn toetsingscriteria opgenomen, die in dit beleidskader nader worden ingevuld. De gronden2 op basis waarvan een aanvraag om een standplaats (artikel 5.2.3) in te nemen kan worden geweigerd:

1 In het standplaatsenbeleid gemeente Vught 2012 is het venten vanwege de geringe(re) omvang en problematiek niet afzonderlijk benoemd. In bijlage 2 van dit beleid is wel een kader gegeven voor waarbinnen ventactiviteiten in de gemeente kunnen plaatsvinden. Het hanteren van deze kaders biedt voor de regulering van het venten voldoende houvast.

• a.

  indien de standplaats hetzij op zichzelf, hetzij in verband met de omgeving niet voldoet aan redelijke eisen van welstand;

• b.

  in het belang van de openbare orde, openbare veiligheid en/of volksgezondheid;

• c.

  wanneer als gevolg van bijzondere omstandigheden in de gemeente of in een deel der gemeente redelijkerwijs te verwachten is dat door het verlenen van de vergunning een redelijk verzorgingsniveau voor de consument ter plaatse in gevaar komt;

• d.

  vanwege de strijd met een geldend bestemmingsplan.

Met de (nieuwe) begrippen openbare orde en -veiligheid zit verweven: het voorkomen van overlast, die een bedreiging vormt voor de veiligheid en rust in de publieke ruimte.

3.2 Voorwaarden

Om in aanmerking te kunnen komen voor een standplaatsvergunning, moet aan een aantal voorwaarden worden voldaan;

• -

  een aanvraag voor een standplaatsvergunning kan worden ingediend door een natuurlijke- of rechtspersoon;

• -

  de aanvrager/ondernemer moet in het bezit zijn van een geldige verblijfstitel;

• -

  de locatie, waar de aanvrager een standplaats wil innemen moet voldoen aan de beleidscriteria voor standplaatslocaties. (zie 3.3 tot en met 3.6).

3.3 Maximumstelsel

In het belang van openbare orde wordt niet een onbeperkt aantal vergunningen afgegeven. In deze beleidsnota zijn daarom de locaties aangewezen, waar het innemen van een standplaats geen verstoring van de openbare orde oplevert of de openbare veiligheid in het gedrang brengt.

3.4 Onderscheid vaste en incidentele standplaatsen

In deze nota wordt een onderscheid gemaakt tussen vaste standplaatsen en incidentele standplaatsen. Incidentele standplaatsen zijn vrijwel altijd verbonden aan evenementen. Wanneer de standplaats onderdeel uitmaakt van het evenement, wordt de standplaatsaanvraag meegenomen in het beoordelingskader van de evenementenvergunning. Standplaatsaanvragen die geen onderdeel uitmaken van het evenement, maar hierbij wel aanhaken worden beoordeeld binnen het geschetste kader van dit standplaatsenbeleid. Dit geldt ook voor alle overige aanvragen voor incidentele of tijdelijke standplaatsen. Hierbij kan bijvoorbeeld gedacht worden aan de verkoop van tijdsgebonden artikelen, zoals kerstbomen of oliebollen.

3.5 Voorkomen van marktvorming

Het voorkomen van verkapte marktvorming is een belang van openbare orde. Het begrip "markt" is niet in de Gemeentewet beschreven. Of sprake is van een markt moet worden beoordeeld aan de hand van plaatselijke omstandigheden. De grens van het aantal standplaatsen, dat tegelijk aanwezig mag zijn zonder dat sprake is van verkapte marktvorming, wordt bepaald aan de hand van de omvang van de gemeente(kern) en de vraag of de standplaatsen wat betreft uiterlijk al dan niet op een normale markt gaan lijken. Vanuit het belang van het voorkomen van marktvorming worden er een standplaats verleend per locatie. Het college kan hier op grond van haar discretionaire bevoegdheid gemotiveerd vanaf wijken.

3.6 Eisen nieuwe standplaatslocaties

Het hanteren van een maximumstelsel is volgens jurisprudentie een goed criterium bij het beoordelen van een aanvraag voor een vergunning. Het maximumstelsel mag echter niet zo ver gaan dat een vergunning altijd wordt geweigerd, omdat het honoreren van een aanvraag in concreto zou betekenen dat het maximum aantal standplaatsen wordt overschreden of de in het beleid aangewezen locaties allemaal bezet zijn. Ook waneer het maximum aantal standplaatsen reeds is bereikt dient een vergunningaanvraag beoordeelt te worden binnen het gangbare toetsingskader. Om deze reden is in deze beleidsnota tevens een algemeen toetsingskader opgenomen met de eisen, waaraan een niet in het beleid opgenomen standplaatslocatie moet voldoen.

Algemeen toetsingskader standplaatslocaties4

Alleen, als aan alle hierna genoemde eisen wordt voldaan, kan een standplaatsvergunning voor een nieuwe locatie worden verleend.

• ▪︎

  met betrekking tot een standplaats op een parkeerterrein of een parkeerplaats geldt dat geen sprake is van een hoge bezettingsgraad. Van een hoge bezettingsgraad is sprake, als meer dan 70% van de parkeerplaatsen bezet is. Of hiervan sprake is, wordt beoordeeld op basis van een verkeersonderzoek naar aanleiding van een concrete aanvraag;

• ▪︎

  de locatie bevindt zich niet op een gereserveerde (gehandicapten) parkeerplaats;

• ▪︎

  er is geen sprake van een locatie, waar betaald parkeren en parkeren voor vergunninghouders is ingevoerd;

• ▪︎

  de locatie bevindt zich niet op de rijbaan;

• ▪︎

  de locatie bevindt zich niet bij stop- of parkeerverboden;

• ▪︎

  de locatie bevindt zich niet binnen een afstand van 15 meter van een kruispunt. Een locatie binnen 15 meter kan alleen worden toegestaan als er geen sprake is van een belemmering voor de verkeersveiligheid;

• ▪︎

  de locatie is niet feitelijk aan het zicht onttrokken, bijvoorbeeld door groenvoorzieningen;

• ▪︎

  de locatie bevindt zich niet direct voor een (winkel)etalage;

• ▪︎

  de locatie bevindt zich niet in de directe nabijheid van scholen of andere educatieve instellingen voor minderjarigen;

• ▪︎

  bij een standplaats op het trottoir of een voetgangersgebied moet sprake zijn van een vrije doorgang van 2,00 m voor voetgangers en rolstoelgebruikers;

• ▪︎

  de locatie bevindt zich niet op een plaats, onmiddellijk voor de toegang en (nood)uitgang van winkels, woningen, kantoren en andere gebouwen, waarin personen verblijven;

• ▪︎

  er is geen sprake van een locatie, die vrij toegankelijk moet blijven voor hulpdiensten en in het geval van noodsituaties (bijvoorbeeld brandgangen, brandkranen etc);

• ▪︎

  als er sprake is van een standplaats waar etenswaren worden bereid, mag deze niet liggen binnen een afstand van 25 meter van de dichtstbijzijnde woning; dergelijke standplaatsen wordt in dit beleid, gezien de mogelijke kans op overlast, gelijkgesteld aan het inrichtingenbegrip uit de Wet milieubeheer; op grond van de Wet milieubeheer moet binnen een straal van 25 meter (gemeten vanuit de gevel van de dichtstbijzijnde woning) de inrichting ofwel een ontgeuringsinstallatie ofwel een hogere afvoerpijp hebben.

• ▪︎

  het gebruik als standplaats moet passen binnen de geldende bestemming. Als passende bestemming geldt: de bestemming "verkeersdoeleinden" of een gelijkwaardige bestemming;

• ▪︎

  de standplaats locatie is niet gelegen op een industrieterrein, tenzij op het betreffende perceel de bestemming "detailhandel" is toegestaan;

• ▪︎

  de locatie is niet op een plaats waar de standplaats het vrije uitzicht belemmert of op andere wijze gevaar of hinder voor het verkeer veroorzaakt.

Toelichting

Openbare orde en openbare veiligheid

In het belang van sociale veiligheid moet de ruimte, waar de standplaats wordt ingenomen, open en controleerbaar zijn. Standplaatsen kunnen in de praktijk gevolgen hebben voor de verkeersveilig- heid: er is een toename van verkeersbewegingen, van ongewenste oversteekbewegingen, bijvoor- beeld over een vrijliggend fietspad, van geparkeerde auto's etc. Daarnaast is op gebiedsontsluitings- wegen de doorstroming van verkeer essentieel. Een standplaats langs een dergelijke weg kan ervoor zorgen dat de doorstroming wordt belemmerd. Een standplaats langs deze categorie wegen is dus ongewenst.

Volksgezondheid en bescherming van het milieu

De aanwezigheid van een kraam, maar ook de aantrekkende werking die er van uit kan gaan, kan een verstoring van de openbare rust van omwonenden opleveren. In de praktijk is wat betreft overlast voor de omgeving een onderscheid te maken tussen kramen waaruit ter plaatse etenswaren worden bereid (snack- en frietkramen) en overige kramen. Bij de eerste groep is de kans op overlast (vervuiling van de omgeving, aanwezigheid publiek, lawaai- en geuroverlast) groter dan bij overige kramen. Problemen kunnen worden voorkomen of beperkt door voldoende afstand te houden tussen de standplaatsen en omliggende woningen of andere gevoelige bestemmingen.

Bestemming

Een van de redenen om een standplaatsvergunning te weigeren betreft strijdigheid met het geldende bestemmingsplan. Omdat een standplaats een tijdelijk karakter heeft, zal meestal geen sprake zijn van een definitieve planologische reservering. Toch is bij het innemen van standplaatsen meestal geen sprake meer van incidenten, zodat het gebruik van de grond in planologisch opzicht van belang is. De keuze voor de bestemming "verkeersdoeleinden" is alleszins verdedigbaar, omdat standplaatsen ook op en aan de weg ontstaan en daar eigenlijk onlosmakelijk verband mee houden. Onder verkeer valt ook het voetgangersdomein. Ook zijn standplaatsen binnen de bestemming "verblijfsdoeleinden" toegestaan.

Redelijk voorzieningenniveau

Wanneer binnen een verzorgingsgebied als gevolg van bedrijfsbeëindiging of bedrijfsverplaatsing het verzorgingsniveau in het gedrag komt, kan het college besluiten om ter waarborging van het redelijk voorzieningen niveau, tijdelijk dan wel op meer structurele basis, standplaatsen te verlenen die voorzien in de weggevallen behoefte. Gezien het belang dat uitgaat van een redelijk voorzieningen niveau kan het college ook standplaatsvergunningen verlenen in afwijking van het standplaatsen- beleid. Wel dient het dan te gaan om in tijd beperkte situaties, zoals bijvoorbeeld een overbruggings- termijn. Deze tijdelijkheid moet in de vergunning worden opgenomen en in de besluitvorming worden gemotiveerd.

Het weigeren van een standplaatsvergunning op grond van bescherming van het voorzieningen- niveau is ook mogelijk, maar vereist een grondige en goed gemotiveerde grondslag. Uit jurisprudentie van de Afdeling bestuursrecht van de Raad van State blijkt namelijk dat het reguleren van de concurrentieverhoudingen niet als een huishoudelijk belang van de gemeente wordt aangemerkt. Hierop wordt door de Afdeling slechts één afzondering toegestaan, namelijk wanneer het voorzieningenniveau voor de consument in een deel van de gemeente in gevaar komt. Wil een gemeente op basis hiervan een vergunning weigeren dan moet worden aangetoond, mede aan de hand van de boekhouding van de plaatselijke winkelier, dat het voortbestaan van de winkel in gevaar komt als vanaf een standplaats dezelfde goederen aangeboden worden.

3.7 Algemene voorschriften standplaatsen

Onder 3.6 zijn de voorwaarden genoemd, waaraan een locatie moet voldoen om geschrikt te zijn als standplaatslocatie. Als een standplaatsvergunning voor een bepaalde locatie verleend kan worden, moeten de algemene regels of voorschriften in acht genomen worden.

• ▪︎

  Vergunningduur

  Een standplaatsvergunning wordt voor de duur van maximaal één jaar verleend, tenzij de aard van de vergunning zich daartegen verzet.

• ▪︎

  Persoonsgebonden karakter

  Een standplaatsvergunning kan zowel aan een natuurlijke persoon als aan een rechtspersoon worden verleend, omdat ondernemingen in diverse rechtsvormen kunnen worden gevoerd. De toelichting op artikel 1.5 van de APV ziet het begrip "persoonsgebonden" op zowel natuurlijke als op rechtspersonen. Algemeen uitgangspunt is wel dat aan elke (rechts)persoon slechts één standplaatsvergunning wordt verleend. Alleen de vergunninghouder mag gebruik maken van de vergunning en de vergunninghouder moet aanwezig zijn bij het gebruik van de standplaats. Indien sprake is van een familiebedrijf of anderszins meerdere (zakelijke) partners, die op de standplaats werkzaam zijn (bijvoorbeeld twee vennoten die samen een vishandel drijven), kan de vergunning op verzoek van de aanvrager worden gesteld op naam van meerdere personen. Indien de vergunning op naam van meerdere personen is gesteld, geldt dat minimaal één van deze personen tijdens het gebruik van de standplaats aanwezig moet zijn.

• ▪︎

  Niet-overdraagbaarheid van de vergunning

  De vergunning mag door de vergunninghouder niet worden overgedragen. De vergunninghouder kan het college verzoeken de tenaamstelling van de vergunning te wijzigen, bijvoorbeeld in verband met de wijziging van ondernemingsvorm of bedrijfsovername.

  Om misbruik te voorkomen gelden de volgende uitgangspunten:

  • a.

    Bij zowel natuurlijke als rechtspersonen dient de persoon of de personen die op de standplaats werkzaam is/zijn in de vergunning te worden vermeld. Hierbij dient de aanvragen aan te geven wie de drijver5 van de standplaats is en wie als mogelijke achtervang dient;

  • b.

    Om als drijver van een standplaats te worden aangemerkt dient een persoon jaarlijks minimaal 70% van de ‘staandagen’ aanwezig te zijn;

  • c.

    Een persoon kan maximaal éénmaal als drijver van een standplaats worden opgegeven en maximaal tweemaal als achtervang6;

  • d.

    De verleende vergunning kan uitsluitend via een verzoek aan het college worden overgedragen. Dit kan alleen aan personen die reeds op e vergunning staan vermeld7 of in geval van bedrijfsoverdracht aan personen die het bedrijf hebben overgenomen8.

• ▪︎

  Bezetting

  De vergunninghouder c.q. drijver van de standplaats dient de standplaats daadwerkelijk in te nemen. Indien vergunninghouder c.q. drijver van de standplaats op drie peilmomenten per kalenderjaar zonder geldige reden op opgaaf van reden afwezig is (geweest), kan de vergunning worden ingetrokken. Het college kan verzoeken de opgegeven reden met bewijsmateriaal te ondersteunen. De bewijslast ligt hierbij bij de vergunninghouder. Deze dient aan te tonen dat de drijver van de inrichting jaarlijks in minimaal 70% van de gevallen aanwezig is (of is geweest) en dat in de overige gevallen achtervang heeft plaatsgevonden door de personen die op de vergunning staan vermeld.

• ▪︎

  Vervanging

  Omdat de standplaats persoonlijk moet worden ingenomen door de vergunninghouder (drijver dan wel achtervang), is vervanging van deze personen in beginsel niet mogelijk. Onder bijzondere omstandigheden kan het college toestaan hiervan tijdelijk af te wijken. Van de vergunninghouder zal worden verwacht dat hij zijn verzoek onder opgaaf van redenen en met ondersteunend bewijs zal doen.

• ▪︎

  Dagen en tijden

  Een standplaatsvergunning kan worden verleend voor een dagdeel, een hele dag, meerdere dagen of de hele week. Bij het innemen van een standplaats moeten de voorschriften van de Winkeltijdenwet in acht genomen worden. Dit betekent concreet:

  • -

    Er wordt geen vergunning verleend voor het innemen van een standplaats op zondag, tenzij vanaf de standplaats uitsluitend (niet-alcoholische) dranken en etenswaren voor directe consumptie worden verkocht of in het geval van een tijdelijke standplaats sprake is van een ontheffing/vrijstelling op grond van de Winkeltijdenwet.

  • -

    In het belang van de openbare orde mag een standplaats slecht worden ingenomen tussen 08.00 uur en 22.00 uur. Buiten deze tijden dient de standplaats te zijn ontruimd.

• ▪︎

  Oppervlakte en inrichting standplaats

  De standplaatshouder mag de standplaats gebruiken voor het uitstallen van zijn waren. Dit betekent dat hij op de standplaatslocatie objecten mag plaatsen, bijvoorbeeld een verkoopwagen of kraam, zolang deze maar binnen de aangegeven begrenzing van de standplaats blijft. Een algemene beperking wat betreft maximale oppervlakte kan niet gemotiveerd worden vanuit de wettelijke toetsingscriteria en zou te weinig rekening houden met de belangen van de standplaatshouders.

  Welke ruimte mag worden ingenomen, is immers vooral afhankelijk van de beschikbare ruimte, de feitelijke inrichting van een concrete standplaats en wat een ambulante handelaar gelet op diens branche nodig heeft. Wel zal voorkomen moeten worden dat een standplaats onbeperkt uit kan dijen. Dit kan door vooraf het aantal m² vast te leggen.

• ▪︎

  Aanvullende eisen met betrekking tot het gebruik van de openbare ruimte als standplaats

  Bij een standplaats op het trottoir of een voetgangersgebied moet sprake zijn van een vrije doorgang van 2,00 m voor voetgangers en rolstoelgebruikers. Door het gebruik van de standplaats mag de toegankelijkheid voor hulpdiensten niet in gevaar komen. Door het gebruik van de standplaats mag het vrije uitzicht9 niet worden belemmerd of op andere wijze gevaar of hinder worden veroorzaakt. Wanneer concrete omstandigheden daartoe aanleiding geven, worden in de vergunning maatwerk- voorschriften voor de maximale afmetingen van de betreffende standplaats opgenomen.

• ▪︎

  Terras

  Het is niet toegestaan een terras te plaatsen op of bij de standplaats. Dit is alleen voorbehouden aan horecabedrijven.

• ▪︎

  Onderhoud standplaats en afval

  De vergunninghouder is verplicht er voor te zorgen dat de standplaats steeds een goed verzorgd aanzien biedt en bij het ontruimen dient de vergunninghouder zijn standplaats en de onmiddellijke omgeving (binnen een straal van 5 meter) schoon op te leveren. Als voor directe consumptie geschikte etenswaren en dranken worden verkocht, moeten op de standplaats twee afvalbakken worden geplaatst. De vergunninghouder zorgt zelf voor lediging van de afvalbakken.

• ▪︎

  Geurhinder

  De standplaatshouders moeten voldoen aan de voorschriften uit de Wet milieubeheer. Hiertoe worden standplaatsen gelijkgesteld aan het begrip inrichtingen uit de Wet milieubeheer, voor zover er kans bestaat op geuroverlast.

• ▪︎

  Geluid

  Het is, behoudens tijdelijke ontheffing, niet toegestaan geluidsinstallaties vanaf een standplaats in werking te hebben. Sommige standplaatshouders zijn voor de stroomvoorziening afhankelijk van generatoren. Om overlast door generatoren te voorkomen geldt een minimale afstand van 5 meter tussen de locatie van de generator van de standplaats en de dichtstbijzijnde gevoelige bestemming (bijvoorbeeld een woning).

• ▪︎

  Nutsvoorzieningen

  In principe dienen standplaatshouders zelf zorg te dragen voor hun nutsvoorzieningen. Bij gebruik van gemeentelijke voorzieningen, mits aanwezig, vraagt de gemeente een marktprijsconforme vergoeding. De vergunninghouder dient maatregelen te treffen, zodat de (verkeers)veiligheid (bijvoorbeeld door kabels) niet in gevaar komt.

• ▪︎

  Intrekken van de vergunning/ beëindiging standplaats

  Dat een verleende vergunning kan worden ingetrokken of (gedeeltelijk) worden gewijzigd, als omstandigheden of gewijzigd beleid/inzicht daartoe aanleiding geven. Als op enig moment een standplaatslocatie – al dan niet tijdelijk – niet meer aan de eisen voldoet, kan van de vergunning- houder in redelijkheid worden verwacht dat hij er aan meewerkt dat hij op een alternatieve, gelijkwaardige locatie binnen de gemeente standplaats inneemt zonder recht op enige vorm van compensatie. Een standplaatslocatie, gelegen in dezelfde wijk/kern binnen een straal van 1 km van de oude locatie kan als gelijkwaardige standplaats beschouwt worden. De standplaatshouder is dan in de gelegenheid dezelfde klantenkring te behouden. Ook kan een verleende vergunning worden ingetrokken wanneer blijkt dat de vergunninghouder zich herhaaldelijk niet houdt aan de vergunningsvoorschriften.

3.8 Kosten van de standplaats

Leges voor de standplaatsvergunning:

Voor het in behandeling nemen van een aanvraag voor een standplaatsvergunning worden leges in rekening gebracht. Het geldende tarief is opgenomen in de legesverordening jaarlijks vast te stellen tarieventabel.

Huur voor gebruik van gemeentegrond

Naast leges wordt de standplaatshouders huur in rekening gebracht voor het gebruik van gemeentegrond ten behoeve van de standplaats. De huurprijs komt overeen met de hoogte van de het bedrag dat berekent wordt per m² voor een standplaats op de weekmarkt. Met een standhouder

zal hiertoe een huurovereenkomst worden gesloten. (zoals nu ook gebeurt bij het gebruik van gemeentegrond door een horecaondernemer voor het plaatsen en exploiteren van een terras.)

Kosten voor nutsvoorzieningen

Voor het afnemen van stroom worden marktconforme kosten in rekening gebracht, zie hiervoor onder "nutsvoorzieningen".

3.9 Gevolgen van het beleid en overgangsregeling

De inhoud van deze beleidsnota heeft geen nadelige gevolgen voor de bestaande rechten van vergunninghouders. Er is daarom geen overgangsregeling nodig.

3.10 Afwijken van beleid in geval van bijzondere omstandigheden

Overeenkomstig deze beleidsnota kan een standplaatsvergunning worden verleend voor een locatie, die expliciet in deze nota als standplaatslocatie is aangewezen, indien en voor zover deze feitelijk nog beschikbaar is. Ook kan een standplaatsvergunning worden verleend voor andere locaties, die niet expliciet genoemd zijn, mits wordt voldaan aan de in deze nota opgenomen beleidsuitgangspunten of omdat deze ter waarborging zijn van een redelijk voorzieningenniveau. In alle andere gevallen moet een aanvraag voor een standplaatsvergunning overeenkomstig dit beleid worden geweigerd.

Vervolgens moet een standplaatshouder zich aan een aantal algemene voorschriften houden (genoemd onder 3.7). Als niet aan bedoelde voorschriften wordt voldaan, kan de vergunning worden ingetrokken. Daarnaast is het mogelijk dat een standplaatsvergunning (al dan niet tijdelijk) wordt ingetrokken of gewijzigd in verband met gewijzigde omstandigheden of gewijzigd beleid.

Deze beleidsuitgangspunten laten onverlet de inherente afwijkingsbevoegdheid, op basis van de Algemene wet bestuursrecht (Awb artikel 4:84). Dit houdt in dat het bestuursorgaan overeenkomstig de beleidsregels handelt, tenzij dat voor een of meer belanghebbenden gevolgen zou hebben die wegens bijzondere omstandigheden evenredig zijn in verhouding tot de met de beleidsregels te dienen doelen10. Voor de vraag in wat voor soort gevallen afgeweken kan worden van vastgesteld beleid, moet volgens gangbare jurisprudentie worden gedacht aan omstandigheden, die niet

voorzien-baar zijn en waarvan de gevolgen redelijkerwijs niet voor rekening van de belangheb- benden mogen komen.