BELEIDSREGELS WET BIBOB GEMEENTE BRUMMEN 2025

Ondertekening

Toelichting op de Beleidsregels Wet Bibob: hoe past de gemeente Brummen de Wet Bibob toe?

Deze toelichting legt de stappen uit die de gemeente Brummen zet bij een Bibob-onderzoek. Soms voert de gemeente het onderzoek anders uit. Dit mag, zolang de gemeente zich aan de wet houdt.

De gemeente begint altijd met een eigen Bibob-onderzoek. Als dit onderzoek niet genoeg informatie oplevert om een beslissing te nemen, kan de gemeente ook het Landelijk Bureau Bibob om advies vragen. Dit bureau heeft toegang tot meer informatie dan de gemeente.

Ook kan de gemeente tijdens het onderzoek hulp vragen van het Regionaal Informatie- en Expertise Centrum (RIEC).

In de beleidsregels Wet Bibob staat wanneer de gemeente een eigen Bibob-onderzoek kan starten. Soms gebruikt de gemeente eigen ambtelijke informatie bij dit onderzoek. Het kan zijn dat de gemeente deze informatie heeft gekregen uit één of meerdere (gesloten) bronnen, zoals gegevens van de politie. De gemeente houdt zich hierbij altijd aan de Wet Bibob.

Gaat het om een privaatrechtelijke overeenkomst? Dan gelden de afspraken in het (algemene) inkoopbeleid van de gemeente, de (algemene) verkoopvoorwaarden van de gemeente en contracten. Deze beleidsregel is een aanvulling op die afspraken.

Eigen Bibob-onderzoek door de gemeente

De gemeente start altijd met een eigen Bibob-onderzoek. De gemeente voert hiervoor onderstaande stappen uit.

• -

  Hit no hit

De gemeente vraagt bij Politie, Justitie en Belastingdienst op of betrokkene voorkomt in hun systeem. Komt betrokkene niet voor, dan kan de gemeente ervoor kiezen geen verder Bibob-onderzoek uit te voeren. Komt de betrokkene voor, dan vervolgt de gemeente het Bibob-onderzoek met de volgende stap;

• -

  Betrokkene moet een Bibob-vragenformulier invullen:

Wanneer de gemeente een eigen Bibob-onderzoek start, vraagt het betrokkene om het Bibob-vragenformulier in te vullen en in te leveren bij de gemeente. Betrokkene moet ook alle documenten (bijlagen) inleveren waar in het vragenformulier om wordt gevraagd. Deze documenten gelden als bewijs voor de antwoorden.

Als betrokkene de aanvraag doet voor een nieuwe beschikking, zoals een vergunning of subsidie, zoals genoemd in Artikel 2.1, lid 1 en Artikel 2.3 Bibob-beleid, maken de Bibob-vragenformulieren onderdeel uit van de aanvraag voor de vergunning of subsidie.

• -

  De gemeente voert daarna de volgende acties uit:

• 1.

  De gemeente controleert en onderzoekt alle informatie die betrokkene heeft ingevuld op het Bibob-vragenformulier en alle toegevoegde documenten (bijlagen).

• 2.

  De gemeente controleert en onderzoekt extra informatie die betrokkene heeft ingeleverd bij de gemeente als de gemeente hierom heeft gevraagd.

• 3.

  De gemeente doet onderzoek naar informatie over betrokkene en de omgeving van betrokkene in open bronnen waar iedereen toegang toe heeft, zoals de Kamer van Koophandel en het Kadaster.

• -

  De gemeente kan de volgende extra gegevens opvragen:

• • Politiegegevens (zie artikel 4.3 onder l van het Besluit politiegegevens);

• • Justitiële gegevens zoals strafblad;

• • Informatie van het Landelijk Bureau Bibob, zoals bedoeld in artikel 11a van de Wet Bibob;

• • Informatie van de Rijksbelastingdienst zoals bedoeld in artikel 7c van de Wet Bibob.

• • Informatie uit het Bibob-register

• • Informatie uit het Centraal curatele- en bewindregister

De gemeente kan deze extra informatie opvragen van betrokkene zoals bedoeld in artikel 1, lid 1 van de Wet Bibob, maar (met uitzondering van politiegegevens) ook van Bibob-relaties van be-trokkene. Daaronder vallen de volgende personen:

• • Degene die direct of indirect leiding geeft of heeft gegeven aan betrokkene;

• • Degene die direct of indirect zeggenschap heeft of heeft gehad over betrokkene;

• • Degene die direct of indirect vermogen geeft of heeft gegeven aan betrokkene;

• • Degene die als leidinggevende, beheerder, bedrijfsleider of vervoersmanager staat vermeld op de aangevraagde of al gegeven beschikking;

• • Degene die met betrokkene gelijk kan worden gesteld door zijn invloed op betrokkene.

• -

  Betrokkene moet de volgende informatie geven over hoe hij het project of de activiteit financiert:

De financiering van het project of de activiteit moet aannemelijk en inzichtelijk zijn. Dit betekent dat geloofwaardigheid moet zijn dat betrokkene het geld heeft en dat duidelijk moet zijn waar het geld vandaan komt. Daarom gelden de volgende regels:

• 1.

  Betrokkene gebuikte eigen vermogen

• Betrokkene moet kunnen bewijzen dat hij het geld heeft en waar het vandaan komt. Ook als betrokkene met contant geld betaalt.

• 2.

  Betrokkene gebruikt vreemd vermogen

• • Een lenings- of schenkingscontract waarop staat wat de voorwaarden voor de lening of schenking zijn. Dit contract moet in het Nederlands zijn, of vertaald zijn naar het Nederlands.

• • Documenten die de identiteit van de (indirecte) geldgever bewijzen:

• -

  Geldig identiteitsbewijs

• -

  Adres en woonplaats

• -

  Gegevens over de natuurlijke persoon (aandeelhouders) als de financiering door rechtspersonen gebeurt.

• • Documenten waaruit blijkt waar het geld van de geldgever vandaan komt en om hoeveel geld het gaat. Denk aan overeenkomsten, jaaropgaven, loonstroken en belastingaangiftes.

• • Bankafschriften waaruit blijkt dat betrokkene het geld heeft ontvangen.

• • Betaalt betrokkene met contant geld? Dan moet betrokkene laten zien hoe hij aan dit geld komt.

• • Maakt betrokkene gebruik van crowdfunding of andere manieren om via een platform geld te halen bij een groep mensen? Dan kan de gemeente het platform verplichten de identiteit van de uiteindelijke vermogensverschaffers bekend te maken aan betrokkene of de gemeente.

Onderzoek door het Landelijk Bureau Bibob (LBB)

De gemeente kan ook het LBB een onderzoek laten doen. Het LBB heeft toegang tot meer informatie dan de gemeente, zoals internationale informatie en informatie van inlichtingendiensten. Een onderzoek door het LBB heeft daarom meer invloed op betrokkene en de privacy van betrokkene dan een onderzoek door de gemeente. De gemeente laat het LBB daarom alleen een onderzoek doen als zij dit echt nodig vindt.

De gemeente kan het LBB onderzoek laten doen in de volgende gevallen:

• a.

  De gemeente heeft nog vragen over de integriteit van betrokkene en/of de omgeving van betrokkene, zoals bedoeld in artikel 3, lid 4 van de Wet Bibob

• b.

  De gemeente heeft nog vragen over de bedrijfsstructuur van één of meerdere bedrijven die te maken hebben met de beschikking, overheidsopdracht of vastgoedtransactie;

• c.

  De gemeente heeft nog vragen over de financiering van de activiteiten;

• d.

  Het LBB adviseert de gemeente om hen onderzoek te laten doen naar betrokkene, zoals bedoeld in artikel 11 van de Wet Bibob.

• e.

  De gemeente heeft een tip ontvangen van de officier van justitie, of een ander bestuursorgaan, of een rechtspersoon met overheidstaak, zoals bedoeld in artikel 26 van de Wet Bibob.

Betrokkene kan geen bezwaar maken of in beroep gaan tegen een adviesaanvraag bij het LBB. Betrokken kan de aanvraag wel intrekken.

Wanneer besluit de gemeente om geen vergunning of subsidie te geven, of geen vastgoedtransactie of overheidsopdracht te sluiten?

De gemeente beoordeelt zelf, of met een advies van het LBB, of het een negatief of positief be-sluit neemt. In de Wet Bibob staat hoe de gemeente moet omgaan met de kans op criminele acti-viteiten. Als die kans erg groot is, heeft de Wet Bibob het over ‘een ernstige mate van gevaar’. Als de kans kleiner is heeft de Wet Bibob het over ‘een mindere mate van gevaar’.

Vergunningen en subsidies

In de volgende gevallen kan de gemeente beslissen om een aanvraag voor een vergunning of subsidie niet te behandelen. Of een al verleende vergunning of subsidie in te trekken. Dit kan de gemeente doen volgens artikel 4:5 van de Algemene wet bestuursrecht en op grond van artikel 3 en artikel 4 van de Wet Bibob.

• • Betrokkene werkt niet mee aan het eigen Bibob-onderzoek van de gemeente. Bijvoorbeeld door het Bibob-vragenformulier niet of niet helemaal in te vullen, en/of niet alle gevraagde bewijzen mee te sturen. Ook niet nadat de gemeente betrokkene tijd heeft gegeven om de missende informatie aan te vullen.

• • Betrokkene heeft expres informatie weggelaten van het Bibob-formulier of foute informatie gegeven. Dit is strafbaar volgens artikel 225 van het Wetboek van Strafrecht. Als de gemeente denkt dat betrokkene dit heeft gedaan, kan de gemeente aangifte doen bij de politie.

• • Betrokkene heeft niet goed genoeg kunnen bewijzen dat hij het geld voor de activiteit heeft en hoe hij aan dit geld is gekomen.

• • Betrokkene werkt niet mee aan het onderzoek van het LBB. Bijvoorbeeld door de gevraagde informatie of bewijzen niet te geven. Of door niet naar waarheid te antwoorden.

• • Er is minimaal een mindere mate van gevaar dat de vastgoedtransactie wordt gebruikt voor het witwassen van crimineel geld of vermogen.

• • Er is minimaal een mindere mate van gevaar dat in of met het gebouw of de grond strafbare activiteiten zullen gebeuren.

• • De gemeente is ervan overtuigd dat betrokkene mogelijk niet integer is door ernstige strafbare activiteiten waarmee betrokken te maken heeft.

• • De gemeente is ervan overtuigd dat er strafbare activiteiten zijn uitgevoerd om het gebouw of de grond te verkrijgen.

Vastgoedtransacties

In de volgende gevallen kan de gemeente beslissen om geen vastgoedtransactie te sluiten. Of het contract te verbreken dat aan de vastgoedtransactie is gesloten. De gemeente moet die optie wel in het contract hebben opgenomen.

• • De betrokkene werkt niet mee aan het eigen Bibob-onderzoek van de gemeente. Bijvoorbeeld door het Bibob-vragenformulier niet of niet helemaal in te vullen, en/of niet alle gevraagde bewijzen mee te sturen. Ook niet nadat de gemeente de betrokken de tijd heeft gegeven om de missende informatie aan te vullen.

• • De betrokkene heeft expres informatie weggelaten van het Bibob-formulier of foute informatie gegeven. Dat is strafbaar volgens artikel 225 van het Wetboek van Strafrecht. Als de gemeente denkt dat de betrokkene dit heeft gedaan, kan de gemeente aangifte doen bij de politie.

• • De betrokkene heeft niet goed genoeg kunnen bewijzen dat hij het geld voor de activiteit heeft en hoe hij aan dit geld is gekomen.

• • De betrokkene werkt niet mee aan het onderzoek van het Landelijk Bureau Bibob. Bijvoorbeeld door de gevraagde informatie of bewijzen niet te geven. Of door niet naar waarheid te antwoorden.

• • Er is minimaal een mindere mate van gevaar dat de vastgoedtransactie wordt gebruikt voor het witwassen van crimineel geld of vermogen.

• • Er is minimaal een mindere mate van gevaar dat in of met het gebouw of de grond strafbare activiteiten zullen gebeuren.

• • De gemeente is ervan overtuigd dat de betrokkene mogelijk niet integer is door ernstig strafbare activiteiten waarmee de betrokkene te maken heeft.

• • De gemeente is ervan overtuigd dat er strafbare activiteiten zijn uitgevoerd om het gebouw of de grond te verkrijgen.

Overheidsopdrachten

In de volgende gevallen kan de gemeente beslissen om geen overheidsopdracht te geven of het contract voor deze overheidsopdracht te verbreken. De gemeente moet die optie wel in het contract hebben opgenomen.

• • Betrokkene werkt niet mee aan het eigen Bibob-onderzoek van de gemeente. Bijvoorbeeld door het Bibob-vragenformulier niet of niet helemaal in te vullen, en/of niet alle gevraagde bewijzen mee te sturen. Ook niet nadat de gemeente betrokkene tijd heeft gegeven om de missende informatie aan te vullen.

• • Betrokkene heeft expres informatie weggelaten van het Bibob-formulier of foute informatie gegeven. Dit is strafbaar volgens artikel 225 van het Wetboek van Strafrecht. Als de gemeente denkt dat betrokkene dit heeft gedaan, kan de gemeente aangifte doen bij de politie.

• • Betrokkene heeft niet goed genoeg kunnen bewijzen dat hij het geld voor de activiteit heeft en hoe hij aan dit geld is gekomen.

• • Betrokkene werkt niet mee aan het onderzoek van het LBB. Bijvoorbeeld door de gevraagde informatie of bewijzen niet te geven. Of door niet naar waarheid te antwoorden.

• • Uit het Bibob-onderzoek blijkt dat één of meer uitsluitingsgronden van toepassing zijn als bedoeld in artikel9 Wet Bibob. De gemeente kan dan beslissen dat de partij niet mee mag doen aan e aanbesteding volgens de Aanbestedingswet 2012.

• • Bij contacten zoals bedoeld in de Jeugdwet en/of de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo) kan de informatie uit het Bibob-onderzoek reden voor de gemeente zijn om het contract niet te sluiten of te verbreken.

Hoe snel krijgt betrokken de uitslag van het onderzoek?

De gemeente moet binnen een bepaalde periode reageren op de vraag van betrokken voor een beschikking. Ook het LBB moet binnen een bepaalde periode reageren op een vraag van de gemeente voor een extra Bibob-onderzoek. In sommige gevallen krijgen de gemeente en het LBB meer tijd.

Als de gemeente een advies aanvraagt bij het LBB, dan krijgt de gemeente meer tijd om op de aanvraag te reageren. De periode wordt verlengd met het aantal dagen dat het LBB nodig heeft om dit advies te geven. De dag dat het LBB de aanvraag in behandeling neemt telt als dag 1, en de dag dat de gemeente het advies heeft ontvangen telt als de laatste dag. De periode hiertussen mag niet meer dan 8 weken zijn (zie artikel 15, lid 1 van de Wet Bibob).

Lukt het het LBB niet binnen 8 weken een advies te geven aan de gemeente? Dan kan het de periode verlengen met maximaal 4 weken (zie artikel 15, lid 3 van de Wet Bibob). De gemeente laat het betrokkene direct weten als dit gebeurt. Mist het LBB nog informatie om het onderzoek uit te voeren? Dan vraagt het dit op bij betrokkene, de gemeente of een andere organisatie. De periode die het LBB moet wachten op deze extra informatie gaat niet af van het totaal van 8 weken dat het LBB heeft om advies te geven, maar het verlengt de periode van 8 weken. Ook de gemeente krijgt deze periode erbij om op de aanvraag te reageren.

Informatieplicht van de gemeente

Als de gemeente het LBB een onderzoek laat doen, moet de gemeente dit in een brief laten weten aan betrokkene. De gemeente laat betrokkene ook weten dat dit betekent dat de gemeente meer tijd krijgt om op de aanvraag van betrokkene te beslissen (zie artikel 31 Wet Bibob).

Een kopie van die brief voegt de gemeente toe aan de vraag om een advies bij het LBB.

De gemeente moet betrokkene een kopie van het advies van het LBB geven als dit advies reden was voor de gemeente om:

• -

  Een aanvraag voor een beschikking te weigeren;

• -

  Een verleende beschikking in te trekken;

• -

  Extra voorschriften (regels) op te leggen in de beschikking.

De gemeente moet die kopie ook aan andere personen geven als die zijn onderzocht (derden, zoals bedoeld in artikel 28 en 33 van de Wet Bibob) en de informatie over deze personen onderdeel heeft uitgemaakt van de beslissing van de gemeente. De gemeente mag alleen de onderdelen die over hen gaan met hen delen.

Betrokkene en anderen die de kopie hebben ontvangen moeten de informatie hieruit geheimhouden (geheimhoudingsplicht). De gemeente laat dit in een brief aan hen weten (zie artikel 28 Wet Bibob).

Reageren op een negatief besluit naar aanleiding van een Bibob-onderzoek

Komt er een negatief besluit na het onderzoek? Dan mogen betrokkene en andere personen die zijn onderzocht hierop reageren, zoals bedoeld in artikel 33 van de Wet Bibob.

Andere rechten en plichten van de gemeente

• -

  Gebruiken van Bibob-advies (en informatie uit eigen onderzoek)

De gemeente mag een advies van het LBB en informatie uit het eigen onderzoek vijf jaar lang gebruiken voor een andere beslissing

• -

  Aantekening maken in het Bibob-register

Het Bibob-register zorgt ervoor dat verschillende overheidsorganen informatie met elkaar kunnen delen. De gemeente maakt een aantekening in het Bibob-register, zoals bedoeld in artikel 7a, lid 7 en 8 van de Wet Bibob, als:

• -

  Uit het eigen Bibob-onderzoek van de gemeente blijkt dat betrokkene een gevaar vormt.

• -

  De gemeente vermoedt dat betrokkene de aanvraag heeft ingetrokken omdat de gemeente de Wet Bibob uitvoert.

• -

  Tippen andere gemeenten en/of rechtspersonen

De gemeente tipt andere gemeenten en/of rechtspersonen met een overheidstaak als het denkt dat zij informatie over betrokkene(n) moeten hebben, zoals bedoeld in artikel 28 van de We Bibob.

• -

  Delen van gegevens met andere gemeenten en/of rechtspersonen

De gemeente deelt Bibob-informatie met andere gemeenten en/of rechtspersonen met een overheidstaak als zij daarom vragen, zoals bedoeld en onder de voorwaarden in artikel 28, lid 2 onder m van de Wet Bibob.

Bijlage 1: Risicoactiviteiten:

Hoe zijn de risicoactiviteiten bepaald?

In de lijst met risicoactiviteiten zijn de volgende activiteiten:

• -

  Activiteiten die onder de Wet Bibob vallen, zoals activiteiten waar een alcoholwetvergunning voor nodig is of sommige milieu- of bouwactiviteiten. Sinds 2013 vallen ook vastgoedtransacties onder de Wet Bibob, en sinds 2022 ook (zorg)aanbestedingen. Deze activiteiten vallen onder de Wet Bibob omdat bij deze activiteiten volgens de overheid een verhoogd risico is op criminaliteit. De overheid maakt hiervoor gebruik van een onderzoek van criminoloog / ereritus hoogleraar Cyrille Fijnaut (hierna Fijnaut) (zie ook ‘Activiteiten die de overheid heeft toegevoegd aan de Wet Bibob’).

• -

  Activiteiten waarvoor in de gemeente Brummen een vergunning nodig is. Gemeenten mogen ervoor kiezen om voor sommige activiteiten een vergunning verplicht te maken (vergunningplicht voor aan te wijzen bedrijfsmatige activiteiten ter bestrijding van ondermijning). De gemeente heeft besloten dat er een vergunning nodig voor die activiteiten om problemen zoals overlast of onveilige situaties aan te pakken.

• -

  Activiteiten waar de gemeente negatieve ervaringen mee heeft. Denk bijvoorbeeld aan problemen met sommige zorgbureaus (zorgfraude), uitzendbureaus of duurzaamheidsprojecten. De gemeente kan ook activiteiten die heel veel voorkomen in een gebeid toevoegen aan de lijst.

De overheid heeft er bewust voor gekozen om geen definitieve lijst met risicoactiviteiten te maken, maar gemeenten de vrijheid te geven om zelf activiteiten toe te voegen. Ze kunnen dat bijvoorbeeld doen als uit onderzoek blijkt dat ook andere branches in hun gemeente een verhoogd risico hebben op criminaliteit. Met een definitieve lijst zou ook het risico bestaan dat criminelen overstappen naar andere branches die buiten de Wet Bibob vallen.

Activiteiten die de overheid heeft toegevoegd aan de Wet Bibob

Voor het bepalen van de risicoactiviteiten heeft de overheid het onderzoek van Fijnaut gebruikt¹. Fijnaut heeft vier criteria omschreven waarmee je kunt bepalen of een branche een verhoogd risico heeft op criminaliteit:

• 1.

  Zijn criminelen goed bekend met de branche?

• 2.

  Is het makkelijk om als bedrijf onderdeel te worden van de branche?

• 3.

  Is er veel concurrentie tussen kleine bedrijven waarin veel contant geld aanwezig is?

• 4.

  Heeft de branche vage, ingewikkelde en soms tegenstrijdige regels?

¹Kamerstukken II, 1999/00, 26 883, nr. 5, p. 2

Op basis van deze criteria heeft de overheid eerst alleen de volgende branches onder de Wet Bibob laten vallen: horeca, bouwsector, autobranche, textielindustrie, de afvalverwerkingsbranche, de transportsector, prostitutie- en seksbedrijven en de goksector. Later heeft de overheid daar de volgende branches aan toegevoegd: coffeeshops, bedrijven die drugs of andere stoffen die onder de Opiumwet vallen produceren of verhandelen en de ICT-sector².

In 2010 voegde de overheid daar nog de volgende branches aan toe: uitzendbranche, evenementenbranche, belwinkels, headshops, kansspelautomatenbranche en de vastgoedsector. De reden hiervoor was het onderzoek voor de Evaluatie- en Uitbreidingswet Bibob in 2010. Later voegde de overheid nog de vuurwerksector en kamerverhuur toe³. Ook voegde het sommige niet-vergunningsplichtige sectoren als belwinkels, massagesalons en avondkappers toe⁴. Deze sectoren hebben het risico gebruikt te worden voor het witwassen van geld, ontduiken van belasting en andere soorten van criminaliteit. Dit komt deels doordat er veel contant geld aanwezig is en het makkelijk is om onderdeel te worden van de branche (Fijnaut-criteria 2 en 3).

Uit onderzoek blijkt verder dat criminele organisaties in Nederland aanwezig zijn in de horeca-branche, groothandel en detailhandel (zoals de import en export van fruit), de vastgoedsector, de prostitutie, de transportsector en de verhuur van motorvoertuigen⁵. Daarom zijn ook die branches opgenomen in de lijst met risicoactiviteiten.

²Kamerstukken II, 1999/00, 26 883, nr. 3

³Kamerstukken II, 2010/11, 32 676, nr. 3, p 4-7

⁴Zie: consultatieversie van de memorie van toelichting bij de wetswijziging Evaluatie- en Uitbreidingswet (januari 2010)

⁵Zie de studies van Ferwerda en Unger (2015) en Kruisbergen, Kleemans en Kouwenberg (2015), Wat doen daders met hun geld? Uitkomsten van de Monitor Georganiseerde Criminaliteit 2014. Zij onderzochten in welke branches veel crimineel geld wordt geïnvesteerd door te kijken naar Nederlandse strafzaken. Zie ook: Essen en Maan (2022), Criminele inmenging in het mkb: casusonderzoek naar de faciliterende rol van bonafide ondernemingen in het criminele bedrijfsproces.

Hippische sector

De hippische sector is ook als risicobranche opgenomen. Uit diverse onderzoeken blijkt dat de paardensportbranche een hoge economische waarde vertegenwoordigt en een voor criminele inmenging kwetsbare sport is. Dit komt onder meer omdat er veel (cash) handel plaatsvindt, geldstromen niet altijd duidelijk zijn, de waardes van paarden moeilijk te bepalen zijn er weinig controle plaatsvindt. Hierbij valt ook te denken aan fenomenen als Trade based money laundering, BTW-(carrousel)fraude en witwassen. Daarnaast liggen maneges vaak op afgelegen locaties waar weinig (sociale) controle en veel ruimte is. Dit zorgt ervaar dat de paarden sportbranche een aantrekkelijke wereld is voor criminelen.

Wanneer voert de gemeente een Bibob-onderzoek uit bij deze risicoactiviteiten?

De gemeente kan alleen een Bibob-onderzoek doen bij publiekrechtelijke beschikkingen (zoals vergunningen of subsidies) of privaatrechtelijke transacties (zoals overheidsopdrachten en vastgoedtransacties).

Voor de in de bijlage 1 genoemde activiteiten is niet altijd een vergunning nodig. Als er geen vergunning nodig is voor een activiteit, kan de gemeente de Wet Bibob niet direct uitvoeren. Wel kan het zijn dat de gemeente nog andere beslissingen moeten nemen om die activiteit mogelijk te maken, zoals een omgevingsvergunning geven of een vastgoedtransactie sluiten. Als dat zo is, kan de gemeente de Wet Bibob toch nog uitvoeren.

Het is de bedoeling dat de gemeente het Bibob-onderzoek zo vroeg mogelijk uitvoert. Anders kan het lastig zijn om een beslissing terug te draaien, bijvoorbeeld bij vastgoedtransacties. Ook geeft dit de betrokkene die de activiteit wil uitvoeren snel duidelijkheid.

De gemeente probeert het aantal Bibob-onderzoeken per betrokkene zo klein mogelijk te houden. Toch moet de gemeente soms meerdere keren een Bibob-onderzoek doen bij een betrokkene.

Voorbeelden hoe de gemeente de Wet Bibob uitvoert bij risicoactiviteiten

Voorbeeld 1:

Bij de gemeente komt een ondernemer die een nagelstudio wil beginnen. Nagelstudio’s vallen onder de risicoactiviteiten, dus de gemeente wil hier een Bibob-onderzoek voor doen. Maar omdat er geen vergunning nodig is voor een nagelstudio, kan de gemeente het Bibob-onderzoek nu niet doen.

De ondernemer zegt dat hij voor de nagelstudio een gebouw van de gemeente wil huren. Dit is een vastgoedtransactie, dus daarvoor kan de gemeente wel een Bibob-onderzoek doen. Zo kan de gemeente het Bibob-onderzoek dus indirect toch uitvoeren voor de nagelstudio.

Als de ondernemer de nagelstudio wilde starten in een gebouw dat niet van de gemeente is, kan de gemeente geen Bibob-onderzoek doen. Huurcontracten met particulieren vallen namelijk niet onder de Wet Bibob.

Voorbeeld 2:

Een ondernemer meldt zich bij de gemeente met een plan om een zorgboerderij te starten. Het gebouw dat de ondernemer hiervoor wil gebruiken is van de gemeente. Dit gebouw is nu nog niet geschikt en heeft een andere functie in het omgevingsplan. De ondernemer wil het gebouw duurzaam verbouwen. Zij vraagt daarvoor duurzaamheidssubsidie aan bij de gemeente.

Het aanbieden van zorg is een risicoactiviteit. Daarom wil de gemeente hiervoor een Bibob-onderzoek uitvoeren. De gemeente heeft daar verschillende mogelijkheden voor, want voor alle activiteiten hieronder kan de gemeente een Bibob-onderzoek starten:

• -

  De ondernemer vraagt een vergunning aan voor een omgevingsplanactiviteit.

• -

  Er komt een vastgoedtransactie want de ondernemer huurt het gebouw van de gemeente.

• -

  De ondernemer vraagt om een wijziging van het omgevingsplan.

• -

  De ondernemer vraag duurzaamheidssubsidie aan.

• -

  Voor de zorgactiviteiten koopt de gemeente zorg in bij deze aanbieder.

Het is de bedoeling dat de gemeente het Bibob-onderzoek zo vroeg mogelijk uitvoert. De eerste stap is waarschijnlijk het sluiten van een huurcontract (vastgoedtransactie), of het veranderen van het omgevingsplan. De gemeente kan het beste al meteen bij die eerste stap het Bibob-onderzoek doen. Zo voorkomt de gemeente dat in een latere stap blijkt dat de ondernemer niet integer is en dan al van alles is geregeld voor de zorgboerderij.

Verschil tussen Ride out motorclubs en Motorclubs, Outlaw Motor Gangs

Ride out motorclubs organiseren groepsritten voor motoren. Dit kan variëren van een ontspannende tocht door het landschap tot een grootschalig evenement met honderden deelnemers.

Motorclubs, Outlaw Motor Gangs, deze clubs hebben vaak een omstreden reputatie en worden soms geassocieerd met criminele activiteiten.