Leidraad invordering van fiscale- en privaatrechtelijke geldschulden gemeente Aa en Hunze

1.1 Inleiding

De gemeente Aa en Hunze vindt het belangrijk om op een duidelijke en concrete manier om te gaan met het innen van vorderingen.

Een goed geregeld invorderingsproces, met tijdige en consistente invorderingsacties, draagt in de praktijk enorm bij aan het succesvol innen van vorderingen.

Er is behoefte aan duidelijk geformuleerde beleidsregels over het invorderings-en incassoproces, die aansluiten bij de huidige wet- en regelgeving, en die op een gestructureerde manier vast te leggen.

Verder maakt een duidelijk invorderingsbeleid het mogelijk om een uniforme gedragslijn te voeren. De beginselen van proportionaliteit, rechtsgelijkheid- en zekerheid spelen in een toenemende mate een rol.

1.2 De basis voor vorderingen

Om geld te kunnen innen, moet er een "verbintenis" zijn waarbij iemand verplicht is om dat geld aan de gemeente te betalen. Deze verplichting kan ontstaan door de wet of door een afspraak. De belangrijkste manieren waarop deze verplichtingen ontstaan zijn:

• 1.

  Door een overeenkomst (een afspraak tussen partijen);

• 2.

  Door een verordening (bijvoorbeeld regels over leges);

• 3.

  Door een onrechtmatige daad (bijvoorbeeld schade die iemand veroorzaakt heeft);

• 4.

  Door een beschikking (een besluit van de gemeente).

1.3 Soorten vorderingen

De vorderingen (geld dat de gemeente Aa en Hunze moet innen) kunnen op drie manieren worden ingedeeld:

• 1.

  Bestuursrechtelijke vorderingen (wordt hier verder niet behandeld);

• 2.

  Fiscale vorderingen (gerelateerd aan belastingen en heffingen);

• 3.

  Privaatrechtelijke vorderingen (gerelateerd aan afspraken tussen de gemeente en andere partijen).

Fiscale vorderingen komen uit de belastingverordening (zoals leges, belastingen en gemeentelijke heffingen). Voor het innen van deze betalingen heeft de gemeente speciale ambtenaren, de heffings- en invorderingsambtenaar, die werken op basis van de Algemene Wet Rijksbelastingen en de Invorderingswet 1990. Zij zorgen ervoor dat de leges, belastingen en heffingen worden opgelegd en geïnd.

Privaatrechtelijke vorderingen ontstaan uit overeenkomsten die de gemeente aangaat met anderen voor bijvoorbeeld diensten of producten. Deze vorderingen worden geregeld door het Burgerlijk Wetboek en het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. De gemeente heeft hierbij geen bijzondere rechten, en zal gerechtsdeurwaarders en gerechtelijke vonnissen moeten inschakelen om het geld te innen.

Omdat de hierboven genoemde vorderingen van elkaar verschillen, moet er per soort vordering een andere manier van aanpak worden gekozen als het gaat om het innen van het geld. In deze Leidraad worden de regels voor fiscale vorderingen eerst besproken, daarna volgt uitleg over de privaatrechtelijke vorderingen.

1.4 Belastingsamenwerking Drentsche Aa

De gemeenten Aa en Hunze, Assen en Tynaarlo werken samen op het gebied van belastingen en de uitvoering van de Wet waardering onroerende zaken (Wet WOZ). Het team Belastingen is werkzaam in het gemeentehuis van Aa en Hunze in Gieten.

Team Belastingen is bereikbaar via telefoonnummer (088) 1230900.

1.5 Doel

Deze leidraad is bedoeld om het invorderingsproces en het bijbehorende invorderings- en kwijtscheldingsbeleid vast te leggen en begrijpelijk te maken voor zowel de medewerkers die zich bezighouden met de invordering als de belastingschuldigen.

1.6 Vaststelling Leidraad

Het college van B&W heeft de Leidraad Invordering vastgesteld tijdens de collegevergadering van 18-11-2025.

1.7 Wet- en regelgeving

De invordering van belastingen is geregeld in verschillende wetten en regels. Hieronder volgen 3 belangrijke wetten:

Invorderingswet 1990 (IW 1990)

De gemeente Aa en Hunze is op grond van de Gemeentewet (artikelen 231 en 249) bevoegd om de IW 1990 en de Kostenwet te gebruiken om belastingen te innen.

Kostenwet invordering Rijksbelastingen

De kostenwet bevat tarieven voor invorderingsmaatregelen, zoals aanmaningen, dwangbevel en beslag. Voor de actuele tarieven moet de Kostenwet worden geraadpleegd.

Algemene wet bestuursrecht (Awb)

De Algemene wet bestuursrecht (Awb) is een wet die regels geeft over hoe de gemeente moet omgaan met burgers en bedrijven. Het zorgt ervoor dat de gemeente eerlijk, duidelijk en volgens bepaalde procedures handelt als zij besluiten neemt die invloed hebben op mensen.

Volgens de Invorderingswet 1990 zijn niet alle regels uit de Awb zijn van toepassing, maar voor de invordering van gemeentelijke belastingen proberen wij zoveel mogelijk de werkwijze uit de Awb te volgen.

Dwangsom bij niet-tijdige beslissing

Eén van de regels uit de Awb die niet van toepassing is, is de dwangsom bij niet-tijdige beslissing. Als de gemeente te laat een beslissing neemt op een bezwaarschrift, kan de belastingschuldige recht hebben op een dwangsom. Deze dwangsom is een boete (geld) die de gemeente aan de belastingschuldige moet betalen.

Dit passen wij in het invorderingsproces alleen in de volgende situaties toe:

• -

  bezwaarschriften tegen beschikkingen invorderingsrente (art. 30, lid 1);

• -

  bezwaarschriften tegen beschikkingen aansprakelijkstelling (art. 49, lid 1);

• -

  bezwaar- en beroepschriften als bedoeld in art. 7, lid 1, Kostenwet;

• -

  bezwaarschriften tegen beschikkingen kostenvergoeding bij een onrechtmatig opgelegde verplichting als bedoeld in artikel 62a, eerste lid, van de wet;

• -

  bezwaarschriften tegen beschikkingen bestuurlijke boete als bedoel in artikel 63b van de wet.

1.8 Begrippen

Het proces van belastinginning is eenvoudig: er ontstaat een schuld, een belastingaanslag wordt verstuurd, en er wordt gecontroleerd of de betaling plaatsvindt. Als de betaling uitblijft, kan er een herinnering, maar wordt er altijd een aanmaning en een dwangbevel gestuurd en uiteindelijk kunnen dwangmaatregelen zoals beslag volgen.

Als de invordering op verschillende manieren kan plaatsvinden, dan kiezen wij voor de meest eenvoudige, snelle en goedkope manier.

2.1 Stap 1: belastingaanslag (art. 8 IW)

Een belastingaanslag wordt vastgesteld door de heffingsambtenaar. Op de belastingaanslag staat op welke datum het geld op de rekening van de gemeente moet staan. De belastingschuldige moet het hele bedrag betalen.

Versturen van het aanslagbiljet

De belastingaanslag wordt naar de belastingschuldige gestuurd. In sommige gevallen wordt de belastingaanslag niet aan de belastingschuldige maar aan zijn wettelijke vertegenwoordiger verstuurt.

MijnOverheid

De belastingaanslag kan ook digitaal via MijnOverheid worden gestuurd. De belastingaanslag komt dan binnen in de Berichtenbox van belastingschuldige. De belastingaanslag wordt dan niet meer per post toegestuurd. Als de belastingschuldige géén berichten meer wil ontvangen in de Berichtenbox, dan dient hij dat zelf aan te passen bij MijnOverheid.

2.2 Stap 2: betalingsherinnering (waarschuwing)

Op de aanslag staat de datum waarop de aanslag moet zijn betaald. Als de betaling niet op tijd binnenkomt, wordt er een betalingsherinnering gestuurd. De belastingschuldige heeft dan 7 dagen om toch nog te betalen zonder extra kosten.

2.3 Stap 3: aanmaning (art. 11 IW)

Betaalt de belastingschuldige na de betalingsherinnering niet? Dan volgt een aanmaning. Hij moet dan binnen 2 weken het openstaande bedrag betalen, met extra kosten.

2.4 Stap 4: dwangbevel (art. 12 IW)

Als de belastingschuldige na de aanmaning nog steeds niet betaalt, zal de invorderingsambtenaar dwangmaatregelen moeten nemen om het geld in te vorderen.

Voor het nemen van die maatregelen moet de invorderingsambtenaar een dwangbevel hebben. Dit is een officiële brief waarin de belastingschuldige bevel krijgt om de schuld te betalen.

2.5 Stap 5: betekenen dwangbevel (art. 13 IW)

De invorderingsambtenaar kan op grond van een dwangbevel (administratief) beslag leggen. Dat kan nadat het dwangbevel bekend is gemaakt aan de belastingschuldige. Het dwangbevel wordt bekend gemaakt door betekening.

Betekenen houdt in dat de belastingschuldige informatie krijgt over:

• -

  de belastingaanslag die nog niet is betaald;

• -

  de plicht om te betalen, en;

• -

  de gevolgen als er niet wordt betaald.

Er zijn twee manieren om het dwangbevel te betekenen:

• 1.

  Door de invorderingsambtenaar via de post (art. 13 IW).

• 2.

  Door een deurwaarder volgens de regels van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv).

De invorderingsambtenaar maakt zoveel mogelijk gebruik van de mogelijkheid het dwangbevel per post te betekenen.

Kosten betekening dwangbevel

Het betekenen van een dwangbevel kost de belastingschuldige geld. Hoe hoog de kosten zijn, hangt af van de gevorderde som. Zie Kostenwet.

2.6 Stap 6: vordering (art. 19 IW)

De invorderingsambtenaar kan een derde (= een andere persoon of partij) verplichten om de belastingaanslag van de belastingschuldige te betalen. Dit kan alleen als die derde geld moet betalen aan de belastingschuldige of geld onder zich heeft van die belastingschuldige. De invorderingsambtenaar schrijft een brief aan de derde waarin staat dat de derde moet zorgen voor de betaling. Deze brief noemen we 'vordering'.

2.7 Stap 7: hernieuwd bevel tot betaling (art.14 IW)

Als de belastingschuldige na een met de post gestuurd dwangbevel niet op tijd betaalt. Dan gaat de belastingdeurwaarder op bezoek met een hernieuwd bevel tot betaling.

Hij geeft dit aan de belastingschuldige of aan één van zijn huisgenoten. De belastingschuldige moet het verschuldigde bedrag direct aan hem betalen. Als er niemand thuis is, doet de belastingdeurwaarder het hernieuwd bevel in een gesloten envelop in de brievenbus. In dat geval krijgt de belastingschuldige nog twee dagen om te betalen.

Kosten hernieuwd bevel tot betaling

Voor het betekenen van het hernieuwd bevel tot betaling brengt de deurwaarder extra kosten in rekening.

2.8 Stap 8: beslag (artikel 14 IW)

Als de belastingschuldige na het hernieuwd bevel niet betaalt dan kan de invorderingsambtenaar de belastingdeurwaarder opdrachtgeven om beslag te leggen.

Beslaglegging is een juridische term. Het verwijst naar de handeling waarbij een deurwaarder het recht heeft om eigendommen van een belastingschuldige in beslag te nemen.

Op welke zaken mag een deurwaarder beslag leggen?

Beslaglegging kan plaatsvinden op verschillende soorten eigendommen:

• -

  beslag onder derden (bijv. beslag op een auto die bij een garage staat voor onderhoud);

• -

  beslag roerende zaken (bijvoorbeeld auto, TV);

• -

  beslag op onroerende zaken (bijvoorbeeld woning);

• -

  etc.

Specifieke vorm van beslag

• -

  loonbeslag (bij de werkgever wordt op het loon van de werknemer beslag gelegd).

Als de belastingschuldige na het dwangbevel nog niet betaalt, kan er beslag worden gelegd of vordering worden gedaan op het inkomen of zijn eigendommen. In dit hoofdstuk worden die maatregelen verder toegelicht.

3.1 Vordering op loon of uitkering (loonbeslag)

De invorderingsambtenaar kan een vordering doen op loon, uitkering, pensioen of op andere periodieke betalingen die de belastingschuldige ontvangt. Iedere maand eist hij dan een deel van het salaris of uitkering op van de werkgever of instantie die de uitkering betaalt. Het loonbeslag gaat in op het moment dat de vordering aan de werkgever of uitkerende instantie wordt gestuurd. Deze vordering is geldig totdat de totale belastingschuld is afbetaald.

De werkgever of uitkeringsinstantie is verplicht de vordering uit te voeren vanaf de eerstvolgende betaling van het loon, uitkering of pensioen. Voordat het loonbeslag kan worden gestart moet er eerst een vooraankondiging aan de belastingschuldige worden gestuurd.

Beslagvrije voet (BVV)

De beslagvrije voet is het deel van het inkomen waar geen beslag op mag worden gelegd. De belastingschuldige moet namelijk een minimumbedrag overhouden om van te leven. De beslagvrije voet wordt volgens de wettelijke regels berekend op basis van onder andere het inkomen, de leef- en woonsituatie. Als uit de berekening blijkt dat de beslagvrije voet gelijk of hoger is dan het inkomen van de belastingschuldige, dan wordt de beslagvrije voet aangepast naar 95% van het inkomen.

Bezwaar tegen beslagvrije voet

De belastingschuldige kan bezwaar maken tegen de hoogte van het bedrag dat hij maandelijks krijgt (de beslagvrije voet). Hij moet dan bewijzen dat hij meer kosten heeft dan de BVV-norm. Daarvoor dient belastingschuldige te mailen naar: invordering@noordelijkbelastingkantoor.nl.

Vordering (loonbeslag) opheffen

Het loonbeslag stopt als de volledige openstaande schuld en de bijkomende kosten zijn betaald of als de hele belastingschuld is kwijtgescholden. De invorderingsambtenaar kan de vordering ook om andere redenen stopzetten. De werkgever of uitkerende instantie krijgt daarover bericht.

3.2 Vordering en notoire wanbetalers

Als de belastingschuldige vaker zijn belastingen niet op tijd betaald, kan de invorderingsambtenaar ook een aparte vordering doen, waarin hij 10% eist van het bedrag dat niet voor beslag vatbaar is. Dit betekent dat invorderingsambtenaar dan ook 10% van het inkomen kan eisen als het inkomen lager is dan de beslagvrije voet.

Voorbeeld:

• -

  De beslagvrije voet is € 1.000

• -

  Het loon van de notoir slechte betaler is € 800

• -

  Op vordering van de invorderingsambtenaar moet de werkgever 10% van € 800= € 80 aan de Invorderingsambtenaar afdragen.

3.3 Betalingsvordering

Een betalingsvordering is een manier om beslag te leggen op de betaal- en spaar- en andere rekeningen bij de bank van de belastingschuldige. De betalingsvordering kan worden toegepast zowel bij particulieren als ondernemingen.

Beslagvrij bedrag en betalingsvordering

Voor ondernemingen geldt er geen beslagvrij bedrag. Alleen voor particulieren blijft het zogenoemde beslagvrij bedrag beschikbaar. Met dit bedrag kan de belastingschuldige blijven voorzien in zijn levensonderhoud. Het bedrag boven dit vrij te laten bedrag wordt gebruikt om de belasting te betalen. Het beslagvrij bedrag is wettelijk vastgesteld en is afhankelijk van de leefsituatie.

Deze bedragen zijn wettelijk vastgelegd in artikel 475da, lid 1 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv.).

Kosten betalingsvordering

De invorderingsambtenaar brengt geen kosten in rekening voor de betalingsvordering. De bank kan wel kosten in rekening brengen.

Wanneer wordt de belastingschuldige geïnformeerd over een betalingsvordering

De belastingschuldige krijgt binnen 8 dagen een brief nadat er een betalingsvordering is gedaan. In die brief wordt ook het beslagvrij bedrag vermeldt. Ook krijgt de belastingschuldige een brief zodra de bank de belastingschuld heeft betaald.

Bezwaar maken tegen de betalingsvordering is niet mogelijk

Belastingschuldige kan geen bezwaar of beroep indienen tegen de betalingsvordering. Als de belastingschuldige het niet eens met de beslaglegging dan kan hij een kort geding starten waarbij de rechter wordt gevraagd om de beslaglegging ongedaan te maken. Voor deze procedure (artikel 17 IW) is een advocaat verplicht.

3.4 Vordering onder huurder, pachter, curator of houder van penningen

De invorderingsambtenaar kan een vordering doen onder derden die huur of pacht aan belastingschuldige moeten betalen. Ook kan de invorderingsambtenaar een vordering doen onder de curator in het faillissement van belastingschuldige en onder personen die gelden van de belastingschuldige onder zich hebben, zoals het geval kan zijn bij notarissen en bewindvoerders.

De vordering onder huurder, pachter, curator of houder van penningen wordt in voorkomende gevallen toegepast.

3.5 Overheidsvordering

De overheidsvordering is een eenvoudige manier van beslag leggen op de betaalrekening(en) van de belastingschuldige, inclusief de kredietruimte.

Het beslag heeft geen betrekking op spaarrekeningen of tegoeden op creditcards en wordt niet uitgevoerd wanneer de belastingschuldige in de schuldsanering zit of failliet is verklaard. De bank is verplicht hieraan mee te werken.

Als de invorderingsambtenaar een overheidsvordering heeft gedaan, krijgt de belastingschuldige hierover een brief. De bank meldt op het bankafschrift ook dat de overheidsvordering is gedaan. De belastingschuldige kan zijn bank geen opdracht geven het bedrag terug te storten.

Hoeveel mag er worden afgeschreven

Overheidsvorderingen mogen plaatsvinden voor aanslagen van ten hoogste € 1.500,-. Er mag voor dezelfde aanslag maximaal twee keer per maand een overheidsvordering worden gedaan en dat maximaal drie maanden lang. De overheidsvordering zelf mag per keer maximaal € 500,- bedragen.

Geldproblemen door de overheidsvordering

Als de belastingschuldige geldproblemen krijgt door de uitvoering van de overheidsvordering dan kan de belastingschuldige contact opnemen met de invorderingsambtenaar.

De invorderingsambtenaar maakt dan betaalafspraken over het nog te betalen bedrag en kan (een deel van) het met de overheidsvordering afgeschreven bedrag terugbetalen.

Bezwaar tegen beslagvrije voet overheidsvordering

De invorderingsambtenaar berekent de beslagvrije voet voordat de overheidsvordering wordt gestuurd aan de bank. Als de belastingschuldige hierdoor een lager bedrag overhoudt dan de voor hem geldende beslagvrije voet, kan hij de invorderingsambtenaar verzoeken de overheidsvordering in te trekken.

Bij het verzoek aan de invorderingsambtenaar moet de belastingschuldige:

• -

  inkomen -en gezinsgegevens verstrekken voor de vaststelling van de beslagvrije voet;

• -

  een overzicht verstrekken van banktegoeden op het moment dat de overheidsvordering is gedaan;

• -

  aangeven of op het moment dat de overheidsvordering werd gedaan ook al beslag op het loon was

• -

  gelegd.

De invorderingsambtenaar bepaalt op grond hiervan eerst de van toepassing zijnde beslagvrije voet. Als deze berekening leidt tot een correctie van de vordering, past de invorderings- ambtenaar een vermogenstoets toe.

Dit gebeurt op basis van het totaal van de bank- en spaartegoeden op het moment dat de vordering is gedaan. Hiermee wordt voorkomen dat de belastingschuldige met geen of weinig inkomen maar met spaargeld de overheidsvordering ongedaan kan laten maken.

Als door een gerechtsdeurwaarder beslag is gelegd op het loon houdt de invorderingsambtenaar bij zijn beoordeling of de overheidsvordering moet worden ingetrokken, rekening met het feit dat belastingschuldige slechts het met zijn beslagvrije voet corresponderende bedrag op zijn bankrekening overgemaakt krijgt.

Als geen spaartegoeden aanwezig zijn, is in die gevallen – afgezien van specifieke omstandigheden - aannemelijk dat belastingschuldige door het toepassen van de overheidsvordering een lager bedrag overhoudt dan overeenkomt met de voor hem geldende beslagvrije voet.

Bij aantasting van de beslagvrije voet door de overheidsvordering geldt een beperkte terugwerkende kracht. Dit betekent dat alleen de laatste overheidsvordering vóór het verzoek om herberekening van de beslagvrije voet ongedaan gemaakt wordt.

3.6 Beslag op roerende zaken

De belastingdeurwaarder kan bij de belastingschuldige thuis of in zijn bedrijf komen om beslag te leggen op de roerende zaken, bijvoorbeeld op een auto of andere spullen. Hij maakt hiervan een verslag; het proces-verbaal van beslag. De belastingschuldige ontvangt een kopie hiervan.

Niet alle roerende zaken mogen in beslag worden genomen. Zo moeten bepaalde meubels blijven staan. Op een later tijdstip kunnen de in beslaggenomen zaken executoriaal (in het openbaar) worden verkocht.

Als er beslag is gelegd, kan de belastingschuldige niet meer vrij over zijn bezittingen beschikken. Hij mag de bezittingen niet beschadigen, verkopen of weggeven. De belastingdeurwaarder kan ze ook weghalen en ergens anders opslaan. Als de belastingschuldige na het beslag niet betaalt, verkoopt de belastingdeurwaarder de in beslag genomen bezittingen.

Bij een beslag op roerende zaken houdt de invorderingsambtenaar er rekening mee dat het niet is toegestaan om beslag te leggen als verwacht wordt dat de opbrengst bij verkoop minder oplevert dan de kosten van de beslaglegging en de verkoop.

Hiervan kan worden afgeweken als de invorderingsambtenaar aannemelijk maakt dat de belastingschuldige door het beslag en de verkoop van de roerende zaken niet op een te zware manier wordt benadeeld. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn bij beslag ter voorkoming van meer schulden.

De invorderingsambtenaar kan ook beslag laten leggen als de verwachtte opbrengst aanmerkelijk lager is dan de opbrengst als aannemelijk is dat de belastingschuldige zijn schuld wel kan, maar niet wil betalen.

Toestemming bij grote bedrijven

As de invorderingsambtenaar maatregelen wil nemen die het voortbestaan van een bedrijf met meer dan vijftig werknemers kunnen bedreigen, moet hij eerst toestemming aan het college van B&W vragen.

De invorderingsambtenaar vraagt ook altijd toestemming aan het college van B&W als:

• -

  de beslaglegging bedoeld is om snel (een deel van) de bezittingen van het bedrijf te verkopen;

• -

  door de beslaglegging geld of de voorraad van het bedrijf vrijwel helemaal in beslag wordt genomen;

• -

  derden niet onwetend blijven van de beslaglegging, zoals altijd het geval bij een beslag onder derden.

Kosten van het beslag

De belastingdeurwaarder voert bij een beslag meerdere acties uit, zoals het opmaken van een proces-verbaal van beslag en het betekenen van het beslag aan de belastingschuldige. Deze kosten staan in de Kostenwet.

Met wie moet de belastingschuldige na het beslag contact opnemen

Als er beslag roerende zaken is gelegd dan dient er contact te worden opgenomen met onze deurwaarder van het:

Noordelijk Belastingkantoor (NBK)

Raadhuisplein 10

9751 AN Haren

Telefoonnummer: 088 787 9000

De belastingschuldige is vooraf geïnformeerd wanneer er beslag zal worden gelegd.

In het proces-verbaal dat de deurwaarder heeft opgemaakt, staat omschreven welke roerende zaken in beslag zijn genomen en op welke datum deze in het openbaar zullen worden verkocht.

Voor het treffen van een betalingsregeling moet de belastingschuldige contact opnemen met het NBK. Het NBK houdt zich daarbij aan de beleidsregels van de gemeente Aa en Hunze.

De belastingschuldige is het niet eens met het beslag (verzet)

De belastingschuldige kan in verzet komen tegen het beslag. Hij moet dan een advocaat inschakelen om de invorderingsambtenaar te dagvaarden. De zaak wordt vervolgens behandeld bij een rechtbank.

3.7 Beslag onroerende zaken

Als de belastingschuldige een schuld heeft én een eigen woning of ander onroerend goed, dan kan de invorderingsambtenaar beslag leggen op die woning of het onroerend goed. Die kan dan verkocht worden en met de opbrengst van die verkoop kan de belastingschuld betaald worden.

Het beslag wordt ingeschreven bij het Kadaster. Wanneer er een hypotheek rust op de woning moet ook de financiële instelling, vaak een bank, van het beslag op de hoogte worden gebracht.

Door beslag te leggen op een woning, heeft de invorderingsambtenaar het recht om de woning via een notaris te verkopen.

De bank waar de hypotheek loopt, heeft echter het recht om de verkoop over te nemen. Een gevolg kan zijn dat de bank de hypotheek opeist. Dat betekent dat de belastingschuldige het hele bedrag van de hypotheek in één keer terug moet betalen of dat de bank het huis verkoopt.

Kosten beslag onroerende zaken

Ook bij deze manier van beslagleggen brengt de belastingdeurwaarder kosten in rekening voor het opmaken van het proces-verbaal van beslag en de diverse betekeningen. Daarnaast zijn er kosten verschuldigd om het beslag in te schrijven en door te halen bij het Kadaster.

Met wie moet de belastingschuldige na het beslag contact opnemen?

Ook bij beslag op een woning hoeft dit niet automatisch te betekenen dat het tot een verkoop komt. Er is meestal nog ruimte om het samen op te lossen. De belastingschuldige dient hiervoor contact op te nemen met het Team Belastingen. Telefoonnummer (088) 12 30 900.

In dit hoofdstuk worden handelingen en/of acties door belastingschuldige toegelicht die gevolgen hebben voor het invorderingsproces.

De meest voor de hand liggende actie is een betaling. Bij de afboeking van een betaling op een belastingaanslag moeten als eerste de kosten, als tweede de rente en als derde het restant van de betaling worden afgeboekt op de belastingaanslag (art. 7 IW)

4.1 Hoe kan een belastingaanslag worden betaald?

De belastingschuldige kan op de volgende manieren de belastingaanslag betalen:

• -

  door het bedrag zelf over te maken op rekeningnummer NL 60 BNGH 0285120395 van de gemeente;

• -

  door het bedrag contant te betalen aan het loket van de gemeente Aa en Hunze;

• -

  door iemand anders de belastingaanslag te laten betalen;

• -

  door middel van automatische incasso.

4.2 Automatische incasso

Als de belastingschuldige in termijnen betaalt met een automatische incasso, dan hoeft hij zelf geen geld over te maken. De gemeente schrijft in maximaal 10 keer het bedrag van zijn rekening af. Meer informatie:

Automatische incasso Aa en Hunze - Gemeente Aa en Hunze

Regels die gelden voor de automatische incasso (Incassoreglement)

Om ervoor te zorgen dat de automatische incasso zorgvuldig en overzichtelijk verloopt, heeft de gemeente een incassoreglement vastgesteld. Het incassoreglement is bindend. Met andere woorden: zowel de gemeente als de belastingschuldige moeten zich houden aan de regels die in het reglement staan.

Het incassoreglement is hier te vinden: Gemeenteblad 2019, 214563 | Overheid.nl > Officiële bekendmakingen

4.3 Wanneer is er betaald?

• -

  Er is pas betaald als het bedrag op de rekening van de gemeente is ontvangen.

• -

  Bij een pin- of creditcardtransactie geldt de dag van de pin- of creditcardtransactie als tijdstip van betaling.

• -

  Bij betaling aan de belastingdeurwaarder geldt de dag waarop het bedrag aan de belastingdeurwaarder is betaald als tijdstip van betaling.

• -

  Bij betaling aan de kas van de gemeente geldt de dag waarop het bedrag aan het loket van de gemeente is betaald als tijdstip van betaling.

4.4 Richtlijnen bij het afboeken van een betaling

Bij de afboeking van betalingen gelden de volgende richtlijnen:

• -

  betalingen moeten worden afgeboekt op de aanslag die door de belastingschuldige is aangegeven, behalve als de aangegeven bestemming in strijd is met artikel 7 IW;

• -

  betalingen waarbij de belastingschuldige geen betalingskenmerk (bijvoorbeeld een aanslagnummer) heeft vermeld (de zogenoemde ongerichte betalingen) worden afgeboekt op de oudste openstaande belastingaanslagen;

• -

  een teveelbetaling wordt op dezelfde manier behandeld als een ongerichte betaling.

4.5 Betaling bij vergissing of misverstand

Als de belastingschuldige per ongeluk heeft betaald door een duidelijke vergissing of misverstand, zal de invorderingsambtenaar het bedrag niet direct terugbetalen. Het kan namelijk zijn dat de betaling toch terecht was, waardoor de schuld is betaald en invordering niet zomaar opnieuw kan plaatsvinden.

In die gevallen wordt het bedrag niet terugbetaald, tenzij de belastingschuldige schriftelijk aan de invorderingsambtenaar laat weten dat de belastingaanslag nog niet eerder is betaald en dat hij de schuld alsnog zal betalen.

4.6 Geen mededeling verwerking betaling

De invorderingsambtenaar stuurt de belastingschuldige geen bericht om hem op de hoogte te brengen over de afboeking van een betaling. Dit geldt ook als een betaling plaatsvindt op grond van een machtiging tot automatische afschrijving (automatische incasso).

4.7 Betaling aan belastingschuldige (artikel 7a IW)

Soms moet de gemeente een bedrag betalen aan de belastingschuldige, bijvoorbeeld als er teveel is betaald. De uitbetaling van een (of meerdere) bedrag(en) aan een belastingschuldige vindt plaats op het rekeningnummer waar de oorspronkelijke betaling mee gedaan is.

Als dat niet mogelijk is dan vindt uitbetaling plaats op het rekeningnummer dat in de financiële administratie van de gemeente is vastgelegd. Een zogenoemde en/of- rekening waarop de naam van de belastingschuldige vermeld wordt, wordt gezien als een bankrekening van de belastingschuldige.

In alle andere gevallen zal het rekeningnummer schriftelijk bij de belastingschuldige worden opgevraagd.

Als de belastingschuldige het uit te betalen bedrag op een ander bankrekeningnummer wil ontvangen, dan moet hij dat op tijd aan de invorderingsambtenaar doorgeven zodat daarmee bij de uitbetaling rekening kan worden gehouden.

Uitbetalingsfouten

Als uitbetaling plaatsvindt op een andere rekening van de belastingschuldige dan de rekening die door de belastingschuldige is vermeld, dan moet de invorderingsambtenaar in principe opnieuw uitbetalen. Het eerder betaalde bedrag moet wel eerst worden terugbetaald door de belastingschuldige.

Directe uitbetaling gebeurt wél als de belastingschuldige aantoont dat:

• -

  hij tijdig vóór de uitbetaling bij de invorderingsambtenaar heeft aangegeven dat de uitbetaling niet meer op de desbetreffende bankrekening moet gebeuren, én

• -

  hij niet over het uitbetaalde bedrag kan beschikken omdat de bank heeft aangegeven dat de bankrekening waarop de uitbetaling heeft plaatsvonden, geblokkeerd is.

Als er aan de (wettelijke) voorwaarden is voldaan, zal de invorderingsambtenaar het eerder betaalde bedrag vervolgens terugvorderen van de derde die het bedrag heeft ontvangen omdat hij daar geen recht op had.

Als er een fout is gemaakt bij de uitbetaling, bijvoorbeeld door een verkeerde aanwijzing van de

belastingschuldige, dan is en blijft hij verantwoordelijk voor deze fout.

De invorderingsambtenaar stelt in zo’n geval dat de (uit)betaling is afgerond (volgens artikel 6:34 van het Burgerlijk Wetboek). Als de belastingschuldige dat wil, kan hij informatie krijgen over de naam, het adres en de woonplaats van de persoon aan wie het bedrag is uitbetaald.

4.8 Uitstel van betaling (art 25 IW)

4.9 Tweede verzoek voor uitstel van dezelfde aanslag (herhaald verzoek)

Als de invorderingsambtenaar bij een herhaald verzoek om een betalingsregeling van mening is dat hij een beslissing kan nemen die gunstiger is voor de belastingschuldige dan zijn eerdere beslissing, dan handelt hij het verzoek zelf af en verstuurt hij en nieuwe betalingsregeling. Tegen deze beslissing kan de belastingschuldige een beroepschrift indienen bij het college van B&W, als hij het met de nieuwe betalingsregeling niet eens is.

4.10 Kwijtschelding (art. 26 IW)

In aansluiting op artikel 26 van de wet beschrijft dit artikel het beleid over het kwijtscheldingsbeleid.

Als de belastingschuldige de aanslag niet kan betalen (ook niet in termijnen), dan kan belastingschuldige kwijtschelding aanvragen. De gemeente kan dan besluiten dat de belastingaanslag niet hoeft te worden betaald. Of maar voor een deel.

Of de belastingschuldige kwijtschelding krijgt, hangt af van zijn persoonlijke situatie. Zoals het inkomen, wat hij bezit (zoals een auto) en hoe hij woont. De kwijtscheldingsregeling is een landelijke regeling waar de gemeente niet zomaar van kan afwijken.

4.11 Kwijtschelding ondernemers voor zakelijke belastingen (saneringsakkoord)

Kwijtschelding voor ondernemers wordt voor zakelijke belastingen alleen gegeven als er een saneringsakkoord is tussen de ondernemer en alle schuldeisers, waarbij een deel van de schuld wordt betaald en de rest wordt kwijtgescholden. Een saneringsakkoord is dus een overeenkomst tussen de belastingschuldige, de gemeente en alle andere schuldeisers.

De kwijtschelding wordt pas verleend nadat alle zekerheden (bijvoorbeeld bezittingen) zijn verkocht om de schuld te betalen. Zelfs als er geen andere schuldeisers zijn, of alleen specifieke schuldeisers, kan de invorderingsambtenaar kwijtschelding verlenen.

Voorwaarde voor deelname aan een saneringsakkoord

De invorderingsambtenaar werkt alleen mee aan een akkoord als er goede kansen zijn dat de onderneming wordt voortgezet na het bereiken van het akkoord.

Op welke aanslagen is het saneringsakkoord van toepassing?

Bij het beoordelen van een saneringsakkoord kijkt de invorderingsambtenaar welke belastingaanslagen hierin meegenomen kunnen worden. De bestaande belastingaanslag(en) op het moment van het verzoek is hierbij het uitgangspunt.

Betaling van het bedrag uit het saneringsverzoek

In principe moet het bedrag van het saneringsakkoord direct worden betaald. De invorderingsambtenaar kan echter toestemming geven om het bedrag in termijnen te betalen. Dit is alleen mogelijk als de ondernemer of zelfstandige kan laten zien dat hij de termijnen en eventuele nieuwe belastingverplichtingen op tijd kan betalen.

Als de invorderingsambtenaar betaling in termijnen toestaat, gaat hij voorwaardelijk akkoord met het saneringsakkoord.

Hierbij gelden de volgende regels:

• -

  Er wordt geen verrekening gedaan van belastingteruggaven of andere teruggaven die na de datum van het verzoek om het saneringsakkoord zijn ontstaan.

• -

  De betalingstermijn van twaalf maanden begint de dag na de datum van de voorwaardelijke instemming.

• -

  De ondernemer moet alle nieuwe belastingaanslagen, die door de invorderingsambtenaar worden geïnd, tijdig betalen gedurende de gehele saneringsprocedure, niet alleen tijdens de uitstelperiode.

• -

  De ondernemer hoeft geen zekerheid te stellen (zoals een borg).

Kwijtschelding wordt pas verleend als aan alle gestelde voorwaarden is voldaan.

Wanneer zal de gemeente niet meedoen aan een saneringsakkoord

De gemeente doet niet mee aan een akkoord als:

• -

  Een derde voor de belastingschuld aansprakelijk kan worden gesteld en de aansprakelijkstelling meer oplevert dan een akkoord.

• -

  Uit het akkoord moet meer komen dan voortzetting van invordering zou opleveren.

• -

  De ondernemer iets verwijtbaar heeft gedaan waardoor de belastingen niet zijn betaald.

• -

  De ondernemer andere schuldeisers met enige voorrang heeft betaald, zodat nu de gemeente als enige schuldeiser is overgebleven.

• -

  Een of meer schuldeisers hun niet-betaalde deel van de schuld niet kwijtschelden, maar het verkopen aan een derde of omzetten in aandelen.

Bijzondere schuldeisers

Bij de beoordeling van een akkoord speelt ook mee, dat sommige schuldeisers niet zijn verplicht om deel te nemen aan het saneringsakkoord. Dit zijn onder andere:

• -

  Pandhouders. Omdat het recht van voorrang van de pandhouder boven de concurrente vordering van de gemeente gaat.

• -

  Leveranciers met een eigendomsvoorbehoud. Dit houdt in dat de leverancier eigenaar blijft van de geleverde zaken totdat hij de koopprijs voor deze zaken ontvangt.

• -

  Dwangcrediteuren. Hiermee worden bedoeld de schuldeisers waarvan de ondernemer in zijn voortbestaan afhankelijk is. Zo houdt de invorderingsambtenaar bij de boordeling van het akkoord rekening met de volledige betaling van de vordering van de adviseur/boekhouder, die het saneringsvoorstel heeft opgesteld.

• -

  Hypotheekhouders. Deze schuldeisers hebben voor zover hun vordering gedekt wordt door hypotheek niets te maken met andere schuldeisers dus ook niet met de gemeente.

4.12 Geen verdere invorderingsmaatregelen en afwijzing verzoek om kwijtschelding

Als de belastingschuldige niet in aanmerking komt voor kwijtschelding, maar de invorderingsambtenaar toch niet wil doorgaan met het innen van de schuld, zal het verzoek om kwijtschelding worden afgewezen. De invorderingsambtenaar zal in de beslissing aangeven dat er geen invorderingsmaatregelen meer zullen worden genomen. Tegen deze beslissing kan geen beroep worden ingediend.

Als de invorderingsambtenaar besluit om geen invorderingsmaatregelen te nemen voor de openstaande schuld zonder daar voorwaarden aan te stellen, heeft dit hetzelfde effect voor de belastingschuldige als het krijgen van kwijtschelding.

De invorderingsambtenaar kan ook besluiten om geen invorderingsmaatregelen te nemen, maar dan kan hij wel een voorwaarde stellen, bijvoorbeeld dat bepaalde bedragen die de belastingschuldige nog ontvangt, verrekend moeten worden met de openstaande schuld. Deze verrekening moet binnen drie jaar plaatsvinden, gerekend vanaf de datum van de beslissing, of eerder als de belastingaanslag al vervalt. De invorderingsambtenaar zal deze voorwaarde duidelijk in de beslissing opnemen.

Als de invorderingsambtenaar besluit om voorlopig geen invorderingsmaatregelen te nemen, kan hij voorwaarden of daarbij een termijn stellen. Als de belastingschuldige de voorwaarden niet nakomt, kan de invorderingsambtenaar de beslissing intrekken. Dit kan pas gebeuren nadat de invorderingsambtenaar de belastingschuldige een brief heeft gestuurd waarin hij aangeeft dat hij de beslissing wil intrekken. De belastingschuldige krijgt dan veertien dagen de tijd om alsnog aan de voorwaarden te voldoen.

4.13 Insolventieprocedures

Insolventieprocedures zijn de (gerechtelijke) stappen die kunnen worden gezet wanneer een belastingschuldige zijn schulden niet meer kan betalen. Als de belastingschuldige er zelf niet uitkomt, is het belangrijk dat hij zo snel mogelijk hulp zoekt bij het oplossen van zijn schulden.

De gemeente kan daarbij helpen. Zie Regelingen op een rijtje - Gemeente Aa en Hunze

4.15 Surseance van betaling

In deze situatie waarbij sprake is van tijdelijke liquiditeitsproblemen en waarin een faillissement niet op zijn plaats is, kan de rechter op verzoek van de belastingschuldige surseance (uitstel) van betaling verlenen aan de concurrente schuldeisers. De belastingaanslagen van de gemeente vallen daar ook onder.

Gevolgen surseance van betaling

• -

  de invorderingsambtenaar schort alle invorderingsmaatregelen op;

• -

  de invorderingsambtenaar meldt alle openstaande vorderingen bij de bewindvoerder aan.

4.16 Wet homologatie onderhands akkoord (WHOA)

Het doel van deze wet is om ondernemingen met gezonde bedrijfsactiviteiten, die vanwege een zware schuldenlast failliet dreigen te gaan, te helpen met reorganiseren. Dankzij de WHOA-procedure kan de rechter een akkoord tussen een onderneming en zijn schuldeisers homologeren (goedkeuren), waardoor alle betrokken én niet betrokken schuldeisers zich aan het akkoord moeten houden.

Voorwaarden WHOA

De invorderingsambtenaar stemt in met het akkoord, als aan de volgende voorwaarden is

voldaan:

• -

  het akkoord is schriftelijk aangeboden en voldoet aan de eisen van artikel 375 van de Faillissementswet;

• -

  de vorderingen van de gemeente zijn in de juiste groep (klasse) ingedeeld;

• -

  dat het waarschijnlijk is dat de rechter het akkoord goedkeurt, zodra alle nodige stappen zijn genomen.

De invorderingsambtenaar kan ook akkoord gaan met een voorstel dat niet voor alle schuldeisers geldt, of als er nog een mogelijkheid is om een derde aansprakelijk te stellen.

De invorderingsambtenaar kan akkoord gaan met een voorstel waarbij schuldeisers een deel van hun vordering omzetten in aandelen, in plaats van het niet-ontvangen bedrag af te boeken.

De invorderingsambtenaar gaat echter niet akkoord als de betaling van het afgesproken bedrag gebeurt door de belastingschuld om te zetten in aandelenkapitaal of een andere soortgelijke betalingswijze.

Deze regels zijn ook van toepassing op belastingaanslagen waarbij normaal gesproken geen kwijtschelding wordt gegeven.

Gevolgen van goedkeuring van het WHOA-akkoord

Als het WHOA-akkoord wordt goedgekeurd en het bedrag door de gemeente is ontvangen, dan wordt het deel van de belastingschuld dat niet wordt betaald, kwijtgescholden.

Als een akkoord echter wordt goedgekeurd door de rechtbank, terwijl de invorderingsambtenaar hier niet mee akkoord ging, krijgt de belastingschuldige voor het resterende deel van de belastingaanslagen geen kwijtschelding. De invorderingsambtenaar zal dan geen verdere stappen ondernemen om het bedrag te innen.

Belastingschulden die ontstaan na de sanering kunnen niet worden meegenomen in het WHOA-akkoord. Deze schulden moeten worden voldaan.

4.17 Faillissement

Als de belastingschuldige failliet wordt verklaard, dan benoemt de rechtbank een curator. De belastingschuldige mag niet meer zelf beslissen over zijn geld of bezittingen.

Toestemming voor faillissementsaanvraag

Voor het aanvragen van een faillissement heeft de invorderingsambtenaar toestemming van het college van B&W nodig.

Toestemming is ook vereist als de invorderingsambtenaar aan een schuldeiser bepaalde inlichtingen over openstaande belastingaanslagen geeft, dat deze gebruikt kunnen worden als steunvordering bij het aanvragen van faillissement door die schuldeiser.

Gevolgen faillissement

• -

  de invorderingsambtenaar schort alle invorderingsmaatregelen op;

• -

  gelegde beslagen komen te vervallen;

• -

  de invorderingsambtenaar meldt alle openstaande vorderingen bij de curator aan.

Als een onderneming geen activiteiten meer uitvoert en het duidelijk is dat er geen geld of andere inkomsten zijn of komen, dan wordt er meestal gekozen om de onderneming te laten beëindigen (ontbinden) via de Kamer van Koophandel.

Einde faillissement

Na beëindiging van het faillissement van een natuurlijk persoon (mens) wordt de invordering niet meer opgestart. Dit gebeurt alleen als belastingschuldige binnen vijf jaar na het faillissement meer verdient dan het gemiddelde inkomen in Nederland, of als hij of zij bezittingen heeft die veel waard zijn.

4.18 Buitengerechtelijk akkoord

Een belastingschuldige die verwacht dat hij zijn belastingschulden niet volledig kan voldoen en een faillissement wil voorkomen, kan de invorderingsambtenaar vragen in te stemmen met een buitengerechtelijk akkoord. De invorderingsambtenaar gaat in principe altijd akkoord met het saneringsvoorstel.

Daarbij zijn de volgende voorwaarden van toepassing:

• -

  alle schuldeisers moeten mee doen;

• -

  alle schuldeisers krijgen hetzelfde percentage;

• -

  het aangeboden bedrag moet in een keer worden betaald;

• -

  de onderneming moet (na de sanering) levensvatbaar zijn en aan haar lopende verplichtingen kunnen voldoen.

Gevolgen buitengerechtelijk akkoord:

• -

  het aangeboden bedrag moet in een keer worden betaald;

• -

  de invorderingsambtenaar verleent kwijtschelding voor het deel dat niet betaald is;

• -

  nieuwe belastingaanslagen moeten op tijd worden betaald.

4.19 Wettelijk breed moratorium (incassopauze)

Als de invorderingsambtenaar een verzoek krijgt op grond van artikel 5 van de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening, wordt de invordering voor maximaal 6 maanden stopgezet.

Gevolgen breed moratorium:

• -

  een gelegd beslag door de belastingdeurwaarder vervalt niet. Het beslag wordt alleen tijdelijk opgeschort;

• -

  teruggaven worden niet verrekend;

• -

  een lopende betalingsregeling, wordt tijdelijk opgeschort.

De invorderingsambtenaar heeft verschillende mogelijkheden om de belastingschuld te innen. In dit hoofdstuk worden een aantal van die mogelijkheden toegelicht.

5.1 Versnelde dwanginvordering (artikelen 10 en 15 IW)

Als één van de situaties zoals beschreven in artikel 10 IW zich voordoet, dan kan de invorderingsambtenaar met versnelde invordering de belastingaanslag direct en voor het volledige bedrag opeisen. De betalingstermijn(en) op de aanslag is/zijn dan niet meer van toepassing.

Artikel 15 IW vormt samen met art 10 IW de versnelde dwanginvorderingsprocedure. Dit artikel maakt het mogelijk om voor de belastingschuld zonder voorafgaande aanmaning direct beslag te leggen.

De invorderingsambtenaar zal de belastingschuldige altijd informeren op grond van welke feiten en omstandigheden hij tot versnelde invordering overgaat.

5.2 Verrekenen (art. 24 IW)

Op grond dit artikel kan de invorderingsambtenaar aan een belastingschuldige uit te betalen bedragen verrekenen met van deze belastingschuldige te innen bedragen. De verrekening kan al plaats vinden met te betalen aanslagen waarvan de betalingstermijn nog niet is verstreken (dus voordat de vordering opeisbaar is). De invorderingsambtenaar bepaalt of, al dan niet tot verrekening wordt overgegaan.

De invorderingsambtenaar maakt de verrekening bekend aan de belastingschuldige met een beschikking (brief).

5.3 Invorderingsrente (art. 28 IW)

Vergoeden

De invorderingsambtenaar vergoedt invorderingsrente als hij meer dan zes weken te laat is met het uitbetalen van een belastingteruggaaf. En in de situatie dat de belastingschuldige een bezwaarschrift heeft ingediend en na een verzoek daartoe geen uitstel van betaling heeft gekregen en vervolgens in het gelijk wordt gesteld.

Rente in rekening brengen

De gemeente berekent niet actief invorderingsrente als de belastingschuldige te laat is met het betalen van zijn belastingaanslag. De gemeente verklaart hoofdstuk III van de ministeriële regeling ‘Uitvoeringsregeling invorderingswet 1990’ van toepassing op het fiscale invorderingsbeleid met uitzondering van de in artikel 33 opgenomen rentedrempel.

De gemeente hanteert een rentedrempel van € 500,- per betaling.

5.4 Aansprakelijk voor belastingschuld van een ander (art. 32 tot en met 57a IW)

De belastingschuldige is zelf verantwoordelijk voor het betalen van zijn eigen belastingschuld.

Daarnaast kan iemand anders, een derde , aansprakelijk worden gesteld voor de schuld van de belastingschuldige.

Deze derde kan pas door de invorderingsambtenaar aansprakelijk worden gesteld voor de belastingschuld van een ander nadat de belastingschuldige ‘in gebreke is’ gesteld.

De invorderingsambtenaar gaat niet direct tot aansprakelijkstelling over, maar probeert eerst om de belastingschuld bij de belastingschuldige in te vorderen.

Twee soorten bepalingen

Bij het aansprakelijk stellen kan de invorderingsambtenaar van twee soorten bepalingen gebruik maken:

• -

  De fiscale aansprakelijkheidsbepalingen. De invorderingsambtenaar maakt dan gebruik van de Invorderingswet 1990.

• -

  De civiele aansprakelijkheidsbepalingen. In dit geval maakt de invorderingsambtenaar gebruik van het Burgerlijk Wetboek (BW).

De invorderingsambtenaar bepaalt wie en op grond van welke wettelijke bepaling hij aansprakelijk stelt om de belastingschuld te kunnen invorderen.

Kosten

Ook aansprakelijkgestelden kunnen te maken krijgen met kosten die ontstaan door invorderingsmaatregelen. De regels die gelden voor een belastingschuldige gelden ook voor een aansprakelijkgestelde.

5.5 Informatieverplichtingen(art. 58, 60, 61, 63 en 63a IW)

Tijdens het invorderen kan het nodig zijn dat de invorderingsambtenaar bepaalde gegevens van een belastingschuldige en diens echtgeno(o)t(e) of een aansprakelijkgestelde nodig heeft. Zij zijn verplicht deze gegevens te verstrekken.

Geen of onjuiste en/of onvolledige gegevens

Als de invorderingsambtenaar gegevens heeft verkregen die niet concreet of voor meerdere uitleg vatbaar zijn, dan vraagt hij de gegevens opnieuw op.

Als de gegevens ook na herhaling niet aan de gestelde eisen voldoen kan de invorderingsambtenaar overwegen om een bestuurlijke boete op te leggen of in het uiterste geval een civiele procedure op te starten.

6.1 Uitleg van afkortingen

6.2 Uitleg van begrippen

Met “factuur”, “nota” of “andere schriftuur” wordt de door de gemeente Aa en Hunze in rekening gebrachte dienst dan wel het product bedoeld.

Met “debiteur” is de persoon die moet betalen, kan ook zijn/haar wettelijke vertegenwoordiger of de aansprakelijkgestelde worden bedoeld.

Verzending”: voor verzending van de invorderingsbescheiden wordt gebruik gemaakt van de diensten van een postbezorgingsbedrijf, tenzij de wet anders voorschrijft. Hiermee ligt de bewijslast, bij geen (volledige) ontvangst van het invorderingsbescheiden, altijd bij de debiteur. Facturen worden ook per mail verzonden indien de debiteur hiervoor schriftelijk toestemming heeft gegeven.

6.3 De basis voor privaatrechtelijke vorderingen

Om een bedrag te kunnen innen, moet er een "verbintenis" zijn waarbij iemand verplicht is om dat geld aan de gemeente te betalen. Deze verplichting kan ontstaan uit de wet of een overeenkomst. Voor de gemeente betekent dit dat privaatrechtelijke vorderingen (verplichtingen) vooral ontstaan door:

• 1.

  Een overeenkomst (bijvoorbeeld: het huren van een sporthal);

• 2.

  Een onrechtmatige daad (bijvoorbeeld: het verhalen van schade).

Dit zijn de basisredenen voor een vordering die de gemeente heeft op een debiteur. Zonder zo'n basis is er geen recht om het geld in te vorderen. Voor vorderingen die niet worden betaald, ondanks herinneringen of aanmaningen, of die betwist worden, is het van groot belang om te weten hoe de vordering is ontstaan. Elke basis heeft namelijk andere voorwaarden voor het tot stand komen van de vordering.

Vaak zijn juridische conflicten, zoals incasso-kwesties, niet zo moeilijk door de rechtsvragen zelf, maar door verschillen van mening tussen de betrokkenen over de feiten of gebeurtenissen die hebben plaatsgevonden, of over de gemaakte afspraken.

Voor het innen van een vordering is het daarom heel belangrijk dat de aard van de vordering goed omschreven is, en dat de debiteur met de juiste naam en adres wordt vermeld.

6.4 Invordering van privaatrechtelijke vorderingen

Voor privaatrechtelijke vorderingen gelden het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering en het Burgerlijk Wetboek (BW) als wettelijk kader. Dit betekent dat de gemeente geen bijzondere rechten heeft in het invorderingsproces.

Een belangrijk gevolg hiervan is dat de gemeente geen recht van parate executie heeft, maar gebruik zal moeten maken van gerechtsdeurwaarders en gerechtelijke vonnissen.

Naast de wetgeving die specifiek gaat over het innen van vorderingen moet de gemeente ook rekening houden met de Algemene wet bestuursrecht. De invorderingsambtenaar moet de algemene beginselen van behoorlijk bestuur in acht te nemen, ook als sprake is van privaatrechtelijke handelingen (beslag, executoriaal verkoop en dergelijke).

6.5 Het invorderingsproces

Algemeen

Alle vorderingen worden geregistreerd in het financiële systeem. De debiteur wordt geacht de vordering binnen de aangegeven betalingstermijn te betalen. Als de betaling uitblijft wordt het invorderingsproces opgestart.

6.6 Stap 1 Bekendmaking factuur

De datum op de factuur geldt als de datum waarop de factuur is vastgesteld. De betalingstermijn wordt op de factuur vermeld. De debiteur moet de factuur uiterlijk op die datum betalen.

Facturen van een debiteur die failliet is verklaard of onder de Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen valt, worden ter verificatie bij de curator respectievelijk de bewindvoerder aangemeld.

Als een debiteur is overleden, wordt de factuur naar de executeur, de bewindvoerder over de nalatenschap of de erfgenamen gestuurd.

Facturen voor een minderjarige debiteur worden naar de wettelijke vertegenwoordiger gestuurd, als bekend is dat het versturen naar de debiteur zelf al eerder problemen heeft opgeleverd.

Factuur retour ontvangen

Van een retour ontvangen factuur wordt de naam, het adres en de woonplaats gecontroleerd en wordt de factuur, indien nodig, opnieuw verzonden.

6.7 Stap 2 1e herinnering

Als de betalingstermijn voorbij is zonder betaling, wordt een kosteloze herinnering gestuurd. Hierin wordt gevraagd om het openstaande bedrag binnen 14 dagen te betalen.

6.8 Stap 3 2e herinnering

Als de betaling uitblijft na de eerste herinnering, wordt er een tweede herinnering gestuurd. In deze herinnering wordt de debiteur voor de laatste keer gevraagd te betalen. Er wordt ook aangegeven dat, bij uitblijven van betaling, de invordering verder gaat, wat extra kosten met zich meebrengt.

6.9 Stap 4 Laatste waarschuwing

Als de tweede herinnering niet leidt tot betaling, krijgt de debiteur een aanmaning met een betalingstermijn van 14 dagen. Hierin wordt, overeenkomstig artikel 6:96 lid 6 BW (14 dagenbrief), vermeld dat het totaal te betalen bedrag wordt verhoogd met buitengerechtelijke incassokosten op de voet van de Wet normering en buitengerechtelijke incassokosten en het bijbehorende Besluit Vergoeding voor Buitengerechtelijke Incassokosten (Wet incassokosten; WIK).

Ook wordt aangegeven dat de gemeente naar de rechter kan stappen als de betaling uitblijft en dat er wettelijke rente in rekening kan worden gebracht.

6.10 Stap 5 Contact

Als de aanmaning niet tot betaling leidt, probeert de gemeente contact op te nemen met de debiteur (telefonisch of per e-mail) om een gerechtelijke procedure te voorkomen.

6.11 Stap 6 Inschakelen van een gerechtsdeurwaarder

Als de betaling na de laatste waarschuwing nog steeds uitblijft, wordt de vordering overgedragen aan een gerechtsdeurwaarder.

De gerechtsdeurwaarder is onafhankelijk en ook al wordt hij door de gemeente ingeschakeld, hij heeft oog voor de belangen van zowel debiteur als de gemeente. De gerechtsdeurwaarder probeert zelf de vordering te innen.

Hij benadert de debiteur met zachte hand, maar wel indringend. Hij doet dit op een persoonlijke manier. Door zijn vakinhoudelijke kennis kan de gerechtsdeurwaarder de debiteur inlichten over zijn verplichtingen en rechten. Door de gerichte benadering van de gerechtsdeurwaarder zijn verdere juridische stappen vaak niet nodig.

6.12 Stap 7 Gerechtelijke procedure

Als de minnelijke incasso niet werkt, kan de gemeente ervoor kiezen om een gerechtelijke procedure te starten. Dit kan bestaan uit dagvaarden, beslag leggen en executoriale verkoop, en wordt uitgevoerd door de gerechtsdeurwaarder. Het proces begint met een dagvaarding en, als de rechter een vonnis uitspreekt, wordt het vonnis aan de debiteur bezorgd. Als de debiteur niet betaalt, kan de gerechtsdeurwaarder beslag leggen op bijvoorbeeld loon of andere bezittingen.

6.13 Verhaal van invorderingskosten en rente

De kosten van invordering worden zoveel mogelijk worden verhaald op de debiteur. De hoogte van deze kosten worden bepaald door het Besluit tarieven ambtshandelingen gerechtsdeurwaarders.

In dit hoofdstuk worden handelingen en/of acties door debiteur toegelicht die gevolgen hebben voor het invorderingsproces.

7.1 Betaling

Voor de toerekening van betalingen gelden de volgende richtlijnen:

• -

  Als tijdstip van betaling geldt de datum van bijschrijving op de rekening van de gemeente (of bij het incassobureau) dan wel de ontvangstdatum in geval van een kasbetaling.

• -

  De betalingen, waarvan de bestemming is aangegeven, worden afgeboekt in overeenstemming met de bedoeling van de betaler.

• -

  Een ongerichte betaling, waartoe geen bestemming is aangegeven, wordt afgeboekt op de oudste openstaande vordering(en).

• -

  Een teveelbetaling wordt aangemerkt en behandeld als een ongerichte betaling.

• -

  De debiteur wordt niet schriftelijk op de hoogte gebracht van een afboeking van een betaling.

• -

  Van een eventuele verrekening tussen privaatrechtelijke vorderingen wordt de debiteur schriftelijk op de hoogte gesteld.

7.2 Terugbetaling

Indien een betaling volgt zonder dat er vorderingen open staan zal het bedrag teruggestort worden op hetzelfde rekeningnummer als waarvan de betaling is verricht.

7.3 Betalingsregelingen

De debiteur kan voor de factuur een betalingsregeling aanvragen. Betalingsregelingen worden altijd schriftelijk afgesproken/bevestigd.

De betalingsregeling kan maximaal 12 maandelijkse termijnen bestrijken. In uitzonderlijke gevallen kan hiervan worden afgeweken.

Een betalingsregeling kan slechts 1 keer worden afgesproken, als de afgesproken betalingsregeling niet wordt nagekomen of om een andere reden wordt beëindigd wordt er geen nieuwe betalingsregeling meer afgesproken.

7.4 Kwijtschelding

De privaatrechtelijke vorderingen zijn uitgesloten van kwijtschelding.