Verordening Maatschappelijk Ondersteuning West Maas en Waal 2025

Artikel 1. Begripsbepalingen

• 1.

  In deze verordening wordt verstaan onder:

• a.

  Aanbieder: rechtspersoon of natuurlijk persoon die jegens het college gehouden is een algemene voorziening of een maatwerkvoorziening te leveren op basis van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015;

• b.

  Aanvraag: een verzoek van een inwoner (belanghebbende) aan het college om een besluit te nemen;

• c.

  algemene voorziening, ook wel overige voorzieningen genoemd: aanbod van diensten of activiteiten dat, zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers, toegankelijk is en dat is gericht op maatschappelijke ondersteuning;

• d.

  algemeen gebruikelijke voorziening: voorziening die:

• *

  niet speciaal is bedoeld voor mensen met een beperking en die algemeen verkrijgbaar is,

• *

  niet of niet veel duurder is dan vergelijkbare producten, diensten, activiteiten of andere maatregelen,

• *

  een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de inwoner in staat is tot zelfredzaamheid of participatie, en

• *

  Volgens de CRvB het geval als de voorziening gangbaar is onder de gehele bevolking en wanneer het bekostigd kan zijn uit het minimum inkomen;

• e.

  andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de Wmo 2015, bijvoorbeeld de Zorgverzekeringswet en de Wet langdurige zorg; een andere voorziening is in beginsel voorliggend op een Wmo-voorziening;

• f.

  begeleiding: dienstverlening in de vorm van individuele begeleiding of groepsbegeleiding/dagbesteding;

• g.

  bijdrage: bijdrage als bedoeld in de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de Wet maatschappelijke ondersteuning;

• h.

  college: college van Burgemeester en Wethouders van de gemeente West Maas en Waal;

• i.

  gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaardbare opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van inwonende ouders, kinderen, echtgenoten en andere huisgenoten rekening houdend met hun eigen mogelijkheden, zelfredzaamheid en het probleemoplossend vermogen zoals bedoeld in de Wmo;

• j.

  hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de inwoner zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft of zal hebben en op welk adres hij in de basisregistratie Personen ingeschreven staan of zal staan (indien de inwoner in de Basisregistratie Personen met een postadres ingeschreven staat, gaat het om het feitelijk woonadres);

• k.

  ingezetene: inwoner die een hoofdverblijf heeft in de gemeente West Maas en Waal;

• l.

  inwoner: een ingezetene van de gemeente West Maas en Waal die ingeschreven staat in de Basisregistratie Personen (BRP). Daarnaast in deze verordening een persoon die gebruik maakt van een algemene voorziening of aan wie een maatwerkvoorziening of persoonsgeboden budget is verstrekt of door of namens wie een hulpvraag is gedaan. In deze verordening kan dat zijn een: persoon vallend onder de Wmo;

• m.

  maatwerkvoorziening: een op de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van een persoon afgestemd geheel van diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen zoals opgenomen in de Wmo:

• I.

  Ten behoeve van zelfredzaamheid, daaronder begrepen kortdurend verblijf in een instelling ter ontlasting van de mantelzorger, het daarvoor noodzakelijke vervoer, alsmede hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen,

• II.

  Ten behoeve van participatie, daaronder begrepen het daarvoor noodzakelijke vervoer, alsmede hulpmiddelen en andere maatregelen,

• III.

  Ten behoeve van beschermd wonen en opvang; voor de van toepassing zijnde bepalingen betreffende beschermd wonen en maatschappelijke opvang wordt verwezen naar de bepalingen betreffende beschermd wonen en maatschappelijke opvang in de geldende Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp van de gemeente Nijmegen. Deze bepalingen zijn van toepassing op de uitvoering van beschermd wonen en maatschappelijke opvang in de gemeente West Maas en Waal.

• n.

  melding: kenbaar maken van de ondersteuningsvraag aan het college als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de Wmo 2015;

• o.

  nadere regels: algemeen verbindende voorschriften ter uitwerking van onderdelen van de verordening;

• p.

  ondersteuningsvraag of hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de Wmo 2015;

• q.

  onderzoek: Onderzoek zoals bedoeld in artikel 2.3.2 van de Wmo naar een ondersteuningsvraag of hulpvraag;

• r.

  persoonlijk ondersteuningsplan: een plan waarin de inwoner de omstandigheden, bedoeld in artikel 2.3.2 lid 4 Wmo 2015 onderdelen a tot en met g van de wet, beschrijft en aangeeft welke maatschappelijke ondersteuning naar zijn mening het meest is aangewezen;

• s.

  persoonsgebonden budget (pgb): persoonsgeboden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo, zijnde een door het college verstrekt budget aan de inwoner, dat hem in staat stelt de hulp die tot de individuele voorziening behoort van derden te betrekken;

• t.

  tarief en kostprijs: het bedrag dat de gemeente aan een aanbieder moet betalen voor de verstrekking van een voorziening in natura;

• u.

  uitvoeringsbesluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015;

• v.

  voorliggende voorziening: algemene voorziening of andere voorziening waarmee aan de hulpvraag wordt tegemoetgekomen die voorliggend is op een maatwerkvoorziening;

• w.

  wet: Wet maatschappelijk ondersteuning (Wmo) 2015;

• a.

  zzp-er: een ondernemer die geen personeel in dienst heeft, waarbij voor de vaststelling of er sprake is van een ondernemer de volgende criteria gelden:

• *

  zelfstandigheid bij de inrichting van de eigen werkzaamheden en het uitvoeren daarvan;

• *

  het voor eigen rekening en risico verrichten van werkzaamheden;

• *

  het gericht zijn op en het perspectief hebben van het maken van winst;

• *

  bekendmaking van het ondernemerschap;

• *

  het streven naar meerdere opdrachtgevers.

• 2.

  Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en niet anders worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet (Wmo), het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 en de Algemene wet bestuursrecht (Awb).

Artikel 2. Vormen van maatschappelijke ondersteuning

• 1.

  De gemeente stelt bepaalde vormen van dienstverlening beschikbaar, waarbij onderscheid wordt gemaakt tussen algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen. Algemene voorzieningen zijn voor elke inwoner vrij toegankelijk, dat wil zeggen dat hier geen indicatie of verwijzing door een professional nodig is. Voor een maatwerkvoorziening stelt het college criteria voor de toegang (zie hoofdstuk 3);

• 2.

  De volgende vormen van algemene voorzieningen zijn in ieder geval beschikbaar:

• a.

  Welzijnswerk/sociaal cultureel werk;

• b.

  Algemeen maatschappelijke werk;

• c.

  Onafhankelijke cliëntondersteuning;

• 3.

  De volgende vormen van maatwerkvoorzieningen zijn onder andere beschikbaar:

• a.

  Dagbesteding, kortdurend verblijf inclusief vervoer;

• b.

  Begeleiding;

• c.

  Huishoudelijke hulp;

• d.

  Logeeropvang;

• e.

  Vervoersvoorzieningen;

• f.

  Hulpmiddelen inclusief herverstrekkingen, service en onderhoud;

• g.

  Woningaanpassingen, inclusief verhuiskostenvergoeding en tijdelijke huisvesting (niet) zelfstandig;

• 4.

  Het college draagt zorg voor een begrijpelijke communicatie naar inwoners welke algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen beschikbaar zijn en hoe de toegang tot deze voorzieningen geregeld is.

• 5.

  Het aanbod in dit artikel, is niet uitputtend en is aan verandering onderhevig. Verschuivingen van maatwerkvoorzieningen naar algemene voorzieningen of voorliggende voorzieningen is mogelijk.

• 6.

  In gevallen van een maatwerkvoorziening waarin deze verordening niet voorziet, beslist het college.

Artikel 3. Toegang maatschappelijke ondersteuning

• 1.

  Een hulpvraag kan door of namens de inwoner bij het college worden gemeld;

• 2.

  Het college bevestigt de ontvangst van de melding schriftelijk en voert een onderzoek uit, op basis van het zorgvuldigheidsbeginsel en conform de vereisten uit artikel 2.3.2 lid 4 van de wet, naar de aanvraag.

• 3.

  Het college bepaalt met inachtneming van artikel 2.3.1 tot en met 2.3.5 van de Wmo bij nadere regeling, op welke wijze in samenspraak met de inwoner wordt vastgesteld of de inwoner voor een maatwerkvoorziening voor zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen of opvang in aanmerking komt.

• 4.

  Het college informeert de inwoner over de mogelijkheid tot het indienen van een persoonlijk ondersteuningsplan en stelt hem gedurende zeven dagen na de melding in de gelegenheid het plan te overhandigen.

• 5.

  Het college betrekt het persoonlijk ondersteuningsplan bij het onderzoek als bedoeld in artikel 5 van deze verordening.

• 6.

  In spoedeisende gevallen als bedoeld in artikel 2.3.3 van de wet treft het college na de melding zo spoedig mogelijk een tijdelijke maatwerkvoorziening in afwachting van de uitkomst van het onderzoek als bedoeld in artikel 5.

Artikel 4. Cliëntondersteuning

• 1.

  Het college zorgt ervoor dat ingezetenen een beroep kunnen doen op kosteloze en onafhankelijke cliëntondersteuning, waarbij het belang van de inwoner uitgangspunt is.

• 2.

  Het college wijst de inwoner en zijn mantelzorger vóór het onderzoek, bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de Wmo 2015, op de mogelijkheid gebruik te maken van gratis cliëntondersteuning.

Artikel 5. Onderzoek

• 1.

  Het college voert op basis van de melding zo spoedig mogelijk doch uiterlijk binnen zes weken een onderzoek uit ter verheldering van de hulpvraag.

• 2.

  Het onderzoek moet in ieder geval de volgende punten vaststellen:

• *

  Duiding van de precieze hulpvraag;

• *

  Wat de beperkingen in de zelfredzaamheid en participatie zijn;

• *

  De aard en omvang van de door het college te organiseren noodzakelijke maatschappelijke ondersteuning;

• *

  De mogelijkheden tot de inzet van eigen kracht, gebruikelijke hulp, mantelzorg, hulp uit het sociale netwerk en algemene voorzieningen;

• *

  Of er voor het college nog iets te compenseren overblijft.

• 3.

  In de nadere regels kan nader worden uitgewerkt waar het onderzoek aan moet voldoen.

• 4.

  Tijdens het onderzoek wordt aan de inwoner in begrijpelijke bewoordingen medegedeeld welke mogelijkheden bestaan om te kiezen voor een pgb en wat de gevolgen van die keuze zijn.

• 5.

  Het college informeert de inwoner over de mogelijkheid om een aanvraag als bedoeld in artikel 6 in te dienen.

• 6.

  Als de situatie van de inwoner bij het college voldoende bekend is, kan het onderzoek in overleg met de inwoner worden beperkt tot de onderdelen die volgens het college en de inwoner of zijn vertegenwoordiger van belang zijn in relatie tot de melding.

• 7.

  Als dit nodig is voor het onderzoek, kan het college de inwoner, zijn mantelzorger of bij gebruikelijke hulp zijn huisgenoten oproepen voor een gesprek of een onderzoek door een daartoe aangewezen deskundige.

• 8.

  Als dit nodig is voor het onderzoek, kan het college een door hem daartoe aangewezen adviesinstantie om advies vragen.

Artikel 6. Aanvraag maatwerkvoorziening

• 1.

  Een aanvraag voor een maatwerkvoorziening wordt door of namens een inwoner schriftelijk ingediend bij het college.

• 2.

  De aanvragen worden behandeld volgens artikel 2.3.5 van de Wmo.

• 3.

  Een aanvraag wordt ingediend door middel van een door het college vastgesteld persoonlijk ondersteuningsplan (POP).

• 4.

  De maatwerkvoorziening wordt slechts verstrekt indien deze gezien de beperkingen van de inwoner, veilig voor hemzelf en zijn omgeving is, geen gezondheidsrisico’s met zich meebrengt en niet anti-revaliderend werkt.

Artikel 6a. Beslissingen met terugwerkende kracht

• 1.

  De inwoner komt niet in aanmerking voor een voorziening als de inwoner:

• a.

  De gevraagde voorziening voor de melding heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij er sprake is van een acute noodsituatie waardoor het voor de cliënt dringend noodzakelijk was de voorziening te treffen.

• b.

  De gevraagde voorziening na de melding en vóór de datum van besluit heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft gegeven of de noodzaak en passendheid van de voorziening en de gemaakte kosten achteraf nog kan worden vastgesteld.

• 2.

  Terugwerkende kracht kan worden verleend tot maximaal drie maanden vóór de datum van aanvraag, tenzij sprake is van omstandigheden die een langere periode rechtvaardigen.

• 3.

  Alle beslissingen over het toekennen van een maatwerkvoorziening met terugwerkende kracht wordt gemotiveerd in het besluit, waarbij specifiek wordt ingegaan op de bijzondere omstandigheden van het geval.

Artikel 7. Criteria voor een maatwerkvoorziening

• 1.

  Een inwoner komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de beperkingen in zijn zelfredzaamheid of participatie, als de inwoner de beperkingen niet kan verminderen of wegnemen door gebruikt te maken van:

• a.

  eigen kracht, en/of

• b.

  gebruikelijke hulp, en/of

• c.

  mantelzorg, en/of

• d.

  hulp van ander personen uit het sociale netwerk, en/of

• e.

  algemeen gebruikelijke voorzieningen, en/of

• f.

  algemene voorzieningen, en/of

• g.

  andere voorzieningen.

• 2.

  Een inwoner met psychische of psychosociale problemen en een inwoner die vanwege huiselijk geweld of om een andere reden de thuissituatie heeft verlaten, komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de problemen bij het zich handhaven in de samenleving, als de inwoner de problemen niet kan verminderen of wegnemen door gebruik te maken van:

• a.

  eigen kracht, en/of

• b.

  gebruikelijke hulp, en/of

• c.

  mantelzorg, en/of

• d.

  hulp van ander personen uit het sociale netwerk, en/of

• e.

  algemeen gebruikelijke voorzieningen, en/of

• f.

  algemene voorzieningen, en/of

• g.

  andere voorzieningen.

• 3.

  Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is ter vervanging van een eerder door het college verstrekte voorziening, wordt deze slechts verstrekt als de eerder verstrekte voorziening technisch is afgeschreven,

• a.

  tenzij de eerder verstrekte voorziening verloren is gegaan als gevolg van omstandigheden die niet aan de inwoner zijn toe te rekenen;

• b.

  tenzij de inwoner geheel of gedeeltelijk tegemoet komt in de veroorzaakte kosten; of

• c.

  als de eerder verstrekte voorziening niet langer een oplossing biedt voor de behoefte van de inwoner aan maatschappelijke ondersteuning.

• 4.

  Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopst adequate voorziening.

• 5.

  Geen aanspraak op een maatwerkvoorziening bestaat voor zover de inwoner aanspraak kan maken op een voorliggende voorziening.

• 6.

  Het college kan nadere regels stellen over de maatwerkvoorzieningen die op grond van artikel 2 lid 1 en lid 3 beschikbaar zijn.

Artikel 8. Inhoud beschikking

• 1.

  In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening wordt in ieder geval aangegeven of deze als voorziening in natura en/of als pgb wordt verstrekt en wordt tevens aangegeven hoe bezwaar tegen de beschikking kan worden gemaakt.

• 2.

  Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd:

• a.

  welke de te verstrekken voorziening is en wat het beoogde resultaat daarvan is;

• b.

  wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is;

• c.

  hoe de voorziening wordt verstrekt, en

• d.

  welke andere voorzieningen relevant (kunnen) zijn.

• 3.

  bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd:

• a.

  voor welk resultaat het pgb kan worden aangewend;

• b.

  welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb;

• c.

  wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen;

• d.

  wat de ingangsdatum en duur is van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld, en;

• e.

  de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb.

• 4.

  Als er sprake is van een te betalen bijdrage wordt de inwoner daarover in de beschikking geïnformeerd.

Artikel 9. Regels voor een persoonsgebonden budget (pgb)

• 1.

  Het college verstrekt een pgb in overeenstemming met artikel 2.3.6 van de Wmo.

• 2.

  Onverminderd artikel 2.3.6 tweede en vijfde lid van de Wmo verstrekt het college geen pgb voor zover de aanvraag betrekking heeft op kosten die de belanghebbende voorafgaand aan de indiening van de aanvraag heeft gemaakt en niet meer is na te gaan of de ingekochte voorziening noodzakelijk was.

• 3.

  Uit het pgb mag niet betaald worden:

• a.

  eigen bijdrage;

• b.

  bemiddelingskosten;

• c.

  loon aan mensen voor het geven van gebruikelijke hulp;

• d.

  uurloon van de zorgverlener die gemaakt zijn voor of na de indicatieperiode;

• e.

  kosten voor belangenbehartigers of tussenpersonen;

• f.

  administratiekosten zoals voor acceptgiro’s;

• g.

  andere zaken waardoor de gestelde doelen niet worden behaald.

• 4.

  Het college kan besluiten geen pgb te verstrekken in de volgende situaties:

• a.

  als de inwoner niet voldoet aan de daarvoor gestelde voorwaarden zoals beschreven in de nadere regels;

• b.

  wanneer de beoogde pgb-vertegenwoordiger dezelfde persoon is als de beoogde hulpverlener, tenzij het college daar schriftelijk toestemming voor heeft gegeven.

Artikel 10. Hoogte van een pgb

• 1.

  De hoogte van het pgb:

• a.

  wordt vastgesteld aan de hand van een door de inwoner opgesteld plan over hoe hij het pgb gaat besteden;

• b.

  wordt berekend op basis van een prijs of tarief waarmee redelijkerwijs is verzekerd dat het pgb toereikend is om veilige, doeltreffende en kwalitatief goede diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot de maatwerkvoorziening behoren, van derden te betrekken, en wordt indien nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering;

• c.

  bedraagt niet meer dat de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst adequate in de gemeente beschikbare maatwerkvoorziening in natura;

• d.

  is het bedrag van de kosten volgens de door het college geaccepteerde offerte en als het college voor de betreffende voorziening geen overeenkomst heeft gesloten, en;

• e.

  Wordt voor dienstverlening jaarlijks geïndexeerd aan de hand van de contractueel overeengekomen index voor de betreffende zorg in natura.

• 2.

  De hoogte van een pgb voor dienstverlening wordt bepaald op basis van de dienstverlening die anders als zorg in natura zou zijn geleverd en bedraagt voor de inzet van dienstverlening, uitgevoerd door personen die formele hulp en ondersteuning bieden, met uitzondering van bloed- of aanverwanten in de 1ste of 2de graad van de inwoner:

• I.

  Werkzaam zijn bij een instelling die ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden is ingeschreven in het Handelregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en die beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken;

• II.

  Werken als Zelfstandige zonder personeel en ingeschreven staan in het handelsregister (conform artikel 5 handelsregisterwet 2007) en die beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken.

De aanbieders die vallen onder I ontvangen maximaal 100% van het laagste tarief per uur of resultaat van een door gemeente gecontracteerde aanbieder voor zorg in natura die een vergelijkbare vorm van dienstverlening biedt. Dit tenzij op basis van het PGB-plan van de inwoner passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht.

De aanbieders die vallen onder II ontvangen maximaal 90% van het laagste tarief per uur of resultaat van een door gemeente gecontracteerde aanbieder die een vergelijkbare vorm van dienstverlening biedt. Dit tenzij op basis van het PGB-plan van de inwoner passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht.

• 3.

  Als de ondersteuning wordt verleend door een andere persoon dan beschreven in lid 2 is sprake van informele hulp.

• 4.

  Bij het vaststellen van het bedrag voor een pgb voor de inhuur van iemand uit het sociale netwerk wordt uitgegaan van de volgende tarieven:

• I.

  Bij huishoudelijke hulp: het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij de hulp bij het huishouden van de voor de betreffende periode geldende CAO VVT (Verpleeg- en Verzorgingshuizen en Thuiszorg). Te vermeerderen met vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren.

• II.

  Bij individuele begeleiding: het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij de Functie Waardering Gezondheidszorg (FWG 30) van de voor de betreffende periode geldende CAO VVT (Verpleeg- en Verzorgingshuizen en Thuiszorg). Te vermeerderen met vakantietoeslag en de tegenwaarde van verlofuren.

• 5.

  Als het op basis van lid 1, lid 2 en lid 4 vastgestelde pgb in een individueel geval onvoldoende is om de aangewezen voorziening te kunnen inkopen, wordt het tarief zodanig aangepast dat de ondersteuning hiermee bij tenminste één aanbieder kan worden ingekocht.

Artikel 11. Collectief vraagafhankelijk vervoer

• 1.

  Een inwoner, van 18 jaar of ouder, die op grond van beperkingen voor het zich lokaal verplaatsen per vervoermiddel gebruik wil maken van aanvullend sociaal recreatief vervoer kan een Wmo-pas aanvragen bij de gemeente.

• 2.

  Bij de te verstrekken vervoersvoorziening wordt rekening gehouden met de verplaatsingen tot een maximum aantal kilometers per jaar. Dit kilometeraantal wordt vastgesteld door het college in de nadere regels.

• 3.

  Als een inwoner in de loop van het kalenderjaar ondersteuning in de vorm van een Wmo-pas wordt toegekend dan wordt de omvang van het jaarbudget (het aantal kilometers) evenredig bepaald.

• 4.

  Het collectief vervoer wordt uitgezonderd van de maandelijkse eigen bijdrage. Een inwoner is een vergoeding verschuldigd voor de kosten van het gebruik van het collectief vervoer.

• 5.

  De hoogte van de bijdrage voor de maatwerkvoorziening voor collectief vervoer is gelijk aan een opstaptarief en het gecontracteerde Wmo-tarief. De tarieven voor de bijdrage per rit zijn terug te vinden op de website van de vervoerder.

• 6.

  Het college kan (individuele en tijdelijke) puntbestemmingen aanwijzen.

• 7.

  Mocht de inwoner in plaats van de inzet van het collectief vraagafhankelijk vervoer een pgb ontvangen is deze gelijk aan de onbelaste kilometervergoeding zoals de Belastingdienst hanteert voor woon-werkverkeer.

Artikel 12. Regels voor een financiële tegemoetkoming

• 1.

  Een inwoner komt in aanmerking voor een financiële tegemoetkoming als dit een passende bijdrage levert aan de zelfredzaamheid en participatie.

• 2.

  De financiële tegemoetkoming is van toepassing op:

• a.

  De kosten van verhuizen en herinrichting. De hoogte is gebaseerd op marktonderzoek naar de kosten voor verhuizing en de meest recente Nibud-prijzengids voor stoffering. Het college legt de hoogte vast in het besluit;

• b.

  Een tegemoetkoming voor een sportrolstoel of een sportvoorziening. De hoogte is gebaseerd op het Besluit maatschappelijke ondersteuning 2015 (exclusief artikel 19) op basis van indexering met afronding.

• c.

  Een vervoerskostenvergoeding voor vervoer per eigen auto. De hoogte van de vervoerskostenvergoeding wordt nader vastgesteld door het college. De hoogte van de financiële tegemoetkoming wordt door het college gebaseerd op de autokosten volgens de meest recente Nibud-prijzengids (variabele kosten miniklasse) waarbij het uitgangspunt geldt dat een cliënt met behulp van de vergoeding 2500 kilometer per kalenderjaar binnen de eigen leef- en woonomgeving kan reizen.

• 3.

  De financiële tegemoetkoming is een forfaitair bedrag en is in ieder geval bij benadering kostendekkend.

Artikel 13. Bijdrage in kosten voor maatwerkvoorzieningen

• 1.

  Een inwoner is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura of een pgb zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt.

• 2.

  Als een maatwerkvoorziening of pgb wordt verstrekt voor een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner is de bijdrage in de kosten verschuldigd door:

• a.

  De onderhoudsplichtige ouders en;

• b.

  Degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een minderjarige inwoner.

Artikel 13a. Hoogte bijdrage in de kosten van algemene voorzieningen, maatwerkvoorzieningen en pgb’s

• 1.

  De hoogte van de eigen bijdrage is gelijk aan het geldende abonnementstarief per maand, tenzij overeenkomstig artikel 2.1.4a, vijfde lid, van de wet, of hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 geen of een lagere eigen bijdrage is verschuldigd.

• 2.

  De hoogte van de totale bijdrage voor een hulpmiddel een woningaanpassing en de maatwerkvoorzieningen voor vervoer (inclusief pgb voor collectief vervoer), overstijgen de kostprijs van de voorziening niet.

• 3.

  Geen eigen bijdrage is verschuldigd voor algemeen maatschappelijk werk (AMW).

• 4.

  De kostprijs van een:

• a.

  Maatwerkvoorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder en is bij verstrekking in natura gelijk aan de kosten die het college voor de desbetreffende maatwerkvoorziening zelf maakt;

• b.

  Maatwerkvoorziening in de vorm van een hulpmiddel of woningaanpassing wordt tevens bepaald door de wijze van beschikbaarstelling van de voorziening (bruikleen, huur of eigendom).

• c.

  Pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb.

• 5.

  In de gevallen, bedoeld in artikel 2.1.4b, tweede lid, van de wet, worden de bijdragen voor een maatwerkvoorziening of pgb door het CAK vastgesteld en geïnd.

• 6.

  Voor het gebruik van een algemene voorziening kan van de inwoner een bijdrage in de kosten worden gevraagd. De hoogte van de bijdrage wordt bepaald aan de hand van en tot maximaal de kostprijs van de voorziening.

• 7.

  De kostprijs van een algemene voorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder.

Artikel 14. Weigeringsgronden

• 1.

  Geen maatwerkvoorziening wordt verstrekt:

• a.

  als de voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer de inwoner rekening had gehouden met bestaande en bekende beperkingen en de te verwachten ontwikkelingen daarvan;

• b.

  als voor de problematiek die aanleiding geeft voor de noodzaak tot ondersteuning, een voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling bestaat;

• c.

  als de gevraagde voorziening al eerder aan de inwoner is verstrekt op grond van enige wettelijke bepaling en de normale afschrijvingstermijn van die voorziening nog niet verstreken is, tenzij:

• i.

  een eerder verstrekte voorziening verloren is gegaan, of

• ii.

  de inwoner geheel of gedeeltelijk tegemoetkomt in de veroorzaakte kosten.

• 2.

  Geen maatwerkvoorziening gericht op zelfredzaamheid en participatie wordt verstrekt als deze niet langdurig noodzakelijk is, met uitzondering van hulp bij huishouden of noodzakelijke kortdurende begeleiding.

• 3.

  Geen woonvoorziening wordt verstrekt:

• a.

  als de beperkingen voortkomen uit de aard van de in de woning gebruikte materialen, de slechte staat van het onderhoud of de omstandigheid dat de woning niet voldoet aan de geldende wettelijke eisen;

• b.

  als de inwoner zijn hoofdverblijf niet heeft of niet zal hebben in de woning waaraan de voorziening wordt getroffen, met uitzondering van bijzondere situaties;

• c.

  ten behoeve van woonruimten die niet geschikt zijn voor permanente bewoning. Er kan dan wel een voorziening voor verhuizing en inrichting worden verstrekt;

• d.

  ten behoeve van specifiek op personen met beperkingen en ouderen gerichte woongebouwen voor wat betreft voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten;

• e.

  als de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding was op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor de verhuizing is;

• f.

  als de inwoner niet is verhuisd naar de voor zijn beperkingen meest geschikte beschikbare woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is gegeven door het college;

• g.

  als de voorziening in het geval van nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kan worden.

Artikel 15. Verrekening

Het college kan een terug te vorderen bedrag verrekenen met betalingen op grond van de Wet, die nog uitgekeerd moeten worden, mits het college na onderzoek alle relevante belangen heeft afgewogen en de verrekeningsbevoegdheid in alle redelijkheid kan uitvoeren.

Artikel 16. Kwaliteitseisen maatschappelijke ondersteuning

• 1.

  Aanbieders zorgen voor een goede kwaliteit van voorzieningen, eisen met betrekking tot de deskundigheid van beroepskrachten daaronder begrepen, door:

• a.

  Het afstemmen van voorzieningen op de persoonlijke situatie van de inwoner;

• b.

  Het afstemmen van voorzieningen op andere vormen van zorg en ondersteuning;

• c.

  Inzet van de juiste deskundigheid;

• d.

  Erop toe te zien dat beroepskrachten tijdens hun werkzaamheden in het kader van het leveren van voorzieningen handelen in overeenstemming met de professionele standaard;

• e.

  Voor zover van toepassing erop toe te zien dat de kwaliteit van de voorzieningen en de deskundigheid van beroepskrachten tenminste voldoen aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor de in de toepasselijke sector erkende keurmerken.

• 2.

  Het college kan nadere regels stellen over verdere eisen aan de kwaliteit van voorzieningen, waaronder eisen met betrekking tot de deskundigheid van beroepskrachten.

• 3.

  Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van deze eisen door periodieke overleggen met de aanbieders, een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek, en het zo nodig in overleg met de inwoner ter plaatse controleren van de geleverde voorzieningen.

• 4.

  Het college neemt in de contracten en afspraken met aanbieders op aan welke kwaliteitseisen de maatschappelijke ondersteuning moet voldoen. Hierbij sluit het college zoveel als mogelijk aan bij artikel 3.1 van de wet en de kwaliteits- en deskundigheidseisen die in de desbetreffende branche gelden.

Artikel 17. Meldingsregeling calamiteiten en geweld

• 1.

  Het college treft een regeling voor het melden van calamiteiten en geweldsincidenten bij de verstrekking van een voorziening door een aanbieder en wijst een toezichthoudend ambtenaar aan.

• 2.

  aanbieders, natuurlijke personen en zzp’ers die een voorziening leveren op basis van de Wmo, melden iedere calamiteit en ieder geweldsincident dat zich heeft voorgedaan bij de verstrekking van een voorziening onverwijld aan de toezichthoudend ambtenaar wanneer er geen sprake is van een wettelijk toegewezen inspectie.

• 3.

  De melding aan de toezichthoudende ambtenaar dient onverwijld, maar uiterlijk binnen drie werkdagen na de calamiteit te geschieden.

• 4.

  De toezichthoudend ambtenaar, bedoeld in artikel 6.1 van de wet, zorgt ervoor dat onderzoek wordt gedaan naar de calamiteiten en geweldsincidenten en adviseert het college over het voorkomen van verdere calamiteiten en het bestrijden van geweld.

Artikel 18. Verhouding prijs en kwaliteit levering voorziening door derden

• 1.

  Ter waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering van een dienst door een derde als bedoeld in artikel 2.6.4 en 2.6.6 van de Wmo en de eisen die gesteld worden aan de kwaliteit van de dienst stelt het college vast:

• a.

  Een vaste prijs of tarief, die geldt voor een inschrijving als bedoeld in de Aanbestedingswet 2012 en het aangaan overeenkomst met derde; of

• b.

  Een reële prijs, gebaseerd op de vastgestelde kostprijselementen uit de Algemene Maatregel van Bestuur reële prijs Wmo 2015, die geldt als ondergrens voor:

• I.

  Een inschrijving en het aangaan overeenkomst met de derde; en

• II.

  De vaste prijs, bedoeld in onderdeel a.

• 2.

  Het college stelt de prijzen, bedoeld in het eerste lid, vast:

• a.

  Overeenkomstig de eisen aan de kwaliteit van die dienst, waaronder de eisen aan de deskundigheid van de beroepskracht, bedoeld in artikel 2.1.3, tweede lid, onderdeel c, van de Wmo; en

• b.

  Rekening houdend met de continuïteit in de hulpverlening, bedoeld in artikel 2.6.5, tweede lid, van de wet, tussen degenen aan wie de dienst wordt verstrekt en de betrokken hulpverleners.

• 3.

  Het college houdt in het belang van een goede prijs-kwaliteitsverhouding bij de vaststelling van de prijs of tarief die het hanteert voor door derden te leveren diensten, in ieder geval rekening met de navolgende kostprijselementen;

• a.

  De kosten van de beroepskracht;

• b.

  Redelijke overheadkosten;

• c.

  Kosten voor niet-productieve uren van de beroepskrachten als gevolg van verlof, ziekte, scholing en werkoverleg;

• d.

  Reis- en opleidingskosten;

• e.

  Indexatie van de reële prijs voor het leveren van een dienst;

• f.

  Overige kosten als gevolg van door de gemeente gestelde verplichtingen voor aanbieders waaronder rapportageverplichtingen en administratieve verplichtingen.

• 4.

  Het college kan het eerste lid, onderdeel b, buiten beschouwing laten indien bij de inschrijven aan de derde de eis wordt gesteld een prijs voor de dienst te hanteren die gebaseerd is op hetgeen gesteld is in het tweede en derde lid. Daarover legt het college verantwoording af aan de gemeenteraad.

• 5.

  Het college bepaalt met welke derde als bedoeld in het eerste lid hij een overeenkomst aangaat.

Artikel 19. Jaarlijkse waardering mantelzorgers

• 1.

  Mantelzorgers van inwoners in de gemeente kunnen door middel van een melding bij het college voor het ontvangen van een jaarlijkse blijk van waardering in aanmerking worden gebracht.

• 2.

  De vorm en waarde van de blijk van waardering en het totaal aantal blijken van waardering per jaar wordt door het college vastgesteld. Om in aanmerking te komen voor deze waardering, dient een mantelzorger:

• a.

  Ingeschreven te staan bij een mantelzorgsteunpunt; en

• b.

  Minimaal drie maanden minimaal 8 uur per week mantelzorg verlenen.

• 3.

  Het college kan met inachtneming van artikel 2.1.2 en 2.2.2 Wmo nadere regels vaststellen ter ondersteuning van mantelzorgers.

Artikel 20. Tegemoetkoming meerkosten personen met een beperking of chronische problemen

• 1.

  het college kan in overeenstemming met het beleidsplan, bedoeld in artikel 2.1.2 van de wet, op aanvraag aan personen met een beperking of chronische psychische of psychosociale problemen die daarmee verband houdende aannemelijke meerkosten hebben, een tegemoetkoming verstrekken ter ondersteuning van de zelfredzaamheid en de participatie.

• 2.

  De hoogte van de algemene tegemoetkoming in de hogere zorgkosten is gelijk aan het bedrag zoals vastgelegd in de geldende beleidsregels van het lokale minimabeleid.

• 3.

  Voorwaarden voor deze verstrekking zijn:

• a.

  Aanvrager is 18 jaar of ouder; en

• b.

  Aanvrager is inwoner van de gemeente West Maas en Waal; en

• c.

  Aanvrager heeft de Nederlandse nationaliteit of verblijft rechtmatig in Nederland; en

• d.

  Er moet bij de aanvrager sprake zijn van chronische ziekte of beperking; en

• e.

  De aanvrager heeft een inkomen lager of gelijk aan de percentages genoemd in de beleidsregels die toebehoren tot deze doelgroep; en

• f.

  De aanvrager heeft een vermogen dat niet hoger is dat het voor hem van toepassing zijne heffingsvrije vermogen, zoals opgenomen in de geldende Wet inkomstenbelasting. De waarde van de eigen woning wordt bij deze vermogensvaststelling buiten beschouwing gelaten; en

• g.

  De aanvraag wordt gedurende het lopende kalenderjaar gedaan waarbij de uiterste datum van indiening 31 december is.

• 4.

  Kinderen jonger dan 18 jaar kunnen onder de volgende voorwaarden ook in aanmerking komen voor een tegemoetkoming:

• a.

  Als de ouder van het kind jonger dan 18 jaar een inkomen en vermogen heeft zoals opgenomen in lid 3 sub e en f van dit artikel;

• b.

  Het kind is inwoner van de gemeente West Maas en Waal; en

• c.

  Het kind heeft de Nederlandse nationaliteit of verblijft rechtmatig in Nederland; en

• d.

  Er is een voorziening in het kader van de Wmo verstrekt; of

• e.

  Het kind heeft langdurige thuiszorg nodig als gevolg van een handicap of ziekte; en

• f.

  De aanvraag wordt gedurende het lopende kalenderjaar gedaan waarbij de uiterste datum van indiening 31 december is.

• 5.

  Het college bekijkt elk jaar of de hoogte van de tegemoetkoming moet worden aangepast. Die aanpassing gaat dan in per 1 januari van het jaar erna.

Artikel 21. Voorkoming en bestrijding ten onrechte ontvangen maatwerkvoorzieningen, en pgb’s en misbruik of oneigenlijk gebruik van de Wmo

• 1.

  Het college informeert inwoners of hun vertegenwoordiger in begrijpelijke bewoordingen over de rechten en plichten die aan het ontvangen van een maatwerkvoorziening of pgb zijn verbonden en over de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet.

• 2.

  Onverminderd artikel 2.3.8 van de Wmo, doet een inwoner op verzoek of onverwijld uit eigen beweging mededeling aan het college van alle feiten en omstandigheden, waarvan het redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing aangaande een maatwerkvoorziening.

• 3.

  Onverminderd artikel 2.3.10 van de Wmo kan het college een beslissing aangaande een maatwerkvoorziening herzien dan wel intrekken als het college vaststelt dat:

• a.

  De inwoner onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid;

• b.

  De inwoner niet langer op de maatwerkvoorziening of het pgb is aangewezen;

• c.

  De maatwerkvoorziening of het pgb niet meer toereikend is te achten;

• d.

  De inwoner verblijft in een instelling als bedoeld in de wet langdurige zorg of de zorgverzekeringswet;

• e.

  De inwoner niet voldoet aan de aan de maatwerkvoorziening of het pgb verbonden voorwaarden, of;

• f.

  De inwoner de maatwerkvoorziening of het pgb niet of voor een ander doel gebruikt.

• 4.

  Een beslissing tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken als blijkt dat het pgb binnen zes maanden na uitbetaling niet is aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden.

• 5.

  Als het college een beslissing op grond van het derde lid, onder a, heeft ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens door de inwoner opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het college van de inwoner en degene die daaraan opzettelijk zijn medewerking heeft verleend, geheel of gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten onrechte genoten maatwerkvoorzieningen of het ten onrechte genoten pgb.

• 6.

  Het college onderzoekt periodiek, al dan niet steekproefsgewijs, het gebruik van maatwerkvoorzieningen en pgb’s met het oog op de beoordeling van de kwaliteit en recht- en doelmatigheid daarvan.

• 7.

  Ingeval het recht op een in eigendom verstrekte voorziening is ingetrokken, kan deze voorziening worden teruggevorderd.

• 8.

  Ingeval het recht op een in bruikleen verstrekte voorziening is ingetrokken, kan deze voorziening worden teruggevorderd.

Artikel 22: opschorting betaling uit het pgb

• 1.

  het college kan de Sociale verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken te beslissen tot een gehele of gedeeltelijke opschorting van betalingen uit het pgb voor ten hoogste dertien weken als er ten aanzien van een inwoner een ernstig vermoeden is gerezen dat sprake is van een omstandigheid als bedoeld in artikel 2.3.10, eerste lid, onder a, d of e, van de wet.

• 2.

  Het college kan de Sociale verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken te beslissen tot een gehele of gedeeltelijke opschorting van betalingen uit het pgb voor de duur van de opname als sprake is van een omstandigheid als bedoeld in artikel 21, derde lid, onder d.

• 3.

  Het college stelt de pgb-houder schriftelijk op de hoogte van het verzoek op grond van het eerste en tweede lid.

Artikel 23. Klachtregeling

• 1.

  Aanbieders van voorzieningen op grond van de Wmo stellen een regeling vast voor de afhandeling van klachten van inwoners ten aanzien van de door aanbieders verstrekte voorzieningen.

• 2.

  Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van de klachtregelingen van aanbieders door periodieke overleggen met de aanbieders, en een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek.

Artikel 24. Vertrouwenspersoon

Het college zorgt ervoor dat inwoners een beroep kunnen doen op een onafhankelijke vertrouwenspersoon.

Artikel 25. Medezeggenschap bij aanbieders van maatschappelijke ondersteuning

• 1.

  Aanbieders stellen een regeling vast voor de medezeggenschap van inwoners over voorgenomen besluiten van de aanbieder welke voor de gebruikers van belang zijn ten aanzien van de volgende voorzieningen;

• a.

  Hulp bij huishouden;

• b.

  Begeleiding;

• c.

  Kortdurend verblijf;

• 2.

  Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van de medezeggenschapsregelingen van aanbieders door periodieke overleggen met de aanbieders en een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek.

Artikel 26. Betrekken van ingezetenen bij het beleid

• 1.

  Het college betrekt ingezetenen van de gemeente, waaronder in ieder geval inwoners of hun vertegenwoordigers, bij de voorbereiding van het beleid betreffende maatschappelijke ondersteuning, overeenkomstig de krachtens artikel 150 van de Gemeentewet gestelde regels met betrekking tot de wijze waarop inspraak wordt verleend.

• 2.

  Het college stelt ingezetenen vroegtijdig in de gelegenheid voorstellen voor het beleid betreffende maatschappelijke ondersteuning te doen, advies uit te brengen bij de besluitvorming over verordeningen en beleidsvoorstellen betreffende maatschappelijke ondersteuning en voorziet hen van ondersteuning om hun rol effectief te kunnen te kunnen vervullen.

Artikel 27. Evaluatie

Het door het gemeentebestuur gevoerde beleid wordt eenmaal per twee jaar geëvalueerd. Het college zendt hiertoe telkens twee jaar na de inwerkingtreding van de verordening aan de gemeenteraad een verslag over de doeltreffendheid en de effecten van de verordening in de praktijk.

Artikel 28. Nadere regels en hardheidsclausule

• 1.

  In gevallen, de uitvoering van deze verordening betreffend, waarin deze verordening niet voorziet, beslist het college.

• 2.

  Het college stelt nadere regels met betrekking tot de uitvoering van deze verordening.

• 3.

  Het college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de inwoner afwijken van de bepalingen van deze verordening indien toepassing van de verordening tot onbillijkheden van overwegende aard leidt.

Artikel 29. Intrekking oude verordening en overgangsrecht

• 1.

  De ‘Verordening Jeugdhulp en Maatschappelijke ondersteuning 2020’ wordt ingetrokken.

• 2.

  Een inwoner houdt recht op een lopende voorziening verstrekt op grond van de ‘Verordening Jeugdhulp en Maatschappelijke Ondersteuning 2020’, totdat het college een nieuw besluit heeft genomen waarbij het besluit waarmee deze voorziening is verstrekt wordt ingetrokken.

• 3.

  Aanvragen die zijn ingediend onder de ‘Verordening Jeugdhulp en Maatschappelijke ondersteuning 2020’ en waarop nog niet is beslist bij het in werking treden van deze verordening, worden afgehandeld krachtens deze verordening.

• 4.

  Op bezwaarschriften tegen een besluit op grond van de ‘Verordening Jeugdhulp en Maatschappelijke ondersteuning 2020’, wordt beslist met inachtneming van die verordening.

• 5.

  Van het in lid 3 en lid 4 gestelde kan ten gunste van de inwoner worden afgeweken.

Artikel 30. Inwerkingtreding en citeertitel

• 1.

  Deze verordening treedt in werking de dag na bekendmaking.

• 2.

  Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening Jeugdhulp en Maatschappelijke Ondersteuning