Nadere regels re-integratie Participatiewet gemeente Westland 2025

1. De vergoeding voor een voorziening is niet hoger dan de kosten van de goedkoopst adequate oplossing.

2. Geen vergoeding wordt verstrekt voor kosten waarvoor men een beroep kan doen of had kunnen doen op een voorliggende voorziening, zoals personeelsbemiddeling via het UWV.

1. Het college verstrekt de loonkostensubsidie voor personen zoals bedoeld in artikel 6 lid 1 sub e van de Participatiewet. De maximale loonkostensubsidie bedraagt 70% van het wettelijk minimumloon (wettelijke norm).

2. De ingangsdatum van de loonkostensubsidie kent verschillende varianten, deze zijn als volgt:

• a.

  Ingangsdatum is startdatum van het contract. Wanneer een werkgever een aanvraag voor loonkostensubsidie indient voordat het contract van de werknemer start en alle gevraagde documentatie op tijd is aangeleverd dan start de loonkostensubsidie op het moment dat het contract van de werknemer ingaat.

• b.

  Ingangsdatum bij rappelleren. Op het moment dat werkgever een aanvraag voor loonkostensubsidie indient maar niet alle gevraagde documenten aanlevert dan wordt er twee keer gerappelleerd. Op het moment dat de gevraagde documenten binnen de gestelde termijn zijn ontvangen geldt de ingangsdatum van het contract als ingangsdatum van de loonkostensubsidie.

• c.

  Ingangsdatum is meldingsdatum. Op het moment dat een werkgever een aanvraag loonkostensubsidie indient nadat het contract van de werknemer is gestart, dan geldt de meldingsdatum van de loonkostensubsidie als ingangsdatum. Mits alle gevraagde documenten binnen de gestelde termijn zijn aangeleverd.

• d.

  Wanneer na twee keer rappelleren de werkgever nog steeds de gevraagde documenten niet binnen de in de tweede rappel gestelde termijn heeft aangeleverd, nemen we de aanvraag voor loonkostensubsidie niet in behandeling en moet de werkgever een nieuwe aanvraag indienen.

3. De werkgeverslasten worden vergoed tot een maximumpercentage van de loonkosten waarover loonkostensubsidie wordt verstrekt. De hoogte van dit percentage is geregeld in het "besluit loonkostensubsidie Participatiewet".

4. Bij tussentijdse beëindiging van het dienstverband wordt de loonkostensubsidie betaald tot en met de laatste dag van loonbetaling.

5. Onverschuldigd betaalde loonkostensubsidiebedragen worden door het college teruggevorderd op grond van artikel 4:57 van de Awb.

1. Het college verstrekt de tegemoetkoming als bedoeld in artikel 17.1 van de Verordening alleen gedurende een re-integratietraject. De tegemoetkoming bedraagt maximaal € 500 per belanghebbende per traject.

2. De tegemoetkoming kan bestaan uit een vergoeding voor het openbaar vervoer, indien de belanghebbende geen reiskostenvergoeding ontvangt en er geen goedkopere vervoersmogelijkheid is om de werk-, re-integratie, participatie- of opleidingslocatie te bereiken.

3. De tegemoetkoming kan bestaan uit een vergoeding van het lesgeld, indien de belanghebbende scholing volgt. In afwijking van het eerste lid bedraagt de tegemoetkoming maximaal het lesgeld voor een opleiding in het middelbaar beroepsonderwijs.

1. Onder extra kosten als bedoeld in artikel 18.1 van de Verordening worden in elk geval kosten voor compensatie van tijdelijk productieverlies verstaan.

2. De tegemoetkoming als bedoeld in artikel 18.1 van de Verordening kan niet in combinatie met een loonkostensubsidie worden verstrekt.

3. De tegemoetkoming wordt door het college op forfaitaire wijze verstrekt en bedraagt maximaal:

• a.

  € 4.500 per jaar bij een arbeidsovereenkomst van twaalf maanden, op basis van een 32-urige werkweek;

• b.

  € 2.250 per jaar bij een arbeidsovereenkomst van zes maanden, gebaseerd op een 32- urige werkweek;

4. Indien de arbeidsovereenkomst voor minder dan 32 uur per week is aangegaan, wordt de tegemoetkoming naar rato verstrekt.

5. Een werkgever kan tweemaal voor dezelfde werknemer in aanmerking komen voor een tegemoetkoming als bedoeld in het derde lid, onder b indien aansluitend aan de eerste een nieuwe arbeidsovereenkomst van ten minste zes maanden wordt aangegaan.

1. Het college kan de vergoeding als bedoeld in artikel 19.1 van de Verordening aan de aanbieder van een startersplek toekennen indien:

• a.

  de belanghebbende valt onder één van de onderstaande categorieën:

• b.

  de belanghebbende is een leerling of schoolverlater van het praktijkonderwijs of voortgezet speciaal onderwijs;

• c.

  de belanghebbende is een leerling van een middelbare beroepsopleiding en maakt op advies van de stagebegeleider en leerwerkmakelaar of andere doorverwijzers gebruik van de startersplek;

• d.

  de belanghebbende is een jongere met een diploma op niveau 2 van het middelbaar beroepsonderwijs of hoger.

• e.

  de belanghebbende geen recht heeft op een stagevergoeding; en

• f.

  er geen sprake is van een arbeidsovereenkomst.

2. De vergoeding bedraagt:

• a.

  € 550 per maand gedurende een periode van zes maanden, op basis van een 32-urige werkweek bij belanghebbenden van 18 jaar of ouder;

• b.

  € 350 per maand gedurende een periode van zes maanden, op basis van een 32-urige werkweek bij belanghebbenden van 16 of 17 jaar.

3. De aanbieder van de startersplek is verplicht om aan de belanghebbende van 18 jaar of ouder minimaal € 650 netto per maand, en aan de belanghebbende van 16 of 17 jaar minimaal € 450 netto per maand uit te betalen en de verschuldigde loonheffing en ZVW-premie af te dragen.

1. Aan de uitkeringsgerechtigde die tenminste één jaar onafgebroken een uitkering heeft en die aansluitend algemeen geaccepteerde arbeid aanvaardt en behoudt en daarmee een inkomen verwerft dat meer bedraagt dan de van toepassing zijnde norm, kan op grond van artikel 20 van de Verordening ambtshalve of op aanvraag een eenmalige uitstroompremie worden verstrekt.

2. Aan de belanghebbende die een op basis van de e-integratieverordening Participatiewet gemeente Westland 2024 toegekende gesubsidieerde baan heeft en die aansluitend algemeen geaccepteerde arbeid aanvaardt en behoudt, en daarmee een inkomen verwerft dat meer bedraagt dan de van toepassing zijnde norm, kan op aanvraag een eenmalige uitstroompremie worden verstrekt.

3. De uitstroompremie wordt toegekend indien de algemeen geaccepteerde arbeid tenminste zes maanden heeft geduurd.

4. De premie moet tenminste zijn aangevraagd binnen drie maanden nadat de periode genoemd in het derde lid is verstreken.

5. De uitkeringsgerechtigde wordt attent gemaakt op de uitstroompremie door vermelding in de beeindigingsbeschikking.

6. De aanvraag uitstroompremie geschiedt door indiening van een werkgeversverklaring over de gewerkte periode of een bewijsstuk waaruit blijkt dat belanghebbende de betreffende periode gewerkt heeft.

7. De hoogte van de uitstroompremie bedraagt € 600 en wordt in één keer uitbetaald.

8. Aanvrager komt ten hoogste eens per vijf jaar voor een uitstroompremie in aanmerking.

1. Werkbegeleiding kan ingezet worden wanneer de werkgever een werknemer in dienst neemt die behoort tot de doelgroep Participatiewet en waarbij vaststaat dat de betreffende ondersteuning noodzakelijk is. De noodzakelijkheid van de ondersteuning wordt vastgelegd in een werkbegeleidingsplan, waarbij doelen en een tijdpad benoemd worden.

2. Om de noodzaak van de inzet van werkbegeleiding vast te stellen, kan het college een medisch advies dan wel arbeidsdeskundig advies inwinnen. Er is sprake van noodzaak wanneer de werknemer zonder de ondersteuning niet in staat is om zijn werkzaamheden in redelijkheid te verrichten. Bovendien moet er een behoefte zijn aan deze ondersteuning vanuit zowel werkgever als werknemer. Dit wordt vastgelegd in een werkplekbegeleidingsvoorstel.

3. Werkbegeleiding kan aangevraagd worden door de werkgever of de werknemer door het invullen van het aanvraagformulier.

1. Om in aanmerking te kunnen komen voor werkbegeleiding dient aan de volgende voorwaarden te zijn voldaan:

• a.

  Het moet gaan om systematische ondersteuning gedurende de van toepassing zijnde periode;

• b.

  Er moet sprake zijn van een arbeidsovereenkomst voor de duur van ten minste 6 maanden en voor ten minste 12 uur per week. Of er moet sprake zijn van een proefplaatsing met als intentie een arbeidsovereenkomst voor de duur van ten minste 6 maanden en ten minste 12 uur per week.

• c.

  De ondersteuning kan zowel individueel als in groepsverband aangeboden worden.

2. Het college beoordeelt of werkbegeleiding noodzakelijk is. De noodzaak is aanwezig wanneer de persoon uit lid 1:

• a.

  Voor het kunnen verrichten van werk is aangewezen op begeleiding die de gebruikelijke begeleiding door de werkgever en andere werknemers aanzienlijk te boven gaat,

• b.

  Niet naar een situatie kan toegroeien waarin hij/zij zonder tijdelijke begeleiding van een werkbegeleider bij een reguliere werkgever werkzaam kan zijn.

3. Werkbegeleiding wordt niet ingezet bij de doelgroep met een indicatie nieuw beschut.

1. Voor de intensiteit van werkbegeleiding gelden de twee regimes licht en zwaar. Het college bepaalt welk regime passend is.

2. De tarieven voor werkbegeleiding zijn gelijk aan 50% van de regimetarieven interne jobcoaching van het UWV. Ook hier geldt dat deze tarieven periodiek worden aangepast aan de indexering van het UWV (daarvoor wordt verwezen naar de site van het UWV-Particulieren, Werkvoorzieningen, Interne jobcoaching). De tarieven zijn all-in, dit wil zeggen inclusief administratiekosten, reiskosten, reistijd, etc. Deze vergoeding is bedoeld als compensatie voor het productieverlies van de begeleidende medewerker. Het betreft hier maximale bedragen per half jaar op basis van een arbeidsovereenkomst van 24 uur of meer per week. Werkt de persoon minder dan 24 uur dan wordt het bedrag naar rato van het minder aantal uren werken vastgesteld.

Een voorbeeld van de tarieven voor interne werkbegeleiding op peildatum 01-01-2025 zijn als volgt;

3. Werkbegeleiding kan maximaal vier keer voor een half jaar worden toegekend.

4. Per half jaar wordt geëvalueerd of werkbegeleiding nog langer noodzakelijk is.

5. De door de werkgever beoogde werkbegeleider:

• a.

  heeft aantoonbaar ervaring met het geven van werkinstructies;

• b.

  heeft aantoonbaar kennis van de werkzaamheden die de werknemer dient uit te voeren;

• c.

  voor een deel van zijn werkuren vrijgesteld is om de begeleiding op zich te kunnen nemen;

• d.

  meer dan de gebruikelijke werkbegeleiding op de werkplek biedt, waardoor de werknemer in staat is zijn werkzaamheden uit te voeren.

4. De toekenning van het regime vindt plaats op basis van het verwachte aantal benodigde begeleidingsuren per halfjaar.

5. Samenloop van jobcoaching en interne werkbegeleiding in dezelfde periode is niet mogelijk.

6. Het college kan, indien de maximale duur van de jobcoach is bereikt, in bijzondere gevallen aansluitend persoonlijke ondersteuning in de vorm van een werkbegeleider toekennen, mits dit naar het oordeel van het college noodzakelijk is.

1. Jobcoaching kan ingezet worden wanneer de werkgever een werknemer in dienst neemt die behoort tot de doelgroep Participatiewet en waarbij vaststaat dat de betreffende ondersteuning noodzakelijk is.

2. Om de noodzaak van inzet jobcoaching vast te stellen, kan het college een medisch advies dan wel arbeidsdeskundig advies inwinnen. Er is sprake van noodzaak wanneer de werknemer zonder de ondersteuning niet in staat is om zijn werkzaamheden in redelijkheid te verrichten. Bovendien moet er een behoefte zijn aan deze ondersteuning vanuit zowel werkgever als werknemer.

3. Jobcoaching kan aangevraagd worden door de werkgever of de werknemer door het invullen van het aanvraagformulier.

1. Om in aanmerking te kunnen komen voor jobcoaching dient aan de volgende voorwaarden te zijn voldaan:

• a.

  Het moet gaan om systematische ondersteuning gedurende de van toepassing zijnde periode;

• b.

  Er moet sprake zijn van een arbeidsovereenkomst voor de duur van ten minste 6 maanden en voor ten minste 12 uur per week. Of er moet sprake zijn van een proefplaatsing met als intentie een arbeidsovereenkomst voor de duur van ten minste 6 maanden en ten minste 12 uur per week.

• c.

  De ondersteuning kan zowel individueel als in groepsverband aangeboden worden.

• d.

  De noodzaak van de voorziening persoonlijke ondersteuning wordt ieder half jaar herbeoordeeld. Op basis van deze herbeoordeling kan de ondersteuning steeds met een halfjaar verlengd worden tot maximaal 2 jaar in totaal. Een verlenging van deze ondersteuning na 2 jaar kan uitsluitend plaatsvinden op aanvraag, tot maximaal totaal 3 jaar. Ook dan zal de noodzaak beoordeeld worden. De mate van begeleiding wordt bepaald door de consulent. Deze beoordeelt aldus de noodzaak, de duur en de omvang van de betreffende voorziening.

2. Jobcoaching wordt niet ingezet bij de doelgroep met een indicatie nieuw beschut.

1. Het college besluit, in overleg met de werknemer, werkgever en jobcoach wat het noodzakelijke begeleidingsregime is. Afhankelijk van ondersteuningsbehoefte van de werknemer wordt daarbij uitgegaan van de begeleidingsregimes licht of zwaar.

2. Voor de intensiteit van jobcoaching gelden binnen de gemeente Westland twee regimes met bijbehorende tarieven. De tarieven zijn gelijk aan de regimetarieven interne jobcoaching van het UWV en worden periodiek aangepast aan de indexering van het UWV (daarvoor wordt verwezen naar de site van het UWV-Particulieren, Werkvoorzieningen, Interne jobcoaching). Het betreft hier maximale bedragen per half jaar op basis van een arbeidsovereenkomst van 24 uur of meer per week. Een voorbeeld van de jobcoach tarieven op peildatum 01-01-2025 is als volgt;

3. Werkt de werknemer minder dan 24 uur dan wordt het bedrag naar rato van het minder aantal uren werken vastgesteld.

4. De subsidie wordt aan de werkgever uitbetaald.

1. NUO’s kunnen in aanmerking komen voor de in de re-integratieverordening opgenomen voorzieningen, met uitzondering van de voorzieningen genoemd in de artikelen 9 (scholing), 16 (loonkostensubsidie kwetsbare werknemers), 17 (werknemerscheque), 19 (leerwerkcheque), 20 (uitstroompremie), 31 (vervoersvoorziening) en 32 (specifieke voorwaarden noodzakelijke intermediaire activiteiten bij visuele of motorische handicap).

2. Ook voor inwoners met een WW-uitkering die over maximaal zes maanden eindigt, geldt dit artikel.

3. De uitgangspunten die voor bijstandsgerechtigden gelden, gelden ook voor NUO’s: eigen kracht en eigen verantwoordelijkheid staan centraal, al het werk is passend en de kortst mogelijk weg naar werk.

4. Van de NUO kan een eigen bijdrage worden gevraagd.

5. De hoogte van de eigen bijdrage hangt af van de hoogte van het (gezamenlijk) inkomen van de NUO en haar of zijn partner en van het kunnen beschikken over liquide middelen.

6. Is het gezamenlijk inkomen lager dan 150% van het van toepassing zijnde Wettelijk Minimumloon (WML) dan wordt afgezien van een eigen bijdrage.

7. Is het (gezamenlijk) inkomen gelijk aan of hoger dan 150% en lager dan 200% van het van toepassing zijnde WML dan bedraagt de eigen bijdrage 50% van de totale trajectkosten.

8. Is het (gezamenlijk) inkomen gelijk of hoger dan 200% van het van toepassing zijnde WML dan bedraagt de eigen bijdrage 100% van de totale trajectkosten.

9. Hebben de NUO en zijn of haar partner per persoon € 5.000,- of meer aan liquide middelen op een bankrekening dan wel in beleggingen dan wel cryptovaluta, dan bedraagt de eigen bijdrage 100% van de totale trajectkosten.

10. Het van toepassing zijnde WML is afhankelijk van de gezinssituatie:

• a.

  Gehuwd/samenwonend: 100% van het WML

• b.

  Alleenstaande ouder: 90% van het WML

• c.

  Alleenstaande: 70% van het WML

• d.

  Thuisinwonend kind: 60% van het WML

11. Bij dringende redenen kan afgezien worden van het vragen van een eigen bijdrage.

12. Voor loonkostensubsidies wordt geen eigen bijdrage gevraagd.

1. Het college kan een vervoersvoorziening toekennen aan een belanghebbende die door zijn of haar beperking niet zelfstandig kan reizen.

2. Het college biedt een vervoersvoorziening aan de belanghebbende als aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:

• a.

  Noodzakelijkheid: de werkzoekende kan door zijn/haar beperking niet zelfstandig reizen en/of niet zelfstandig gebruik maken van het openbaar vervoer; en

• Alleen voor woon/werk verkeer;

• b.

  De belanghebbende behoort tot de doelgroep loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 6 lid 1 sub e van de Participatiewet en/of heeft een structurele functionele beperking als gevolg van een ziekte of handicap/gebrek;

• c.

  Er is sprake van een dienstverband/arbeidsovereenkomst voor de duur van ten minste 6 maanden en voor minimaal 12 uur per week. Een vervoersvoorziening kan ook worden toegekend gedurende de proefplaatsing;

• d.

  Een eventuele vervoersvoorziening van de werkgever wordt in mindering gebracht op de toe te komen vervoersvoorziening;

• e.

  De belanghebbende kan geen aanspraak maken op de reguliere vervoersvoorziening van het college of een voorliggende voorziening zoals bijvoorbeeld vervoersvoorziening Wmo 2015, UWV, Wsw, Wmo 2015 of via een zorgverzekeraar;

• f.

  Het college biedt de meest adequate en goedkoopste oplossing, kwalitatief verantwoord.

• De kosten van de vervoersvoorziening dienen proportioneel te zijn. Dat wil zeggen dat de investering in de vervoersvoorziening moet opwegen tegen de opbrengsten van uitstroom naar werk.

• g.

  Bij de beoordeling of de kosten proportioneel zijn wordt onder andere betrokken:

3. de kosten van de vervoersvoorziening;

4. de duur van de arbeidsovereenkomst in termen van looptijd (aantal maanden / jaren / bepaalde tijd / onbepaalde tijd);

5. de omvang van de arbeidsovereenkomst in termen van het aantal uren/dagen per week dat de belanghebbende gaat werken;

6. de opbrengsten in termen van besparing op de uitkeringslasten en eventuele andere lasten (bijvoorbeeld in het kader van de Wmo 2015) in relatie tot de kosten van de vervoersvoorziening.

1. Het college kent geen vergoeding toe indien:

• a.

  belanghebbende voor de vergoeding van de onkosten een beroep kan doen of had kunnen doen op een voorliggende voorziening; of

• b.

  de onkosten naar het oordeel van het college niet noodzakelijk zijn voor het volgen van het overeengekomen traject.

2. De vergoeding is voor uitkeringsgerechtigden gelijk aan de aantoonbare noodzakelijke onkosten.

3. Voor de doelgroep genoemd in artikel 7 lid 1 sub a onder 2, 3, 4 en 7 PW is de vergoeding gelijk aan het verschil tussen inkomen minus de onkosten en de van toepassing zijnde bijstandsnorm.

1. Het college kan een meeneembare voorziening toekennen, als dit nodig is voor de belanghebbende met een arbeidsbeperking om te kunnen werken. Meeneembare voorzieningen zijn bijzondere hulpmiddelen die een werkgever normaal gesproken niet in zijn bedrijf beschikbaar heeft. Er is geen limitatieve lijst van voorzieningen. In principe kan elk product als een voorziening worden beschouwd als de noodzaak en meerwaarde in de werksfeer aantoonbaar zijn. De belanghebbende met een arbeidsbeperking kan deze meeneembare voorzieningen ook op een andere werkplek of bij een andere werkgever gebruiken.

2. Het college biedt meeneembare voorzieningen aan de belanghebbende als aan alle volgende voorwaarden wordt voldaan:

• a.

  Noodzakelijkheid: de meeneembare voorziening is naar verwachting minimaal 6 maanden nodig om de belanghebbende zijn/haar werk te kunnen laten uitvoeren;

• b.

  Een meeneembare voorziening kan ook worden toegekend gedurende de proefplaatsing waarbij er de intentie moet zijn tot een dienstverband van minimaal 6 maanden;

• c.

  Er is geen sprake van een voorliggende voorziening, bijvoorbeeld via de zorgverzekeraar, UWV, Wsw, Wmo 2015, Wlz of een andere regeling;

• d.

  Meeneembare voorzieningen die tot de standaarduitrusting van de werkgever behoren c.q. algemeen gebruikelijk zijn en die de werkgever normaal gesproken verplicht is te vergoeden, worden niet vergoed;

• e.

  Het college biedt de meest adequate en goedkoopste oplossing, welk kwalitatief verantwoord is. De kosten van de meeneembare voorziening dienen proportioneel te zijn. Dat wil zeggen dat de investering in de werkplekaanpassing moet opwegen tegen de opbrengsten van uitstroom naar werk. Bij de beoordeling of de kosten proportioneel zijn wordt onder andere betrokken;

• f.

  De kosten van de meeneembare voorziening;

• g.

  De duur van de arbeidsovereenkomst in termen van looptijd (aantal maanden/ jaren/ bepaalde tijd/ onbepaalde tijd) en de omvang van de arbeidsovereenkomst in termen van het aantal uren per week dat de belanghebbende gaat werken;

• h.

  de opbrengsten in termen van besparing op de uitkeringslasten en eventuele andere lasten (bijvoorbeeld in het kader van de Wmo 2015) in relatie tot de kosten van de meeneembare voorziening.

3. De meeneembare voorziening wordt in principe in bruikleen beschikbaar gesteld. In specifieke gevallen kan besloten worden de werkplekaanpassing in eigendom te verstrekken.

4. Een meeneembare voorziening wordt niet ingezet bij de doelgroep met een indicatie nieuw beschut. In uitzonderlijke gevallen kan het college hier anders beslissen.

1. Het college kan een aanpassing van de werkplek aanbieden aan een belanghebbende, als dit noodzakelijk is voor de belanghebbende met een arbeidsbeperking om zijn/haar werk uit te voeren. Dit ter beoordeling door een arbeidsdeskundige. Er is geen limitatieve lijst van werkplekaanpassingen. In principe kan elk product als een werkplekaanpassing worden beschouwd als de noodzaak en meerwaarde in de werksfeer aantoonbaar is.

2. Het college biedt een werkplekaanpassing aan de belanghebbende als aan alle volgende voorwaarden wordt voldaan:

• a.

  Noodzakelijkheid: de werkplekaanpassing is nodig om de belanghebbende zijn/haar werk te kunnen laten uitvoeren; en

• b.

  Het toekennen van een werkplekaanpassing gedurende de proefplaatsing behoort tot de mogelijkheden op voorwaarde dat er zekerheid is dat na de proefplaatsing van maximaal zes maanden een arbeidsovereenkomst volgt; en

• c.

  er is geen sprake van een voorliggende voorziening, bijvoorbeeld een bouwbesluit waaruit blijkt dat de desbetreffende werkgever zelf verantwoordelijk is voor de werkplekaanpassing of een vergoeding via de zorgverzekeraar, UWV, Wsw, Wmo 2015 of een andere regeling; en

• d.

  werkplekaanpassingen die tot de standaarduitrusting van de werkgever behoren c.q. algemeen gebruikelijk zijn in het bedrijfsleven worden niet vergoed; en

• e.

  Het college biedt de meest adequate en goedkoopste oplossing welke kwalitatief verantwoord is. De kosten van de werkplekaanpassing dienen proportioneel te zijn. Bij de beoordeling of de kosten proportioneel zijn wordt onder andere betrokken:

  • i.

    de kosten van de werkplekaanpassing;

  • ii.

    de duur van de arbeidsovereenkomst in termen van looptijd (aantal maanden/ jaren/ bepaalde tijd/ onbepaalde tijd);

  • iii.

    de omvang van de overeenkomst in termen van het aantal uren dat de belanghebbende gaat werken;

  • iv.

    de opbrengsten in termen van besparing op de uitkeringslasten en eventuele andere lasten (bijvoorbeeld in het kader van de Wmo 2015) in relatie tot de kosten van de werkplekaanpassing.

3. De werkplekaanpassing wordt in principe in bruikleen beschikbaar gesteld aan de werkgever. In specifieke gevallen kan besloten worden de werkplekaanpassing in eigendom te verstrekken.

4. Een werkplekaanpassing wordt niet ingezet bij de doelgroep met een indicatie nieuw beschut. In uitzonderlijke gevallen kan het college hierin anders beslissen.

1. De inzet van vrijwilligerswerk, wat valt onder maatschappelijke participatie, moet aan de volgende voorwaarden voldoen:

• a.

  Er mag geen sprake zijn van werkzaamheden die gewoonlijk door werknemers in loondienst of door zelfstandigen worden verricht;

• b.

  Er moet sprake zijn van additionele werkzaamheden;

• c.

  Er mogen geen resultaatsverplichtingen worden opgelegd aan degene die de werkzaamheden verricht.

1. De plicht tot arbeidsinschakeling is vastgelegd in artikel 9 lid 1 van de Participatiewet. Alleen wanneer er dringende redenen aanwezig zijn, kan het college op grond van artikel 9 lid 2 van de Participatiewet in individuele gevallen besluiten tot een tijdelijke ontheffing van deze verplichting, alsmede de verplichting tot het naar vermogen verrichten van een tegenprestatie.

2. Er kan in individuele gevallen sprake zijn van dringende redenen om tijdelijk ontheffing van de arbeidsverplichtingen en/of de verplichting tot het naar vermogen verrichten van een tegenprestatie te verlenen.

3. Een dringende reden is aanwezig wanneer betrokkene dusdanige belemmeringen heeft richting de arbeidsmarkt, dat er ook met de aanwezige re-integratiemiddelen (of met de inzet van andere voorzieningen) geen weg richting een (gedeeltelijke) zelfstandige bestaansvoorziening openstaat. Hierbij kan gedacht worden aan de volgende situaties:

• a.

  medisch/psychische redenen, die door middel van objectieve en gedocumenteerde medische gegevens zijn aangetoond;

• b.

  combinatie zorgtaken met arbeid kan niet worden verlangd

4. De tijdelijke arbeidsontheffing wordt voor maximaal twee jaar verleend. Het college voert elke twee jaar een heronderzoek uit.

5. Een uitzondering op de onder lid 4 genoemde termijn betreft alleenstaande ouders. Zij kunnen een tijdelijke ontheffing krijgen van maximaal vijf jaar.

6. Elke zes maanden vindt er een heronderzoek plaats met als doel om vast te stellen of de tijdelijke ontheffing kan worden beëindigd, of moet worden voortgezet.

1. Deze regeling wordt aangehaald als Nadere regels re-integratie participatiewet gemeente Westland 2025.

2. Deze regeling treedt in werking per 1 september 2025.

3. Regelingen behorende bij Re-integratie verordening 2016 worden per 1 september ingetrokken,

[Artikel 23 lid 3 bevat een kennelijke verschrijving, hier wordt bedoeld: Regelingen behorende bij Re-integratie verordening 2017 worden per 1 september ingetrokken.]