Beleidsregel van Gedeputeerde Staten van de provincie Noord-Brabant, van 5 december 2023 tot vaststelling van een beleidsregel over nadeelcompensatie en tegemoetkoming in schade in verband met de invoering van titel 4.5 van de Algemene wet bestuursrecht en de Omgevingswet (Beleidsregel nadeelcompensatie Noord-Brabant)

1. Deze paragraaf is van toepassing op de bevoegdheid van Gedeputeerde Staten om een vergoeding als bedoeld in artikel 4:126 van de Algemene wet bestuursrecht toe te kennen voor de kosten van het verleggen van een kabel of leiding als gevolg van:

• a.

  het uitvoeren van infrastructurele werken; en

• b.

  het uitvoeren van werkzaamheden ter uitvoering van het beheer van een vaarweg in beheer bij de provincie.

2. Deze paragraaf gaat niet over het toekennen van een vergoeding voor:

• a.

  het verleggen van een kabel of leiding waarvan de kosten worden vergoed op grond van artikel 40 van de onteigeningswet; of

• b.

  het verleggen van een kabel ten dienste van een openbaar elektronisch communicatienetwerk als bedoeld in artikel 1.1 van de Telecommunicatiewet.

1. De kosten voor het verleggen van een kabel of leiding als gevolg van het uitvoeren van infrastructurele werken vallen binnen het normaal maatschappelijk risico als:

• a.

  de kabel of leiding langer dan 10 jaar parallel aan de weg heeft gelegen;

• b.

  de kabel of leiding langer dan 20 jaar de weg heeft gekruist; of

• c.

  het gaat over een buitenleiding die langer dan 20 jaar heeft gelegen.

2. De kosten voor het verleggen van een kabel of leiding als gevolg van het uitvoeren van werkzaamheden ter uitvoering van de beheertaak voor provinciale vaarwegen vallen binnen het normale maatschappelijke risico als:

• a.

  de kabel of leiding langer dan 20 jaar parallel aan of kruisend op de vaarweg heeft gelegen; of

• b.

  het gaat over een buitenleiding die langer dan 20 jaar heeft gelegen.

3. Kosten van ontwerp en begeleiding als bedoeld in artikel 2.3, eerste lid, onder a, gaan uit boven het normale maatschappelijke risico, ongeacht de liggingsduur.

1. Als vergoedbare kosten komen in aanmerking:

• a.

  kosten van ontwerp en begeleiding: de kosten van onderzoek, voorontwerp, definitief ontwerp, bestek, aanbesteding, gunning detaillering voor de uitvoering, directievoering, oplevering, onderhoud en garantie van een kabel of leiding;

• b.

  kosten van uitvoering: kosten van de uitvoering van civieltechnische, bouwkundige en installatietechnische werkzaamheden aan een kabel of leiding en de kosten van de uitvoering van werkzaamheden te verwijdering van een kabel of leiding die buiten dienst wordt gesteld;

• c.

  kosten van in- en uitbedrijfstellen: kosten van het spanning- of productloos maken van een kabel of leiding, kosten van het weer in bedrijfstellen van de kabel of leiding en de kosten voor de tijdelijke voorzieningen die nodig zijn om de functie van de kabel of levering op een andere wijze te doen voortduren gedurende de periode dat de kabel of leiding spanning- of productloos is; en

• d.

  materiaalkosten: de waarde van het materiaal, bepaald aan de hand van de in bijlage I bij deze beleidsregel bepaalde technische levensduur of, als het ander materiaal betreft, een naar redelijkheid en billijkheid bepaalde technische levensduur.

2. De vergoedbare kosten worden bepaald per gedeelte van de kabel of leiding dat voldoet aan een van de in artikel 2.2, eerste en tweede lid, beschreven liggingsregimes. Op dezelfde kabel of leiding kunnen verschillende liggingsregimes van toepassing zijn.

1. De vergoeding voor het verleggen van een kabel of een leiding die 10 jaar of korter parallel aan een weg heeft gelegen of die 20 jaar of korter parallel aan een vaarweg heeft gelegen, bedragen:

• a.

  de kosten van ontwerp en begeleiding; en

• b.

  het percentage dat is bepaald in bijlage II bij deze beleidsregel van de kosten van uitvoering, de kosten van in- en uitbedrijfstellen en de materiaalkosten.

2. De vergoeding voor het verleggen van een kabel of een leiding die 20 jaar of korter een weg of een vaarweg heeft gekruist of een buitenleiding die 20 jaar of korter bij een weg of vaarweg heeft gelegen, bedragen:

• a.

  de kosten van ontwerp en begeleiding; en

• b.

  het percentage dat is bepaald in bijlage II bij deze beleidsregel van de kosten van uitvoering, de kosten van in- en uitbedrijfstellen en de materiaalkosten.

1. Gedeputeerde Staten vergoeden de schade die uitgaat boven het normaal maatschappelijk risico, hiervan is sprake als:

• a.

  schade die ontstaat door een tijdelijke schadeoorzaak uitkomt boven een drempelwaarde van 8% van de gemiddelde jaaromzet dan wel gemiddelde brutowinst; of

• b.

  schade die ontstaat door een permanente schadeoorzaak uitkomt boven een drempelwaarde van 4% van de waardevermindering van een onroerende zaak, anders dan schade als bedoeld in artikel 15.7, eerste lid, van de Omgevingswet.

2. Gedeputeerde Staten kunnen voor schade die ontstaat door een tijdelijke schadeoorzaak het normale maatschappelijke risico hoger vaststellen dan de drempelwaarde, bedoeld in het eerste lid, onder a, door een korting toe te passen van maximaal 25% op het schadebedrag dat uitkomt boven de drempelwaarde.

1. Deze paragraaf is van toepassing op de bevoegdheid van Gedeputeerde Staten om een tegemoetkoming in schade als bedoeld in artikel 15.53 van de Omgevingswet toe te kennen voor:

• a.

  directe schade, welke door betreden, vreten, graven, wroeten, vegen, pikken of predatie aan bedrijfsmatige landbouw is veroorzaakt aan de gewassen, of aan gehouden landbouwhuisdieren;

• b.

  schade door een wolf aan niet-bedrijfsmatig gehouden hoefdieren.

1. Schade blijft in elk geval voor rekening van de aanvrager voor zover hij de schade had kunnen beperken door binnen redelijke grenzen maatregelen als genoemd in de Faunaschade Preventiekit te nemen, die tot voorkoming of vermindering van de schade hadden kunnen leiden.

2. Maatregelen, bedoeld in het eerste lid, zijn in ieder geval:

• a.

  tenminste twee verschillende maatregelen bij schade door niet-zoogdieren aan hoog en midden salderende gewassen;

• b.

  tenminste twee verschillende maatregelen bij schade door zoogdieren aan midden- en hoog salderende gewassen, waarvan bij hoogsalderende gewassen in ieder geval het tijdig plaatsen van een raster;

• c.

  tenminste een maatregel of verjaging door menselijke aanwezigheid bij schade aan laag salderende gewassen;

• d.

  tenminste twee verschillende maatregelen bij schade aan laag salderende gewassen in de kwetsbare periode;

• e.

  het tijdig plaatsen van een raster bij schade door zoogdieren, uitgezonderd wolven, aan gehouden landbouwhuisdieren;

• f.

  het tijdig plaatsen van een raster bij schade door wolven aan gehouden landbouwhuisdieren, binnen het gebied bedoeld in artikel 15.4 van de Subsidieregeling natuur Noord-Brabant;

• g.

  alternatieve maatregelen die niet zijn genoemd in de Faunaschade Preventiekit en waarvoor Gedeputeerde Staten vooraf schriftelijk toestemming hebben gegeven.

3. Gedeputeerde Staten achten de schade voldoende voorkomen of beperkt voor zover:

• a.

  de aanvrager uiterlijk de dag waarop de schade is geconstateerd een maatwerkvoorschrift of vergunning heeft aangevraagd voor het nemen van schadevoorkomende of schadebeperkende maatregelen;

• b.

  aan aanvrager een maatwerkvoorschrift of vergunning als bedoeld in onderdeel a is verleend en daarvan op adequate wijze gebruik is gemaakt; en

• c.

  de bejaagacties tijdig en volledig in het Fauna Registratie Systeem zijn geregistreerd.

1. Voor een tegemoetkoming in schade aangericht door van nature in het wild levende beschermde dieren komen in aanmerking:

• a.

  de eigenaar, pachter, erfpachter of anderszins rechthebbende van het perceel waarop de schade is aangericht, voor zover het gaat om schade aan landbouw waarin de aanvrager diens hoofdbestaan of een substantieel deel van diens bestaan vindt; of

• b.

  een particulier die geen onderneming drijft, voor zover het gaat om schade die is veroorzaakt door een wolf aan niet-bedrijfsmatig gehouden schapen of geiten.

2. Wanneer een aanvrager verplicht is bij de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland een gecombineerde opgave te doen, is dat een aanwijzing dat diegene diens hoofdbestaan of een substantieel gedeelte van diens bestaan in de landbouw vindt of pleegt te vinden.

1. Gedeputeerde Staten stellen de hoogte van de tegemoetkoming vast na kennisneming van het aanvraagformulier, het taxatierapport en overige op de aanvraag betrekking hebbende stukken.

2. Het deel van de schade dat redelijkerwijs voor rekening van de aanvrager behoort te blijven is:

• a.

  bij schade aan pitvruchten die is aangericht door vogels: 40 procent of in ieder geval € 250,- per bedrijf per kalenderjaar;

• b.

  bij schade die is aangericht door een wolf: nul procent;

• c.

  bij overige vormen van schade: vijf procent van de schade of in ieder geval € 250,- per bedrijf per kalenderjaar.

3. Gedeputeerde Staten kunnen in bijzondere gevallen bepalen dat geen deel van de schade voor rekening van de aanvrager behoort te blijven.

4. Gedeputeerde Staten kunnen bepalen dat een groter deel van de schade voor rekening van de aanvrager behoort te blijven, in het geval dat de plaats, het moment of de wijze van telen van gewas of bedrijfsmatig gehouden landbouwhuisdieren, het gewas of de dieren bijzonder kwetsbaar heeft gemaakt voor de ontstane schade.

5. Een tegemoetkoming die minder bedraagt dan € 50,- wordt niet uitgekeerd.

1. Gelet op artikel 4.5, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht wordt een aanvraag om een tegemoetkoming als bedoeld in artikel 15.53 van de Omgevingswet door de aanvrager ingediend door middel van een daartoe door Gedeputeerde Staten vastgesteld formulier of vastgestelde elektronische wijze. Andere aanvragen worden niet in behandeling genomen, omdat de aanvrager alleen op die wijze voldoende gegevens en bescheiden verstrekt voor de beoordeling van de aanvraag.

2. Gelet op artikel 4.5, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht wordt een aanvraag niet in behandeling genomen indien op het tijdstip van de aanvraag zeven dagen zijn verstreken na aanvang van de dag na die waarop de benadeelde bekend is geworden met zowel de schade als met de oorzaak daarvan. Een aanvraag die later wordt gedaan biedt onvoldoende gelegenheid om de omvang van de schade vast te stellen.

1. Deze paragraaf is van toepassing op het verlenen van compensatie aan de rechthebbende van een perceel in een gebied dat in de Omgevingsverordening Noord-Brabant is aangewezen als ganzenrust- en foerageergebied, voor schade op dat perceel.

2. Deze paragraaf is niet van toepassing op schade die op grond van paragraaf 4 voor vergoeding in aanmerking komt.

1. De compensatie voor schade op een perceel dat is aangewezen als ganzenrust- en foerageergebied, bedraagt € 50,- per hectare.

2. Gedeputeerde Staten verlenen compensatie tot een bedrag van € 15.000,- over een periode van drie belastingjaren per zelfstandige onderneming, waarbij de ook bedragen worden meegerekend die de rechthebbende over een periode van drie belastingjaren heeft ontvangen aan subsidies of andere voordelen binnen het kader van verlening van staatsteun aan ondernemingen die actief zijn in de primaire productie van landbouwproducten.

3. Compensatie wordt in ieder geval niet verleend voor zover deze niet voldoet aan de de-minimusvoorwaarden.